II KZ 16/23
Podsumowanie
Sąd Najwyższy pozostawił bez rozpoznania zażalenie obrońcy na postanowienie w przedmiocie kosztów nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej z urzędu, uznając je za niedopuszczalne z mocy ustawy.
Sąd Najwyższy rozpatrywał zażalenie obrońcy na postanowienie dotyczące kosztów nieopłaconej pomocy prawnej z urzędu. Stwierdzono, że zgodnie z art. 426 § 1 k.p.k., od orzeczeń Sądu Najwyższego nie przysługuje środek odwoławczy, chyba że ustawa stanowi inaczej. W Kodeksie postępowania karnego nie ma przepisu pozwalającego na zaskarżenie postanowienia Sądu Najwyższego w przedmiocie kosztów procesu, o których orzekł on po raz pierwszy. Dlatego zażalenie zostało pozostawione bez rozpoznania.
Sąd Najwyższy, rozpoznając zażalenie obrońcy B. P. na postanowienie Sądu Najwyższego z dnia 8 lutego 2023 r. (sygn. akt II KK 79/22) w przedmiocie kosztów nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej z urzędu, postanowił pozostawić to zażalenie bez rozpoznania jako niedopuszczalne z mocy ustawy. Uzasadniono to treścią art. 426 § 1 k.p.k., który stanowi, że od orzeczeń sądu odwoławczego oraz orzeczeń wydanych przez Sąd Najwyższy nie przysługuje środek odwoławczy, chyba że ustawa stanowi inaczej. W polskim prawie procesowym karnym nie istnieje przepis umożliwiający zaskarżenie postanowienia Sądu Najwyższego dotyczącego kosztów procesu, o których ten sąd orzekł po raz pierwszy w ramach rozpoznawania kasacji. Sąd odwołał się do przepisów art. 626 § 3 k.p.k. i art. 426 § 2 k.p.k., wskazując, że pierwszy z nich dotyczy orzeczeń sądu pierwszej instancji, a drugi, mimo wprowadzania pewnych odstępstw, nie ma zastosowania do postępowania kasacyjnego po nowelizacji art. 538 § 2 k.p.k. Podkreślono również jednolite stanowisko Sądu Najwyższego w tej kwestii, przywołując wcześniejsze orzeczenia. Odpis zażalenia został przekazany sędziemu sprawozdawcy w sprawie II KK 79/22 w celu rozważenia wydania postanowienia w trybie art. 626 k.p.k. w związku z wnioskiem o zwrot kosztów dojazdu.
Potrzebujesz głębszej analizy? Agent AI przeanalizuje tę sprawę na tle orzecznictwa i odpowiedniego stanu prawnego.
SprawdźZagadnienia prawne (1)
Odpowiedź sądu
Nie, zażalenie na postanowienie Sądu Najwyższego w przedmiocie kosztów procesu, o których Sąd ten orzekł po raz pierwszy, jest niedopuszczalne z mocy ustawy.
Uzasadnienie
Zgodnie z art. 426 § 1 k.p.k., od orzeczeń Sądu Najwyższego nie przysługuje środek odwoławczy, chyba że ustawa stanowi inaczej. W Kodeksie postępowania karnego nie ma przepisu pozwalającego na zaskarżenie takiego postanowienia. Przepisy art. 626 § 3 k.p.k. i art. 426 § 2 k.p.k. nie mają zastosowania w tym przypadku.
Rozstrzygnięcie
Decyzja
pozostawić bez rozpoznania
Strony
| Nazwa | Typ | Rola |
|---|---|---|
| B. P. | osoba_fizyczna | obrońca |
Przepisy (8)
Główne
k.p.k. art. 426 § 1
Kodeks postępowania karnego
Od orzeczeń sądu odwoławczego oraz od orzeczeń wydanych przez Sąd Najwyższy nie przysługuje środek odwoławczy, chyba że ustawa stanowi inaczej.
Pomocnicze
k.p.k. art. 430 § 1
Kodeks postępowania karnego
k.p.k. art. 429 § 1
Kodeks postępowania karnego
k.p.k. art. 518
Kodeks postępowania karnego
k.p.k. art. 626 § 3
Kodeks postępowania karnego
Podstawa zaskarżenia rozstrzygnięć o kosztach wydanych wyłącznie przez sąd pierwszej instancji.
k.p.k. art. 426 § 2
Kodeks postępowania karnego
Nie ma zastosowania do postępowania kasacyjnego po nowelizacji art. 538 § 2 k.p.k.
k.p.k. art. 538 § 2
Kodeks postępowania karnego
k.p.k. art. 626
Kodeks postępowania karnego
Argumenty
Skuteczne argumenty
Brak podstawy prawnej do zaskarżenia postanowienia Sądu Najwyższego w przedmiocie kosztów procesu.
Godne uwagi sformułowania
próżno szukać przepisu stanowiącego podstawę prawną do zaskarżenia postanowienia Sądu Najwyższego w przedmiocie kosztów procesu nie sposób upatrywać tej podstawy w treści przepisów art. 626 § 3 k.p.k. czy art. 426 § 2 k.p.k.
Skład orzekający
Włodzimierz Wróbel
sędzia
Informacje dodatkowe
Wartość precedensowa
Siła: Średnia
Powoływalne dla: "Ugruntowanie zasady niedopuszczalności zaskarżenia postanowień Sądu Najwyższego w przedmiocie kosztów procesu, o których orzekł on po raz pierwszy."
Ograniczenia: Dotyczy wyłącznie sytuacji, gdy Sąd Najwyższy orzeka o kosztach po raz pierwszy w postępowaniu kasacyjnym.
Wartość merytoryczna
Ocena: 4/10
Orzeczenie ma charakter proceduralny i dotyczy specyficznej kwestii braku możliwości zaskarżenia postanowienia Sądu Najwyższego. Jest istotne dla praktyków prawa karnego, ale niekoniecznie dla szerszej publiczności.
Sektor
praca
Masz pytanie dotyczące tej sprawy?
Zapytaj AI Research — przeanalizuje to orzeczenie w kontekście ponad 1,4 mln innych spraw i aktualnych przepisów.
Powiązane tematy
Pełny tekst orzeczenia
SN II KZ 16/23 ZARZĄDZENIE Dnia 15 marca 2023 r. Sąd Najwyższy w składzie: SSN Włodzimierz Wróbel w związku z zażaleniem obrońcy B. P. na postanowienie Sądu Najwyższego z dnia 8 lutego 2023 r. sygn. akt II KK 79/22 w przedmiocie kosztów nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej z urzędu 1) na podstawie art. 430 § 1 k.p.k. w zw. z art. 429 § 1 k.p.k., art. 426 § 1 k.p.k. i art. 518 k.p.k., zażalenie pozostawić bez rozpoznania, jako niedopuszczalne z mocy ustawy . Zgodnie z art. 426 § 1 k.p.k. od orzeczeń sądu odwoławczego oraz od orzeczeń wydanych przez Sąd Najwyższy nie przysługuje środek odwoławczy, chyba że ustawa stanowi inaczej. W Kodeksie postępowania karnego próżno szukać przepisu stanowiącego podstawę prawną do zaskarżenia postanowienia Sądu Najwyższego w przedmiocie kosztów procesu, o których Sąd ten orzekł rozpoznając kasację. Nie sposób upatrywać tej podstawy w treści przepisów art. 626 § 3 k.p.k. czy art. 426 § 2 k.p.k. Przepis art. 626 § 3 k.p.k. stanowi bowiem podstawę zaskarżenia rozstrzygnięć o kosztach wydanych wyłącznie przez sąd pierwszej instancji, na co wskazuje już sama literalna treść tego przepisu, stanowiącego, że „na orzeczenie w przedmiocie kosztów służy zażalenie, jeżeli nie wniesiono apelacji”. Jeżeli chodzi natomiast o przepis art. 426 § 2 k.p.k., to jakkolwiek wprowadza on odstępstwa od zasady wymienionej w § 1 tego przepisu, to jednak nie mają one zastosowania do postępowania kasacyjnego, a to za sprawą nowelizacji art. 538 § 2 k.p.k., dokonanej ustawą z dnia 27 września 2013 r. (Dz. U. z 2013 r. poz. 1247 ze zm.), która wprowadzając do tego przepisu możliwość zaskarżenia rozstrzygnięć Sądu Najwyższego o zastosowaniu środka zapobiegawczego, wyłączyła tym samym zastosowanie art. 426 § 2 k.p.k., normującego tożsamą materię. Również z jednolitego stanowiska Sądu Najwyższego wynika, że w postępowaniu kasacyjnym nie przysługuje zażalenie na postanowienie w przedmiocie kosztów procesu, o których po raz pierwszy orzekł Sąd Najwyższy (zob. postanowienie SN z dnia 21 kwietnia 2017 r., sygn. akt VI KZ 4/17, postanowienie SN z dnia 14 grudnia 2016 r., sygn. akt III KK 216/16, postanowienie SN z dnia 9 października 2020 r., I KZ 22/20). 2) Odpis zażalenia przekazać sędziemu sprawozdawcy w sprawie Sądu Najwyższego sygn. akt II KK 79/22 celem rozważenia wydania postanowienia w trybie art. 626 k.p.k. w związku w zawartym w zażaleniu wnioskiem o zasądzenie zwrotu kosztów dojazdu do Sądu Najwyższego (pkt 4 zażalenia)
Nie znalazłeś odpowiedzi?
Zadaj pytanie naszemu agentowi AI — przeszuka orzecznictwo i przepisy za Ciebie.
Rozpocznij analizę