Art. 731 KPCKodeks postępowania cywilnego

Sąd Rejonowy oddalił wniosek o zabezpieczenie roszczenia polegający na nakazaniu natychmiastowego opuszczenia lokalu, uznając, że wnioskodawca nie uprawdopodobnił roszczenia ani interesu prawnego, a żądane zabezpieczenie zmierzałoby do zaspokojenia roszczenia.

Sąd oddalił wniosek o zabezpieczenie roszczenia o wydanie lokalu, uznając brak uprawdopodobnienia roszczenia i interesu prawnego, a także niedopuszczalność zaspokojenia roszczenia na etapie zabezpieczenia.

Sąd Rejonowy w Zawierciu uwzględnił wniosek o zabezpieczenie roszczenia w sprawie dotyczącej abuzywności klauzul w umowie kredytowej, ustalając sposób spłaty rat oparty na marży banku zamiast WIBOR.

Sąd Rejonowy w Giżycku oddalił wniosek powoda o zabezpieczenie roszczenia poprzez nakazanie natychmiastowego wydania pojazdu, uznając, że takie zabezpieczenie zmierzałoby do zaspokojenia roszczenia, co jest niedopuszczalne.

Sąd Okręgowy oddalił apelację powoda, utrzymując w mocy wyrok Sądu Rejonowego, który częściowo uwzględnił jego żądanie zapłaty za mediację.

Sąd zasądził od pozwanego na rzecz powoda część dochodzonej kwoty z tytułu niespłaconej pożyczki, opłat przygotowawczej i administracyjnej, umarzając postępowanie w pozostałym zakresie.

Sąd Okręgowy oddalił apelację strony powodowej, uznając, że dochodzone roszczenie z tytułu limitu zadłużenia na koncie uległo przedawnieniu z uwagi na zastosowanie 2-letniego terminu przedawnienia z art. 731 k.c.

Sąd Rejonowy zabezpieczył część roszczenia o wynagrodzenie za godziny nadliczbowe, zasądzając 10 000 zł, uznając, że zabezpieczenie nie może prowadzić do pełnego zaspokojenia roszczenia przed prawomocnym wyrokiem.

Sąd Okręgowy uchylił postanowienie Sądu Rejonowego o oddaleniu wniosku o zabezpieczenie alimentów, przekazując sprawę do ponownego rozpoznania z powodu błędnej interpretacji przepisów dotyczących zabezpieczenia.

Sąd Apelacyjny oddalił zażalenie powódki na postanowienie o oddaleniu wniosku o zabezpieczenie poprzez nakazanie pozwanemu opuszczenia lokalu mieszkalnego, uznając, że taki środek zmierza do zaspokojenia roszczenia i nie jest konieczny do odwrócenia grożącej szkody.