VI Ka 522/17
Podsumowanie
Przejdź do pełnego tekstuSąd Okręgowy w Gliwicach rozpoznał apelację obrońcy obwinionego M.N. od wyroku Sądu Rejonowego, który uznał go winnym popełnienia wykroczenia z art. 96 § 3 kw (niewskazanie komu powierzono pojazd). Sąd Rejonowy orzekł grzywnę 500 zł. Obrońca zarzuciła naruszenie prawa materialnego, wskazując, że obwiniony, będąc współwłaścicielem, sam był sprawcą wykroczenia drogowego, co wyłącza odpowiedzialność z art. 96 § 3 kw. Sąd Okręgowy przychylił się do argumentacji apelacji, zmieniając zaskarżony wyrok i uniewinniając obwinionego. Kluczowe dla rozstrzygnięcia było ustalenie, że Straż Miejska dwukrotnie próbowała doręczyć wezwanie do wskazania kierującego, ale przesyłki zostały awizowane, a obwiniony odmówił ich odbioru. Sąd Okręgowy, powołując się na orzecznictwo Sądu Najwyższego (I KZP 15/10), stwierdził, że fikcja doręczenia pisma (art. 133 § 1 i 2 kpk w zw. z art. 38 § 1 kpw) nie ma zastosowania do wezwań z art. 78 ust. 4 Prawa o ruchu drogowym. Brak dowodu na to, że obwiniony powziął wiadomość o konieczności wskazania osoby kierującej pojazdem, wyklucza przypisanie mu winy i sprawstwa wykroczenia. Kosztami postępowania obciążono Skarb Państwa.
Przeanalizuj tę sprawę w pełnym kontekście orzecznictwa.
Analiza orzecznictwa · odpowiedzi na pytania · badanie przepisów · drafting pism.
Wartość praktyczna
Siła precedensu: WysokaInterpretacja przepisów dotyczących doręczeń wezwań w sprawach o wykroczenia drogowe, w szczególności w kontekście art. 96 § 3 kw i art. 78 ust. 4 Prawa o ruchu drogowym.
Dotyczy specyficznej sytuacji braku udowodnienia wiedzy o żądaniu organu, mimo prób doręczenia.
Zagadnienia prawne (2)
Czy odmowa odbioru przesyłki pocztowej awizowanej dwukrotnie może być utożsamiona z powzięciem przez adresata wiedzy na temat treści żądania organu w kontekście odpowiedzialności za wykroczenie z art. 96 § 3 kw?Ratio decidendi
Odpowiedź sądu
Nie, odmowa odbioru przesyłki awizowanej nie może być utożsamiona z powzięciem wiedzy o treści żądania, a fikcja doręczenia nie ma zastosowania do wezwań z art. 78 ust. 4 Prawa o ruchu drogowym.
Uzasadnienie
Sąd Okręgowy uznał, że brak jest dowodów na to, że obwiniony M.N. powziął wiadomość o konieczności wskazania komu powierzył pojazd. Powołano się na orzecznictwo Sądu Najwyższego, które wyłącza stosowanie art. 133 kpk w zw. z art. 38 kpw do wezwań z art. 78 ust. 4 Prawa o ruchu drogowym, podkreślając, że materialne podstawy odpowiedzialności nie mogą być domniemane.
Czy odpowiedzialność za wykroczenie z art. 96 § 3 kw (niewskazanie komu powierzono pojazd) obejmuje sytuację, gdy sprawca wykroczenia drogowego jest jednocześnie współwłaścicielem pojazdu?
Odpowiedź sądu
Sąd Okręgowy nie rozstrzygnął tej kwestii bezpośrednio, skupiając się na braku udowodnienia wiedzy obwinionego o żądaniu organu. Jednakże argumentacja obrońcy sugeruje, że taka sytuacja może wyłączać odpowiedzialność.
Uzasadnienie
Obrońca podniosła zarzut, że obwiniony, będąc współwłaścicielem, sam był sprawcą wykroczenia drogowego, co nie jest objęte zakresem art. 96 § 3 kw. Sąd Okręgowy nie odniósł się do tego argumentu wprost, ale uniewinnił obwinionego z powodu braku dowodów na świadomość żądania.
Strony
| Nazwa | Typ | Rola |
|---|---|---|
| M. N. | osoba_fizyczna | obwiniony |
| K. S. | inne | przedstawiciel Straży Miejskiej w G. |
| adw. I. M. | inne | obrońca z urzędu |
Przepisy (12)
Główne
kw art. 96 § 3
Kodeks wykroczeń
Wykroczenie popełnia każdy, kto nie czyni zadość obowiązkowi wskazania na żądanie uprawnionego organu, komu powierzył pojazd do kierowania lub używania w oznaczonym czasie. Obowiązek ten wynika z art. 78 ust. 4 Prawa o ruchu drogowym.
Prd art. 78 § 4
Ustawa Prawo o ruchu drogowym
Nakłada obowiązek wskazania komu powierzono pojazd do kierowania lub używania.
Pomocnicze
kpk art. 437
Kodeks postępowania karnego
Reguluje zasady zmiany zaskarżonego orzeczenia.
kpk art. 438
Kodeks postępowania karnego
Określa podstawy odwoławcze.
kpw art. 109 § 2
Kodeks postępowania w sprawach o wykroczenia
Dotyczy kosztów postępowania odwoławczego.
kpw art. 118 § 2
Kodeks postępowania w sprawach o wykroczenia
Dotyczy kosztów postępowania.
kpk art. 5 § 1
Kodeks postępowania karnego
Zasada domniemania niewinności.
kpw art. 8
Kodeks postępowania w sprawach o wykroczenia
Zasada domniemania niewinności w sprawach o wykroczenia.
kpk art. 133 § 1
Kodeks postępowania karnego
Dotyczy doręczania pism, w tym fikcji doręczenia.
kpk art. 133 § 2
Kodeks postępowania karnego
Dotyczy doręczania pism, w tym fikcji doręczenia.
kpw art. 38 § 1
Kodeks postępowania w sprawach o wykroczenia
Dotyczy doręczania pism w sprawach o wykroczenia.
kpk art. 636
Kodeks postępowania karnego
Dotyczy ograniczenia rozpoznania środka odwoławczego.
Argumenty
Skuteczne argumenty
Brak udowodnienia obwinionemu wiedzy o żądaniu organu. • Niestosowalność fikcji doręczenia do wezwań z art. 78 ust. 4 Prawa o ruchu drogowym. • Ciężar dowodu spoczywa na oskarżycielu.
Godne uwagi sformułowania
Awizowanie przesyłki pocztowej, a nawet odmowa jej przyjęcia, nie może być utożsamione z powzięciem przez adresata wiedzy na temat treści sformułowanego w przesyłce żądania. • Uregulowanie zawarte w art. 133 § 1 i 2 kpk w zw. z art. 38 § 1 kpw, stwarzające prawną fikcję uznania pisma za doręczone, nie ma zastosowania do wezwań, o których mowa w art. 78 ust. 4 Prawo o ruchu drogowym. • Skoro zatem w toku niniejszego postępowania nie wykazano (nie udowodniono), że obwiniony powziął wiadomość o konieczności wskazania komu powierzył pojazd do kierowani lub używania w oznaczonym czasie, to brak było podstaw do przypisania mu sprawstwa i winy w zakresie podstawionego zarzutu popełnienia wykroczenia z art. 96 § 3 kw.
Skład orzekający
Grzegorz Kiepura
przewodniczący
Informacje dodatkowe
Wartość precedensowa
Siła: Wysoka
Powoływalne dla: "Interpretacja przepisów dotyczących doręczeń wezwań w sprawach o wykroczenia drogowe, w szczególności w kontekście art. 96 § 3 kw i art. 78 ust. 4 Prawa o ruchu drogowym."
Ograniczenia: Dotyczy specyficznej sytuacji braku udowodnienia wiedzy o żądaniu organu, mimo prób doręczenia.
Wartość merytoryczna
Ocena: 6/10
Sprawa pokazuje, jak ważne jest udowodnienie faktycznego doręczenia informacji, a nie tylko zastosowanie procedury administracyjnej. Jest to ciekawy przykład obrony przed zarzutem wykroczenia.
“Czy odmowa odbioru listu oznacza, że nie wiedziałeś o żądaniu? Sąd wyjaśnia.”
Twój asystent do analizy prawnej.
Zadaj pytanie prawne, zleć analizę orzecznictwa i przepisów, lub poproś o projekt pisma — AI przeszuka 1,4 mln orzeczeń i aktualne akty prawne.
- Analiza orzecznictwa i przepisów
- Drafting pism i dokumentów
- Odpowiedzi na pytania prawne
- Pogłębiona analiza z doktryny
Pełny tekst orzeczenia
Oryginalna treść postanowienia (niezmieniona). Otwiera się jako osobna strona.