Art. 259 KKKodeks karny

Sąd Najwyższy utrzymał w mocy postanowienie o zastosowaniu tymczasowego aresztowania wobec oskarżonych M.W. i Ł.I., uznając, że grożąca im surowa kara uzasadnia taki środek zapobiegawczy.

Sąd Najwyższy zastosował tymczasowe aresztowanie wobec oskarżonego J.M. z uwagi na wysokie prawdopodobieństwo popełnienia zbrodni i orzeczoną nieprawomocnie wysoką karę pozbawienia wolności.

Sąd Najwyższy oddalił kasację skazanego jako oczywiście bezzasadną, zasądzając koszty obrony z urzędu i zwalniając skazanego od kosztów sądowych.

Sąd Najwyższy utrzymał w mocy postanowienie o zastosowaniu tymczasowego aresztowania wobec oskarżonego M.P., uznając, że groźba surowej kary uzasadnia środek izolacyjny mimo uchylenia wyroku sądu apelacyjnego.

Sąd Najwyższy zastosował tymczasowe aresztowanie wobec oskarżonego Ł. D. na okres 3 miesięcy z uwagi na wysokie prawdopodobieństwo popełnienia zbrodni zabójstwa i posiadania narkotyków.

Sąd Najwyższy zastosował tymczasowe aresztowanie wobec oskarżonych P. M. i P. M.1 na okres 3 miesięcy z uwagi na przypisane im przestępstwo z art. 148 § 1 k.k. i grożącą surową karę.

Sąd Najwyższy oddalił kasację w sprawie o odszkodowanie za niesłuszne tymczasowe aresztowanie, uznając ją za oczywiście bezzasadną.

Sąd Najwyższy zastosował tymczasowe aresztowanie wobec oskarżonego M. K. M. na okres 3 miesięcy, uznając je za niezbędne do zapewnienia niezakłóconego toku postępowania karnego po uchyleniu wyroku sądu apelacyjnego.

Sąd Najwyższy utrzymał w mocy postanowienie o zastosowaniu tymczasowego aresztowania wobec oskarżonej M. K., uznając za bezzasadne zarzuty obrońcy dotyczące naruszenia przepisów proceduralnych.

Sąd Najwyższy zastosował tymczasowe aresztowanie wobec oskarżonego M.L. na okres 3 miesięcy, mimo uchylenia wyroku sądu odwoławczego, ze względu na wysokie prawdopodobieństwo popełnienia przestępstwa i konieczność zabezpieczenia prawidłowego toku postępowania.