Naczelny Sąd Administracyjny oddalił skargę kasacyjną organu, uznając, że mimo błędnego uzasadnienia wyroku WSA, rozstrzygnięcie sądu pierwszej instancji odpowiada prawu, a organ egzekucyjny powinien był prowadzić postępowanie wyjaśniające zamiast wzywać do sprecyzowania żądania.
Art. 64 u.p.e.a.Ustawa o postępowaniu egzekucyjnym w administracji
Art. 64
Art. 64 [Opłata manipulacyjna]
§ 1. Organ egzekucyjny pobiera opłatę manipulacyjną za wszczęcie postępowania egzekucyjnego dotyczącego należności pieniężnej. Opłata manipulacyjna wynosi 40 zł, a w przypadku wszczęcia egzekucji administracyjnej opłata ulega podwyższeniu i wynosi 100 zł.
§ 2. Obowiązek zapłaty opłaty manipulacyjnej powstaje z chwilą wszczęcia postępowania egzekucyjnego, oddzielnie od każdego tytułu wykonawczego.
§ 3. Obowiązek zapłaty opłaty manipulacyjnej nie powstaje:
1) gdy obowiązek zapłaty należności pieniężnej, odsetek z tytułu niezapłacenia jej w terminie i kosztów upomnienia wygaśnie w całości przed wszczęciem egzekucji administracyjnej;
2) w przypadku przekształcenia się zajęcia zabezpieczającego w zajęcie egzekucyjne, jeżeli zabezpieczone w wyniku zajęcia zabezpieczającego środki pieniężne wystarczają na pokrycie w całości dochodzonej w postępowaniu egzekucyjnym należności pieniężnej i odsetek z tytułu niezapłacenia jej w terminie;
3) w przypadku ponownego wszczęcia postępowania egzekucyjnego.
§ 4. Organ egzekucyjny pobiera w egzekucji należności pieniężnej opłatę egzekucyjną w wysokości 10% środków pieniężnych wyegzekwowanych na należność pieniężną, odsetki na dzień wyegzekwowania i koszty upomnienia. Maksymalna wysokość opłaty egzekucyjnej wynosi 40 000 zł odrębnie dla każdego tytułu wykonawczego.
§ 5. W przypadku zapłaty należności pieniężnej, odsetek z tytułu niezapłacenia jej w terminie lub kosztów upomnienia organowi egzekucyjnemu lub wierzycielowi przez zobowiązanego lub przez podmiot wymieniony w art. 71ca § 1 pkt 3 i 5, po wszczęciu egzekucji administracyjnej, organ egzekucyjny pobiera opłatę egzekucyjną w wysokości 5% uzyskanych w ten sposób środków pieniężnych na należność pieniężną, odsetki na dzień zapłaty i koszty upomnienia. Maksymalna wysokość opłaty egzekucyjnej wynosi 20 000 zł odrębnie dla każdego tytułu wykonawczego.
§ 5a. Jeżeli w egzekucji należności pieniężnej wyegzekwowano i uzyskano w wyniku zapłaty środki pieniężne, maksymalna wysokość opłaty egzekucyjnej wynosi 40 000 zł odrębnie dla każdego tytułu wykonawczego, przy czym maksymalna wysokość opłaty egzekucyjnej naliczonej w wyniku zapłaty wynosi 20 000 zł.
§ 6. (uchylony)
§ 7. Obowiązek zapłaty opłaty egzekucyjnej powstaje z chwilą:
1) wyegzekwowania należności pieniężnej, odsetek z tytułu niezapłacenia jej w terminie lub kosztów upomnienia;
2) zapłaty po wszczęciu egzekucji administracyjnej organowi egzekucyjnemu lub wierzycielowi należności pieniężnej, odsetek z tytułu niezapłacenia jej w terminie lub kosztów upomnienia;
3) wydania postanowienia o podjęciu zawieszonego postępowania egzekucyjnego w przypadku, gdy w okresie tego zawieszenia należność pieniężna, odsetki z tytułu niezapłacenia jej w terminie lub koszty upomnienia zostały przekazane organowi egzekucyjnemu przez dłużnika zajętej wierzytelności lub zapłacone przez zobowiązanego lub przez podmiot wymieniony w art. 71ca § 1 pkt 3 i 5.
§ 8. Przepis § 7 pkt 3 stosuje się odpowiednio do należności pieniężnej, odsetek z tytułu niezapłacenia jej w terminie lub kosztów upomnienia przekazanych organowi egzekucyjnemu przez dłużnika zajętej wierzytelności lub zapłaconych przez zobowiązanego lub przez podmiot wymieniony w art. 71ca § 1 pkt 3 i 5 w okresie wstrzymania postępowania egzekucyjnego i wstrzymania czynności egzekucyjnych.
§ 9. Obowiązek zapłaty opłaty egzekucyjnej nie powstaje, jeżeli:
1) należność pieniężna, odsetki z tytułu niezapłacenia jej w terminie, opłata prolongacyjna, o której mowa w art. 57 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. - Ordynacja podatkowa, i koszty upomnienia zostały zapłacone wierzycielowi w okresie zawieszenia postępowania egzekucyjnego z przyczyny, o której mowa w art. 56 § 1 pkt 1;
2) należność pieniężna, odsetki z tytułu niezapłacenia jej w terminie i koszty upomnienia zostały zapłacone przez podmiot wymieniony w art. 71ca § 1 pkt 1, 2 i 4.
§ 10. Organ egzekucyjny w egzekucji należności pieniężnych pobiera opłatę w wysokości 20 zł za każdą dokonaną czynność egzekucyjną:
1) spisanie na miejscu u zobowiązanego protokołu o stanie majątkowym zobowiązanego;
1a) spisanie przez pracownika obsługującego organ egzekucyjny protokołu zawierającego oświadczenie zobowiązanego o posiadanym majątku i źródłach dochodu;
2) spisanie protokołu o udaremnieniu przez zobowiązanego przeprowadzenia egzekucji.
§ 11. Obowiązek zapłaty opłaty za czynności egzekucyjne, o których mowa w § 10, powstaje z chwilą podpisania przez pracownika obsługującego organ egzekucyjny odpowiednio protokołu o stanie majątkowym zobowiązanego, protokołu zawierającego oświadczenie zobowiązanego o posiadanym majątku i źródłach dochodu i protokołu o udaremnieniu przez zobowiązanego przeprowadzenia egzekucji.
§ 12. Opłatę za czynności egzekucyjne, o których mowa w § 10, pobiera się jednorazowo i dzieli się proporcjonalnie do liczby wierzycieli, którzy wystawili tytuły wykonawcze, na podstawie których organ egzekucyjny spisał protokół o stanie majątkowym zobowiązanego, protokół zawierający oświadczenie zobowiązanego o posiadanym majątku i źródłach dochodu i protokół o udaremnieniu przez zobowiązanego przeprowadzenia egzekucji.
Orzeczenia powołujące art. 64 u.p.e.a.(556 orzeczeń)
Wojewódzki Sąd Administracyjny uchylił postanowienie Dyrektora Izby Administracji Skarbowej o niedopuszczalności zażalenia, uznając, że organ powinien był wezwać stronę do uzupełnienia braków formalnych zamiast od razu stwierdzać niedopuszczalność środka zaskarżenia.
NSA oddalił skargę kasacyjną spółki H. sp. z o.o. od wyroku WSA w Gliwicach, uznając, że zarzuty dotyczące czynności egzekucyjnych i opłat były bezzasadne.
WSA we Wrocławiu oddalił skargę na postanowienie DIAS uchylające postanowienie NUS o odmowie umorzenia postępowania egzekucyjnego, uznając, że DIAS prawidłowo zastosował art. 138 § 2 K.p.a. z powodu braków formalnych wniosku strony.
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Białymstoku oddalił skargę Zarządu Województwa Podlaskiego na postanowienie Dyrektora Izby Administracji Skarbowej w Białymstoku obciążające wierzyciela kosztami egzekucyjnymi, uznając prawidłowość zastosowanej przez organ analogii do przepisów dotyczących opłat egzekucyjnych.
WSA w Opolu uchylił postanowienie SKO i poprzedzające je postanowienie Burmistrza w sprawie egzekucji opłaty za pobyt w DPS z powodu wadliwej procedury rozpatrzenia zarzutu egzekucyjnego przez organy.
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie oddalił skargę W. Ś. na postanowienie Dyrektora Izby Administracji Skarbowej w Krakowie dotyczące opłat manipulacyjnych i egzekucyjnych, uznając prawidłowość naliczenia kosztów zgodnie z przepisami przejściowymi i orzecznictwem.
NSA oddalił skargę kasacyjną dotyczącą prawidłowości ustalenia kosztów postępowania egzekucyjnego, potwierdzając, że organ prawidłowo zastosował przepisy przejściowe i nie naruszono standardów konstytucyjnych.
WSA w Gdańsku stwierdził nieważność postanowień organów obu instancji w sprawie egzekucji administracyjnej z powodu nierozpoznania zarzutów skarżącej, które nie zostały podpisane, bez wcześniejszego wezwania do uzupełnienia braków formalnych.
Wojewódzki Sąd Administracyjny uchylił postanowienia dotyczące kosztów egzekucyjnych, uznając, że organy nie wykazały racjonalnej zależności między wysokością opłat a podjętymi czynnościami.
Potrzebujesz analizy prawnej do art. 64 u.p.e.a.?
Asystent AI przeanalizuje ten przepis w kontekście orzecznictwa, doktryny i powiązanych regulacji.
Zapytaj Asystenta AI