Sąd Apelacyjny w Poznaniu częściowo zmienił wyrok Sądu Okręgowego w P., prostując omyłki pisarskie, zaliczając oskarżonemu L. S. na poczet grzywny okres zatrzymania i tymczasowego aresztowania, eliminując art. 12 kk z podstawy skazania wobec Ł. K., a w pozostałym zakresie utrzymując wyrok w mocy, zasądzając koszty postępowania odwoławczego.
Art. 133 KPKKodeks postępowania karnego
Art. 133
Art. 133 § 1. Jeżeli doręczenia nie można dokonać w sposób wskazany w art. 132, pismo przesłane za pośrednictwem operatora, o którym mowa w art. 131 § 1a pkt 1 lub 2, pozostawia się w najbliższej placówce pocztowej operatora pocztowego w rozumieniu ustawy z dnia 23 listopada 2012 r. - Prawo pocztowe, a przesłane w inny sposób w najbliższej jednostce Policji albo we właściwym urzędzie gminy.
§ 2. O pozostawieniu pisma w myśl § 1 doręczający umieszcza zawiadomienie w skrzynce do doręczania korespondencji bądź na drzwiach mieszkania adresata lub w innym widocznym miejscu ze wskazaniem, gdzie i kiedy pismo pozostawiono oraz że należy je odebrać w ciągu 7 dni; w razie bezskutecznego upływu tego terminu, należy czynność zawiadomienia powtórzyć jeden raz. W razie dokonania tych czynności pismo uznaje się za doręczone.
§ 2a. Pismo pozostawione w placówce pocztowej w rozumieniu ustawy z dnia 23 listopada 2012 r. - Prawo pocztowe może zostać odebrane także przez osobę upoważnioną na podstawie pełnomocnictwa pocztowego do odbioru przesyłek pocztowych w rozumieniu tej ustawy.
§ 2b. (uchylony)
§ 2c. (uchylony)
§ 3. Pismo można również pozostawić osobie upoważnionej do odbioru korespondencji w miejscu stałego zatrudnienia adresata.
Powiązane przepisy
Art. 133 odwołuje się do:
Orzeczenia powołujące art. 133 KPK(13 orzeczeń)
Sąd Okręgowy uchylił wyrok uniewinniający obwinionego od popełnienia wykroczenia z art. 96 § 3 kw i przekazał sprawę do ponownego rozpoznania, uznając apelację oskarżyciela publicznego za zasadną.
Sąd Okręgowy utrzymał w mocy zarządzenie o odmowie przyjęcia apelacji, uznając, że oskarżony prawidłowo doręczono wezwanie do uzupełnienia braków formalnych, mimo jego niepodjęcia.
Sąd Okręgowy uchylił wyrok Sądu Rejonowego w całości wobec jednego z oskarżonych i przekazał sprawę do ponownego rozpoznania z powodu naruszenia prawa do obrony.
Sąd Najwyższy pozostawił bez rozpoznania cofnięte zażalenie na uchwałę zezwalającą na pociągnięcie sędziego do odpowiedzialności karnej.
Sąd Najwyższy pozostawił bez rozpoznania odwołania dwóch sędziów od orzeczenia o przewinieniu służbowym, po tym jak sami obwinieni sędziowie cofnęli swoje odwołania.
Sąd Okręgowy uniewinnił obwinionego od zarzutu niewskazania komu powierzył pojazd, uznając, że nie udowodniono mu wiedzy o żądaniu organu.
Sąd Okręgowy utrzymał w mocy wyrok Sądu Rejonowego skazujący oskarżonego za groźby karalne, naruszenie nietykalności cielesnej i znieważenie, oddalając apelację oskarżonego.
Sąd Okręgowy oddalił powództwo o zapłatę kosztów dojazdu i zadośćuczynienie za rzekome naruszenie dóbr osobistych, uznając działania pozwanego za zgodne z prawem i nie naruszające dóbr osobistych powoda, a także nie obciążył powoda kosztami procesu ze względu na jego trudną sytuację materialną.
Sąd Okręgowy uchylił wyrok Sądu Rejonowego i przekazał sprawę do ponownego rozpoznania z powodu naruszenia prawa do obrony oskarżonego, który był pozbawiony wolności i nie został prawidłowo powiadomiony o terminie posiedzenia.
Potrzebujesz analizy prawnej do art. 133 KPK?
Asystent AI przeanalizuje ten przepis w kontekście orzecznictwa, doktryny i powiązanych regulacji.
Zapytaj Asystenta AI