Art. 10 Ustawa o przeciwdziałaniu narkomanii

Ustawa o przeciwdziałaniu narkomanii

Art. 10

Art. 10 1. Przeciwdziałanie narkomanii należy do zadań własnych gminy, obejmujących: 1) zwiększanie dostępności pomocy terapeutycznej i rehabilitacyjnej dla osób uzależnionych i osób zagrożonych uzależnieniem; 2) udzielanie rodzinom, w których występują problemy narkomanii, pomocy psychospołecznej i prawnej; 3) prowadzenie profilaktycznej działalności informacyjnej, edukacyjnej oraz szkoleniowej w zakresie rozwiązywania problemów narkomanii, w szczególności dla dzieci i młodzieży, w tym prowadzenie zajęć sportowo-rekreacyjnych dla uczniów, a także działań na rzecz dożywiania dzieci uczestniczących w pozalekcyjnych programach opiekuńczo-wychowawczych i socjoterapeutycznych; 4) wspomaganie działań instytucji, organizacji pozarządowych i osób fizycznych, służących rozwiązywaniu problemów narkomanii; 5) pomoc społeczną osobom uzależnionym i rodzinom osób uzależnionych dotkniętym ubóstwem i wykluczeniem społecznym i integrowanie ze środowiskiem lokalnym tych osób z wykorzystaniem pracy socjalnej i kontraktu socjalnego. 2. Realizacja zadań, o których mowa w ust. 1, jest prowadzona w ramach programu, o którym mowa w art. 4 1 ust. 2 ustawy z dnia 26 października 1982 r. o wychowaniu w trzeźwości i przeciwdziałaniu alkoholizmowi, zwanego dalej ,,Gminnym Programem''. 2a. W Gminnym Programie uwzględnia się działalność wychowawczą, edukacyjną, informacyjną i profilaktyczną prowadzoną w szkołach i placówkach systemu oświaty zgodnie z przepisami wydanymi na podstawie art. 22 ust. 3, a także diagnozę w zakresie występujących w szkołach i placówkach systemu oświaty czynników ryzyka i czynników chroniących przeprowadzaną zgodnie z przepisami wydanymi na podstawie art. 22 ust. 3. 2b. W ramach Gminnego Programu w szkołach i placówkach systemu oświaty są realizowane w szczególności działania o potwierdzonej skuteczności lub oparte na naukowych podstawach prowadzone w zakresie działalności, o której mowa w ust. 2a. 3. (uchylony) 4. (uchylony) 5. (uchylony)

Powiązane przepisy

Art. 10 odwołuje się do:

Powołują się na art. 10:

Orzeczenia powołujące art. 10 (56 441 orzeczeń)

II SA/Rz 144/26· Wojewódzki Sąd Administracyjny w Rzeszowie· 2026-04-01

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Rzeszowie połączył dwie sprawy dotyczące nakazu wykonania czynności w związku z naruszeniem stosunków wodnych do wspólnego rozpoznania pod jedną sygnaturą.

II FSK 1301/25· Naczelny Sąd Administracyjny· 2026-03-31

NSA sprostował błąd rachunkowy w wyroku, zastępując błędnie wpisaną kwotę zasądzoną od skarżącego.

I SO/Bd 8/26· Wojewódzki Sąd Administracyjny w Bydgoszczy· 2026-03-31

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Bydgoszczy odrzucił wniosek o wymierzenie grzywny Prokuratorowi Rejonowemu z powodu nieuzupełnienia braków formalnych wniosku.

II SA/Po 148/26· Wojewódzki Sąd Administracyjny w Poznaniu· 2026-03-30

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Poznaniu odrzucił skargę na czynność Burmistrza Miasta dotyczącą zamiany lokalu socjalnego z powodu nieuzupełnienia braków formalnych skargi, w tym numeru PESEL.

I SA/Gl 23/26· Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach· 2026-03-30

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach odrzucił skargę spółki E. sp. z o.o. z powodu nieuiszczenia należnego wpisu sądowego.

II SAB/Rz 36/26· Wojewódzki Sąd Administracyjny w Rzeszowie· 2026-03-27

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Rzeszowie odrzucił skargę z powodu uiszczenia wpisu sądowego po terminie, mimo skutecznego doręczenia wezwania.

I SA/Ol 495/25· Wojewódzki Sąd Administracyjny w Olsztynie· 2026-03-27

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Olsztynie odrzucił skargę podatkową z powodu nieuiszczenia należnego wpisu sądowego, mimo wezwań i odmowy przyznania prawa pomocy.

III OSK 1146/23· Naczelny Sąd Administracyjny· 2026-03-27

NSA oddalił skargę kasacyjną R.C. od wyroku WSA w Warszawie, uznając, że żądana informacja przetworzona dotycząca spraw związanych z uprawnieniami IOŚ nie była szczególnie istotna dla interesu publicznego.

C-338/24· Trybunał Sprawiedliwości Unii Europejskiej· 2026-03-26

Trybunał Sprawiedliwości UE orzekł, że odpowiedzialność producenta za wadliwy produkt może być dochodzona na zasadzie winy, a termin przedawnienia biegnie od momentu, gdy poszkodowany dowiedział się o szkodzie, a nie od jej stabilizacji, jednocześnie potwierdzając ważność 10-letniego terminu wygaśnięcia odpowiedzialności.

IV KK 52/26· Sąd Najwyższy· 2026-03-25

Sąd Najwyższy nie uwzględnił wniosku obrońcy o wstrzymanie wykonania wyroku skazującego do czasu rozpoznania kasacji, wskazując na brak wystarczających podstaw i możliwość rozważenia odroczenia wykonania kary.

Potrzebujesz pogłębionej analizy orzecznictwa do art. 10 ?

Wypróbuj Lexedit Research