Art. 34 Ustawa o ochronie przyrody

Ustawa o ochronie przyrody

Art. 34

Art. 34 1. Jeżeli przemawiają za tym konieczne wymogi nadrzędnego interesu publicznego, w tym wymogi o charakterze społecznym lub gospodarczym, i wobec braku rozwiązań alternatywnych, właściwy miejscowo regionalny dyrektor ochrony środowiska, a na obszarach morskich - dyrektor właściwego urzędu morskiego, może zezwolić na realizację planu lub działań, mogących znacząco negatywnie oddziaływać na cele ochrony obszaru Natura 2000 lub obszary znajdujące się na liście, o której mowa w art. 27 ust. 3 pkt 1, zapewniając wykonanie kompensacji przyrodniczej niezbędnej do zapewnienia spójności i właściwego funkcjonowania sieci obszarów Natura 2000. 2. W przypadku gdy znaczące negatywne oddziaływanie dotyczy siedlisk i gatunków priorytetowych, zezwolenie, o którym mowa w ust. 1, może zostać udzielone wyłącznie w celu: 1) ochrony zdrowia i życia ludzi; 2) zapewnienia bezpieczeństwa powszechnego; 3) uzyskania korzystnych następstw o pierwszorzędnym znaczeniu dla środowiska przyrodniczego; 4) wynikającym z koniecznych wymogów nadrzędnego interesu publicznego, po uzyskaniu opinii Komisji Europejskiej.

Powiązane przepisy

Art. 34 odwołuje się do:

Orzeczenia powołujące art. 34 (1000 orzeczeń)

C-626/24· Trybunał Sprawiedliwości Unii Europejskiej· 2026-05-21

Trybunał orzekł, że obowiązek wcześniejszego zgłaszania przywozu suplementów diety z innych państw członkowskich jest niezgodny z prawem UE, jeśli nie jest ściśle niezbędny do organizacji kontroli.

T-150/25· Sąd· 2026-05-13

Sąd orzekł, że przepisy krajowe pozwalające na wsteczne skutki orzeczeń sądowych korygujących decyzje taryfowe są zgodne z unijnym kodeksem celnym.

VI Ka 1315/25· Sąd Okręgowy Warszawa-Praga w Warszawie· 2026-04-20

Sąd Okręgowy zmienił wyrok Sądu Rejonowego, odstępując od wymierzenia kary za wykroczenie naruszenia zakazu kontaktowania się, uznając sprawę za zasługującą na szczególne uwzględnienie.

III OSK 107/26· Naczelny Sąd Administracyjny· 2026-03-03

NSA oddalił skargę kasacyjną dotyczącą odmowy udostępnienia informacji publicznej, uznając Ministra Obrony Narodowej za organ właściwy instancyjnie do rozpatrzenia odwołania od decyzji Szefa CWCR.

I SA/Wa 1661/25· Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie· 2026-02-27

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie odrzucił skargę z powodu nieuzupełnienia braków formalnych przez pełnomocnika skarżącej, który nie przedstawił wymaganego pełnomocnictwa.

VII SA/Wa 221/26· Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie· 2026-02-25

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie odrzucił skargę z powodu nieuzupełnienia braków formalnych, w tym braku pełnomocnictwa procesowego i nieuiszczenia wpisu sądowego.

I GZ 56/26· Naczelny Sąd Administracyjny· 2026-02-19

NSA uchylił postanowienie WSA odrzucające skargę na czynność Wójta Gminy dotyczącą dotacji oświatowej, uznając, że każda wypłata części dotacji może być przedmiotem odrębnego zaskarżenia.

III KK 633/25· Sąd Najwyższy· 2026-02-10

Sąd Najwyższy przyznał tłumaczowi przysięgłemu wynagrodzenie za wykonane tłumaczenie postanowienia Sądu Najwyższego.

I SA/Wa 2121/25· Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie· 2026-02-02

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie odrzucił skargę Polskich Kolei Państwowych S.A. z powodu nieuzupełnienia braków formalnych skargi, w tym braku pełnomocnictwa dla jednego z pełnomocników i nieprzedłożenia odpisu skargi.

I SA/Wa 2041/25· Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie· 2026-02-02

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie odrzucił skargę Miasta Stołecznego Warszawy z powodu nieuzupełnienia braków formalnych w postaci pełnomocnictwa.

Potrzebujesz analizy prawnej do art. 34 ?

Asystent AI przeanalizuje ten przepis w kontekście orzecznictwa, doktryny i powiązanych regulacji.

Zapytaj Asystenta AI