Orzeczenie · 2025-03-06

II SA/RZ 878/22

Sąd
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Rzeszowie
Miejsce
Rzeszów
Data
2025-03-06
NSAAdministracyjneWysokawsa
warunki zabudowyzagospodarowanie przestrzenneinteres prawnystrona postępowaniaKPAprawo sąsiedzkieimmisjewznowienie postępowaniadecyzja o pozwoleniu na budowę

Sprawa dotyczyła skargi M. Sp. z o.o. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w Rzeszowie, która odmówiła uchylenia ostatecznej decyzji Prezydenta Miasta ustalającej warunki zabudowy dla inwestycji polegającej na budowie budynku biurowo-usługowo-handlowego. Spółka wniosła o wznowienie postępowania, powołując się na brak udziału w pierwotnym postępowaniu jako strona (art. 145 § 1 pkt 4 K.p.a.). Organ I instancji (Prezydent Miasta) wznowił postępowanie, a następnie odmówił uchylenia decyzji, uznając, że spółka nie posiada interesu prawnego, ponieważ jej działki nie graniczą bezpośrednio z terenem inwestycji i nie wykazała ona wpływu inwestycji na swoje prawa. Organ podkreślił, że decyzja o warunkach zabudowy nie narusza praw stron w sposób bezpośredni, a potencjalne oddziaływania są oceniane na etapie pozwolenia na budowę. SKO w Rzeszowie uchyliło decyzję Prezydenta umarzającą postępowanie, ale samo odmówiło uchylenia decyzji o warunkach zabudowy. Kolegium podzieliło stanowisko Prezydenta co do braku interesu prawnego spółki, wskazując, że przymiot strony w postępowaniu o warunki zabudowy przysługuje inwestorowi oraz właścicielom/użytkownikom wieczystym nieruchomości sąsiednich, ale tylko jeśli wykażą swój interes prawny, co nie wynika samo z siebie z samego sąsiedztwa czy objęcia terenem analizy urbanistycznej. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Rzeszowie oddalił skargę spółki. Sąd uznał, że spółka nie wykazała swojego interesu prawnego do bycia stroną w postępowaniu o ustalenie warunków zabudowy. Podkreślono, że interes prawny musi wynikać z przepisów prawa materialnego, a nie tylko z prawa sąsiedzkiego czy potencjalnych immisji, które nie przekraczają przeciętnej miary. Sąd stwierdził, że działki spółki nie graniczą bezpośrednio z terenem inwestycji, a argumenty dotyczące hałasu, spalin czy ruchu ulicznego wskazują jedynie na interes faktyczny. Sąd potwierdził, że obszar analizy urbanistycznej służy ustaleniu wymagań dla nowej zabudowy, a nie określeniu kręgu stron postępowania. Fakt bycia stroną w postępowaniu o pozwolenie na budowę nie przesądza o tym samym statusie w postępowaniu o warunki zabudowy.

Asystent · analiza prawna

Przeanalizuj tę sprawę w pełnym kontekście orzecznictwa.

Analiza orzecznictwa · odpowiedzi na pytania · badanie przepisów · drafting pism.

Wypróbuj Asystenta

Wartość praktyczna

Siła precedensu: Wysoka
Do czego można powołać

Ustalenie kręgu stron w postępowaniu o wydanie decyzji o warunkach zabudowy, rozróżnienie między interesem prawnym a faktycznym, interpretacja art. 28 K.p.a. w kontekście planowania przestrzennego.

Ograniczenia stosowania

Dotyczy specyfiki postępowań o warunki zabudowy; interpretacja interesu prawnego może być różna w zależności od konkretnych okoliczności faktycznych i przepisów prawa materialnego.

Zagadnienia prawne (3)

Czy właściciel nieruchomości, która nie graniczy bezpośrednio z terenem inwestycji, ale znajduje się w obszarze analizy urbanistycznej, ma interes prawny do bycia stroną w postępowaniu o ustalenie warunków zabudowy?Ratio decidendi

Odpowiedź sądu

Nie, jeśli nie wykaże konkretnego wpływu inwestycji na swoje prawa lub obowiązki wynikające z przepisów prawa materialnego. Sam fakt sąsiedztwa lub objęcia obszarem analizy nie jest wystarczający.

Uzasadnienie

Interes prawny musi wynikać z przepisów prawa materialnego, a nie tylko z prawa sąsiedzkiego czy potencjalnych immisji. Obszar analizy urbanistycznej służy ustaleniu wymagań dla nowej zabudowy, a nie określeniu kręgu stron. Potencjalne immisje są oceniane na etapie pozwolenia na budowę.

Czy fakt bycia stroną w postępowaniu o pozwolenie na budowę przesądza o posiadaniu statusu strony w postępowaniu o ustalenie warunków zabudowy dla tej samej inwestycji?Ratio decidendi

Odpowiedź sądu

Nie, są to odrębne postępowania regulowane innymi przepisami, a organ samodzielnie ustala krąg stron w każdym z nich.

Uzasadnienie

Każde postępowanie administracyjne ma swój własny katalog stron określany na podstawie obowiązujących przepisów. Status strony w jednym postępowaniu nie przekłada się automatycznie na status w innym.

Czy naruszenie przepisów postępowania (np. brak udziału strony) w postępowaniu o wznowienie postępowania administracyjnego, które dotyczyło decyzji o warunkach zabudowy, może skutkować uchyleniem decyzji o odmowie uchylenia pierwotnej decyzji?

Odpowiedź sądu

Tak, organ pierwszej instancji powinien uchylić decyzję umarzającą postępowanie wznowieniowe, jeśli stwierdzi, że podmiot wnoszący wniosek nie był stroną, a następnie odmówić uchylenia pierwotnej decyzji.

Uzasadnienie

W przypadku stwierdzenia braku legitymacji strony do wznowienia postępowania, organ powinien uchylić decyzję o umorzeniu postępowania wznowieniowego i wydać decyzję odmawiającą uchylenia pierwotnej decyzji.

Rozstrzygnięcie
Decyzja
Oddalono skargę
Sąd oddalił skargę spółki na decyzję SKO, uznając, że spółka nie wykazała interesu prawnego do bycia stroną w postępowaniu o ustalenie warunków zabudowy.

Przepisy (19)

Główne

u.p.z.p. art. 61 § ust. 1-5

Ustawa o planowaniu i zagospodarowaniu przestrzennym

Określa warunki wydania decyzji o warunkach zabudowy, w tym wymóg kontynuacji parametrów zabudowy istniejącej w obszarze analizy.

K.p.a. art. 28

Kodeks postępowania administracyjnego

Definiuje pojęcie strony postępowania jako każdego, czyjego interesu prawnego lub obowiązku dotyczy postępowanie.

K.p.a. art. 145 § § 1 pkt 4

Kodeks postępowania administracyjnego

Przesłanka wznowienia postępowania: strona bez własnej winy nie brała udziału w postępowaniu.

Pomocnicze

K.p.a. art. 149 § § 1

Kodeks postępowania administracyjnego

Podstawa do przeprowadzenia postępowania co do przyczyn wznowienia i istoty sprawy po postanowieniu o wznowieniu.

K.p.a. art. 151 § § 1 pkt 1

Kodeks postępowania administracyjnego

Decyzja o uchyleniu lub odmowie uchylenia ostatecznej decyzji po wznowieniu postępowania.

K.p.a. art. 138 § § 1 pkt 3

Kodeks postępowania administracyjnego

Organ odwoławczy uchyla decyzję i przekazuje sprawę do ponownego rozpatrzenia.

k.p.a. art. 151 § § 1 pkt 1

Ustawa z dnia 14 czerwca 1960 r. Kodeks postępowania administracyjnego

P.p.s.a. art. 3 § § 2 pkt 1

Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi

Ustawa z dnia 25 lipca 2002 r. Prawo o ustroju sądów administracyjnych art. 1 § § 2

P.p.s.a. art. 145 § § 1 pkt 1 i pkt 2

Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi

K.p.a. art. 156

Kodeks postępowania administracyjnego

K.p.a. art. 107 § § 1

Kodeks postępowania administracyjnego

K.p.a. art. 112

Kodeks postępowania administracyjnego

K.p.a. art. 9

Kodeks postępowania administracyjnego

K.p.a. art. 77

Kodeks postępowania administracyjnego

K.p.a. art. 80

Kodeks postępowania administracyjnego

K.c. art. 140

Kodeks cywilny

K.c. art. 144

Kodeks cywilny

K.c. art. 154

Kodeks cywilny

Argumenty

Skuteczne argumenty

Spółka nie wykazała interesu prawnego do bycia stroną w postępowaniu o ustalenie warunków zabudowy. • Nieruchomości spółki nie graniczą bezpośrednio z terenem inwestycji. • Argumenty dotyczące immisji (hałas, spaliny, ruch) wskazują na interes faktyczny, a nie prawny. • Obszar analizy urbanistycznej nie przesądza o posiadaniu interesu prawnego.

Odrzucone argumenty

Spółka posiada interes prawny do bycia stroną w postępowaniu o ustalenie warunków zabudowy z uwagi na sąsiedztwo i potencjalne oddziaływanie inwestycji. • Naruszenie art. 145 § 1 pkt 4 K.p.a. poprzez uznanie, że spółka nie była stroną. • Naruszenie zasad postępowania administracyjnego (art. 7, 11, 77, 80 K.p.a.).

Godne uwagi sformułowania

Interes prawny musi wynikać z przepisów prawa materialnego. • Obszar analizowany nie służy ustaleniu zakresu podmiotowego postępowania. • Sama decyzja o warunkach zabudowy nie stanowi aktu naruszającego prawa do korzystania z rzeczy podmiotów uprawnionych. • Potencjalne immisje, które nie przekraczają norm wynikających z odrębnych unormowań materialnoprawnych, nie mogą stanowić o prawie do bycia stroną.

Skład orzekający

Stanisław Śliwa

przewodniczący sprawozdawca

Magdalena Józefczyk

członek

Jolanta Kłoda-Szeliga

członek

Informacje dodatkowe

Wartość precedensowa

Siła: Wysoka

Powoływalne dla: "Ustalenie kręgu stron w postępowaniu o wydanie decyzji o warunkach zabudowy, rozróżnienie między interesem prawnym a faktycznym, interpretacja art. 28 K.p.a. w kontekście planowania przestrzennego."

Ograniczenia: Dotyczy specyfiki postępowań o warunki zabudowy; interpretacja interesu prawnego może być różna w zależności od konkretnych okoliczności faktycznych i przepisów prawa materialnego.

Wartość merytoryczna

Ocena: 6/10

Sprawa dotyczy kluczowego zagadnienia w procesie inwestycyjnym – kto jest stroną w postępowaniu o warunki zabudowy. Jest to istotne dla prawników zajmujących się prawem budowlanym i administracyjnym.

Kto ma prawo głosu w sprawie warunków zabudowy? Sąd wyjaśnia granice interesu prawnego sąsiada.

Asystent AI dla prawników

Twój asystent do analizy prawnej.

Zadaj pytanie prawne, zleć analizę orzecznictwa i przepisów, lub poproś o projekt pisma — AI przeszuka polskie orzecznictwo i aktualne akty prawne.

  • Analiza orzecznictwa i przepisów
  • Drafting pism i dokumentów
  • Odpowiedzi na pytania prawne
  • Pogłębiona analiza z doktryny
Wypróbuj Asystenta AI za darmo
Powiązane przepisy
Powiązane tematy

Pełny tekst orzeczenia

Oryginalna treść postanowienia (niezmieniona). Otwiera się jako osobna strona.

Przeczytaj pełny tekst