I KK 86/24
Podsumowanie
Sąd Najwyższy zastosował tymczasowe aresztowanie wobec oskarżonego Ł. D. na okres 3 miesięcy z uwagi na wysokie prawdopodobieństwo popełnienia zbrodni zabójstwa i posiadania narkotyków.
Sąd Najwyższy, rozpoznając sprawę I KK 86/24, zastosował środek zapobiegawczy w postaci tymczasowego aresztowania wobec Ł. D. na okres 3 miesięcy. Decyzja ta została podjęta ze względu na wysokie prawdopodobieństwo popełnienia przez oskarżonego zarzucanych mu czynów: usiłowania zabójstwa oraz posiadania substancji psychotropowych. Sąd uznał, że surowość grożącej kary uzasadnia zastosowanie najsurowszego środka zapobiegawczego w celu zabezpieczenia prawidłowego przebiegu postępowania.
Sąd Najwyższy w składzie sędziów Tomasza Artymiuka (przewodniczący), Marka Pietruszyńskiego (sprawozdawca) i Waldemara Płóciennika, na podstawie przepisów Kodeksu postępowania karnego, zastosował wobec Ł. D. środek zapobiegawczy w postaci tymczasowego aresztowania na okres 3 miesięcy, od 18 lipca 2024 r. do 16 października 2024 r. Uzasadnienie decyzji opiera się na zgromadzonym materiale dowodowym, który wskazuje na duże prawdopodobieństwo popełnienia przez oskarżonego zarzucanych mu czynów: usiłowania zbrodni zabójstwa (art. 13 § 1 k.k. w zw. z art. 148 § 1 k.k.) oraz posiadania substancji psychotropowych (art. 62 ust. 1 ustawy o przeciwdziałaniu narkomanii). Sąd podkreślił, że fakt zarzucenia oskarżonemu popełnienia zbrodni i dowodowe uprawdopodobnienie tego czynu w stopniu zbliżonym do pewności, spełnia przesłankę z art. 258 § 2 k.p.k. W ocenie sądu, surowość grożącej kary jest realna, a tymczasowe aresztowanie jest niezbędne do zabezpieczenia prawidłowego przebiegu postępowania sądowego, eliminując ryzyko utrudniania go przez oskarżonego. Sąd powołał się na uchwałę składu 7 sędziów SN z 19 stycznia 2012 r. (I KZP 18/11), wskazując, że podstawy z art. 258 § 2 k.p.k., przy spełnieniu przesłanek z art. 249 § 1 k.p.k. i art. 257 § 1 k.p.k. oraz braku negatywnych przesłanek z art. 259 § 1 k.p.k., stanowią samodzielne podstawy do stosowania tymczasowego aresztowania. W niniejszej sprawie nie stwierdzono powodów do odstąpienia od zastosowania tego środka.
Potrzebujesz głębszej analizy? Agent AI przeanalizuje tę sprawę na tle orzecznictwa i odpowiedniego stanu prawnego.
SprawdźZagadnienia prawne (2)
Odpowiedź sądu
Tak, w przypadku spełnienia przesłanek z art. 258 § 2 k.p.k., przy braku przesłanek negatywnych z art. 259 § 1 k.p.k., tymczasowe aresztowanie jest uzasadnione w celu zabezpieczenia prawidłowego przebiegu postępowania.
Uzasadnienie
Sąd Najwyższy uznał, że surowość grożącej kary za zbrodnię uzasadnia zastosowanie najsurowszego środka zapobiegawczego, jakim jest tymczasowe aresztowanie, aby wyeliminować ryzyko utrudniania postępowania przez oskarżonego.
Rozstrzygnięcie
Decyzja
zastosowanie środka zapobiegawczego
Strony
| Nazwa | Typ | Rola |
|---|---|---|
| Ł. D. | osoba_fizyczna | oskarżony |
Przepisy (8)
Główne
k.p.k. art. 258 § § 2
Kodeks postępowania karnego
Podstawa do zastosowania tymczasowego aresztowania w przypadku zarzucenia popełnienia zbrodni, gdy dowodowo uprawdopodobniono popełnienie jej w stopniu zbliżonym do pewności.
k.k. art. 13 § § 1
Kodeks karny
k.k. art. 148 § § 1
Kodeks karny
Usiłowanie zbrodni zabójstwa.
u.p.n. art. 62 § ust. 1
Ustawa o przeciwdziałaniu narkomanii
Posiadanie substancji psychotropowych.
Pomocnicze
k.p.k. art. 538 § § 2
Kodeks postępowania karnego
k.p.k. art. 249 § § 1
Kodeks postępowania karnego
k.p.k. art. 257 § § 1
Kodeks postępowania karnego
k.p.k. art. 259 § § 1
Kodeks postępowania karnego
Argumenty
Skuteczne argumenty
Wysokie prawdopodobieństwo popełnienia zbrodni zabójstwa i posiadania narkotyków. Surowość grożącej kary za popełnione przestępstwa. Konieczność zabezpieczenia prawidłowego przebiegu postępowania sądowego. Brak przesłanek negatywnych do odstąpienia od tymczasowego aresztowania.
Godne uwagi sformułowania
duże prawdopodobieństwo popełnienia przez oskarżonego zarzucanych mu czynów dowodowo uprawdopodobnionego, w stopniu zbliżonym do pewności surowość grożącej oskarżonemu kary za to przestępstwo jest w pełni realna tylko najsurowszy środek zapobiegawczy zabezpieczy prawidłowy przebieg postępowania sądowego podstawy tymczasowego aresztowania określone w art. 258 § 2 k.p.k. [...] stanowią samodzielne przesłanki szczególne stosowania tego środka zapobiegawczego
Skład orzekający
Tomasz Artymiuk
przewodniczący
Marek Pietruszyński
sprawozdawca
Waldemar Płóciennik
członek
Informacje dodatkowe
Wartość precedensowa
Siła: Średnia
Powoływalne dla: "Interpretacja przesłanek stosowania tymczasowego aresztowania w sprawach o zbrodnie, w szczególności w kontekście art. 258 § 2 k.p.k. i uchwały I KZP 18/11."
Ograniczenia: Dotyczy specyficznej sytuacji procesowej, gdzie dowody wskazują na wysokie prawdopodobieństwo popełnienia zbrodni.
Wartość merytoryczna
Ocena: 4/10
Jest to rutynowe postanowienie Sądu Najwyższego dotyczące zastosowania środka zapobiegawczego w sprawie karnej o poważne przestępstwa. Choć dotyczy ważnych kwestii proceduralnych, brakuje w nim elementów zaskoczenia czy szerszego kontekstu społecznego.
Masz pytanie dotyczące tej sprawy?
Zapytaj AI Research — przeanalizuje to orzeczenie w kontekście ponad 1,4 mln innych spraw i aktualnych przepisów.
Powiązane tematy
Pełny tekst orzeczenia
SN I KK 86/24 POSTANOWIENIE Dnia 18 lipca 2024 r. Sąd Najwyższy w składzie: SSN Tomasz Artymiuk (przewodniczący) SSN Marek Pietruszyński (sprawozdawca) SSN Waldemar Płóciennik Protokolant Monika Zawadzka na podstawie art. 538 § 2 k.p.k. w zw. z art. 249 § 1 k.p.k. i art. 258 § 2 k.p.k. zastosować wobec Ł. D. syna J. i G. z domu S., urodzonego […] r. w Ś. W. środek zapobiegawczy w postaci tymczasowego aresztowania na okres 3 miesięcy, tj. od dnia 18 lipca 2024 r. , godzina 11:40 do dnia 16 października 2024 r. godzina 11:40. Marek Pietruszyński Tomasz Artymiuk Waldemar Płóciennik UZASADNIENIE Zgromadzony materiał dowodowy o charakterze osobowym i rzeczowym wskazuje na duże prawdopodobieństwo popełnienia przez oskarżonego zarzucanych mu czynów: z art. 13 § 1 k.k. w zw. z art. 148 § 1 k.k. ( usiłowanie zbrodni zabójstwa) oraz z art. 62 ust. 1 ustawy o przeciwdziałaniu narkomanii ( posiadanie substancji psychotropowych). Mając, w szczególności na uwadze fakt zarzucenia oskarżonemu popełnienia zbrodni oraz dowodowo uprawdopodobnionego, w stopniu zbliżonym do pewności, faktu popełnienia tego przestępstwa przez oskarżonego, należało przyjąć, że w sprawie została spełniona przesłanka z art. 258 § 2 k.p.k., ponieważ w okolicznościach tej sprawy surowość grożącej oskarżonemu kary za to przestępstwo jest w pełni realna. W takiej sytuacji tylko najsurowszy środek zapobiegawczy zabezpieczy prawidłowy przebieg postępowania sądowego przez sądem pierwszej instancji, w szczególności wyeliminuje ryzyko utrudniania tego postępowania, do czego może skłaniać oskarżonego grożący mu zakres odpowiedzialności karnej. Wskazać należało, że podstawy tymczasowego aresztowania określone w art. 258 § 2 k.p.k., przy spełnieniu przesłanek z art. 249 § 1 k.p.k. i art. 257 § 1 k.p.k. i przy braku negatywnych przesłanek określonych w art. 259 § 1 k.p.k. stanowią samodzielne przesłanki szczególne stosowania tego środka zapobiegawczego ( por. uchwała składu 7 sędziów SN z 19 stycznia 2012 r., I KZP 18/11). W kontekście wskazanego zapatrywania prawnego podnieść należało, że w sprawie nie istnieją powody nakazujące odstąpienie od stosowania takiego środka zapobiegawczego wynikające z treści art. 259 k.p.k. Z tych względów orzeczono jak na wstępie. Marek Pietruszyński Tomasz Artymiuk Waldemar Płóciennik [PGW] [ms]
Nie znalazłeś odpowiedzi?
Zadaj pytanie naszemu agentowi AI — przeszuka orzecznictwo i przepisy za Ciebie.
Rozpocznij analizę