I KK 166/23
Podsumowanie
Sąd Najwyższy zastosował tymczasowe aresztowanie wobec oskarżonych P. M. i P. M.1 na okres 3 miesięcy z uwagi na przypisane im przestępstwo z art. 148 § 1 k.k. i grożącą surową karę.
Sąd Najwyższy, rozpatrując wniosek o zastosowanie środka zapobiegawczego, postanowił zastosować tymczasowe aresztowanie wobec oskarżonych P. M. i P. M.1. Decyzja ta została podjęta na okres 3 miesięcy, licząc od dnia 5 czerwca 2024 r. do 3 września 2024 r. Podstawą zastosowania środka zapobiegawczego jest domniemanie sprawstwa oskarżonych w popełnieniu przestępstwa z art. 148 § 1 k.k., za które grozi surowa kara, a która została już orzeczona w nieprawomocnym wyroku.
Sąd Najwyższy, działając na posiedzeniu w dniu 5 czerwca 2024 r., rozpoznał sprawę dotyczącą zastosowania środka zapobiegawczego wobec oskarżonych P. M. i P. M.1. Na mocy przepisów art. 249 § 1 i art. 258 § 2 w zw. z art. 538 § 2 k.p.k., sąd orzekł o zastosowaniu wobec obu oskarżonych środka zapobiegawczego w postaci tymczasowego aresztowania. Aresztowanie zostało zastosowane na okres 3 miesięcy, od dnia 5 czerwca 2024 r. do dnia 3 września 2024 r. Uzasadnienie decyzji opiera się na ogólnej przesłance do zastosowania tymczasowego aresztowania, wynikającej z domniemania sprawstwa oskarżonych w popełnieniu przestępstwa z art. 148 § 1 k.k., za które grozi surowa kara. Sąd wskazał, że nieprawomocnym wyrokiem orzeczono wobec każdego z oskarżonych karę 25 lat pozbawienia wolności, co uzasadnia konieczność zabezpieczenia prawidłowego toku postępowania karnego. Ponadto, sąd stwierdził, że nie zachodzą okoliczności wyłączające stosowanie tymczasowego aresztowania, określone w art. 259 k.p.k.
Potrzebujesz głębszej analizy? Agent AI przeanalizuje tę sprawę na tle orzecznictwa i odpowiedniego stanu prawnego.
SprawdźZagadnienia prawne (1)
Odpowiedź sądu
Tak, istnieją podstawy do zastosowania tymczasowego aresztowania.
Uzasadnienie
Sąd Najwyższy uznał, że domniemanie sprawstwa oskarżonych w popełnieniu przestępstwa z art. 148 § 1 k.k., za które grozi surowa kara (25 lat pozbawienia wolności w nieprawomocnym wyroku), stanowi ogólną przesłankę do zastosowania tymczasowego aresztowania w celu zabezpieczenia prawidłowego toku postępowania karnego. Nie stwierdzono również okoliczności wyłączających stosowanie tego środka.
Rozstrzygnięcie
Decyzja
zastosowanie środka zapobiegawczego
Strony
| Nazwa | Typ | Rola |
|---|---|---|
| P. M. | osoba_fizyczna | oskarżony |
| P. M.1 | osoba_fizyczna | oskarżony |
Przepisy (6)
Główne
k.p.k. art. 249 § § 1
Kodeks postępowania karnego
k.p.k. art. 258 § § 2
Kodeks postępowania karnego
k.p.k. art. 538 § § 2
Kodeks postępowania karnego
Pomocnicze
k.k. art. 148 § § 1
Kodeks karny
Podstawa przypisania przestępstwa oskarżonym.
k.k. art. 148 § § 2
Kodeks karny
Podstawa oskarżenia.
k.p.k. art. 259
Kodeks postępowania karnego
Okoliczności wyłączające stosowanie środka zapobiegawczego.
Argumenty
Skuteczne argumenty
Domniemanie sprawstwa oskarżonych w popełnieniu przestępstwa z art. 148 § 1 k.k. Grożąca surowa kara (25 lat pozbawienia wolności) Konieczność zabezpieczenia prawidłowego toku postępowania karnego Brak okoliczności wyłączających stosowanie tymczasowego aresztowania
Godne uwagi sformułowania
domniemanie sprawstwa oskarżonych, wynikające z przypisania im przestępstwa z art. 148 § 1 k.k., za które to przestępstwo grozi surowa kara konieczność zabezpieczenia prawidłowego toku dalszego postępowania karnego poprzez zastosowanie tymczasowego aresztowania
Skład orzekający
Zbigniew Puszkarski
przewodniczący
Małgorzata Gierszon
sprawozdawca
Marek Pietruszyński
członek
Informacje dodatkowe
Wartość precedensowa
Siła: Niska
Powoływalne dla: "Zastosowanie tymczasowego aresztowania w sprawach o zabójstwo na podstawie domniemania sprawstwa i grożącej surowej kary."
Ograniczenia: Dotyczy wyłącznie etapu postępowania karnego, na którym istnieje domniemanie sprawstwa i grozi surowa kara.
Wartość merytoryczna
Ocena: 4/10
Jest to rutynowe postanowienie o zastosowaniu środka zapobiegawczego w poważnej sprawie karnej, oparte na standardowych przesłankach.
Sektor
inne
Masz pytanie dotyczące tej sprawy?
Zapytaj AI Research — przeanalizuje to orzeczenie w kontekście ponad 1,4 mln innych spraw i aktualnych przepisów.
Powiązane tematy
Pełny tekst orzeczenia
SN I KK 166/23 POSTANOWIENIE Dnia 5 czerwca 2024 r. Sąd Najwyższy w składzie: SSN Zbigniew Puszkarski (przewodniczący) SSN Małgorzata Gierszon (sprawozdawca) SSN Marek Pietruszyński Protokolant Agnieszka Niewiadomska przy udziale prokuratora Prokuratury Krajowej Pawła Blachowskiego, w sprawie P. M. i P. M.1 oskarżonych z art. 148 § 2 pkt 1 k.k. na posiedzeniu w dniu 5 czerwca 2024 r. w przedmiocie zastosowania środka zapobiegawczego postanowił: na podstawie art. 249 § 1 i art. 258 § 2 w zw. z art. 538 § 2 k.p.k. zastosować wobec oskarżonych: P. M., syna E. i H., urodzonego […] r. i P. M.1, syna E. i H., urodzonego […] r. środek zapobiegawczy w postaci tymczasowego aresztowania na okres 3 miesięcy, licząc od dnia 5 czerwca 2024 r. godz. 15:00 do dnia 3 września 2024 r. godz. 15:00. Małgorzata Gierszon Zbigniew Puszkarski Marek Pietruszyński UZASADNIENIE Według Sądu Najwyższego występuje ogólna przesłanka do zastosowania wobec obu oskarżonych tymczasowego aresztowania z uwagi na domniemanie sprawstwa oskarżonych, wynikające z przypisania im przestępstwa z art. 148 § 1 k.k., za które to przestępstwo grozi surowa kara. Taka też kara – 25 lat pozbawienia wolności, została orzeczona wobec każdego z oskarżonych nieprawomocnym wyrokiem, co nakazuje uznać, że zachodzi konieczność zabezpieczenia prawidłowego toku dalszego postępowania karnego poprzez zastosowanie tymczasowego aresztowania. Ponadto w stosunku do oskarżonych nie występują okolicznosci odstąpienia od stosowania środka zapobiegawczego określone w art. 259 k.p.k. Mając powyższe na uwadze, Sąd Najwyższy orzekł jak na wstępie. Małgorzata Gierszon Zbigniew Puszkarski Marek Pietruszyński [PGW] [ms]
Nie znalazłeś odpowiedzi?
Zadaj pytanie naszemu agentowi AI — przeszuka orzecznictwo i przepisy za Ciebie.
Rozpocznij analizę