Art. 25 PITUstawa o podatku dochodowym od osób fizycznych

NSA odrzucił skargę o wznowienie postępowania, ponieważ wyrok Trybunału Konstytucyjnego, na który powoływał się skarżący, nie został opublikowany w Dzienniku Ustaw, co uniemożliwia rozpoczęcie biegu terminu do wznowienia postępowania.

NSA oddalił skargę kasacyjną organu, uznając, że wszczęcie postępowania karnego skarbowego było instrumentalne i miało na celu jedynie zawieszenie biegu terminu przedawnienia zobowiązania podatkowego.

NSA sprostował błąd rachunkowy w wyroku, zastępując błędnie wpisaną kwotę zasądzoną od skarżącego.

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie odrzucił skargę z powodu nieuzupełnienia braków formalnych, w tym nieprzedłożenia pełnomocnictwa.

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Rzeszowie odrzucił skargę podatkową z powodu nieuzupełnienia przez skarżącego braków formalnych, w tym numeru PESEL, w wyznaczonym terminie.

Naczelny Sąd Administracyjny umorzył postępowanie kasacyjne na skutek cofnięcia skargi przez stronę skarżącą.

Wojewódzki Sąd Administracyjny uchylił interpretację indywidualną Dyrektora KIS, uznając, że wydatki na poczet umowy deweloperskiej mogą stanowić podstawę do zwolnienia z podatku dochodowego od osób fizycznych, nawet jeśli przeniesienie własności lokalu nastąpiło po terminie, pod warunkiem, że opóźnienie wynikało z przyczyn niezależnych od nabywcy.

Wojewódzki Sąd Administracyjny uchylił interpretację indywidualną Dyrektora KIS, uznając, że umorzenie części kredytu hipotecznego indeksowanego CHF, przeznaczonego na zakup mieszkania i spłatę wcześniejszego kredytu, kwalifikuje się do zaniechania poboru podatku dochodowego.

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Łodzi oddalił skargę spółki z o.o. sp. k. na decyzję Dyrektora Izby Administracji Skarbowej, uznając, że opłaty licencyjne za użytkowanie znaku towarowego wytworzonego przez podmiot powiązany rodzinne nie mogą stanowić kosztów uzyskania przychodu ze względu na agresywną optymalizację podatkową.

NSA oddalił skargę kasacyjną organu podatkowego, potwierdzając, że wydatkowanie przychodu ze sprzedaży nieruchomości na zakup kolejnego lokalu mieszkalnego może być uznane za realizację własnych celów mieszkaniowych, nawet jeśli nie nastąpiło natychmiastowe zamieszkanie.