LexeditLexedit

Art. 34 Ustawa o ochronie przyrody

Ustawa o ochronie przyrody

Art. 34

Art. 34 1. Jeżeli przemawiają za tym konieczne wymogi nadrzędnego interesu publicznego, w tym wymogi o charakterze społecznym lub gospodarczym, i wobec braku rozwiązań alternatywnych, właściwy miejscowo regionalny dyrektor ochrony środowiska, a na obszarach morskich - dyrektor właściwego urzędu morskiego, może zezwolić na realizację planu lub działań, mogących znacząco negatywnie oddziaływać na cele ochrony obszaru Natura 2000 lub obszary znajdujące się na liście, o której mowa w art. 27 ust. 3 pkt 1, zapewniając wykonanie kompensacji przyrodniczej niezbędnej do zapewnienia spójności i właściwego funkcjonowania sieci obszarów Natura 2000. 2. W przypadku gdy znaczące negatywne oddziaływanie dotyczy siedlisk i gatunków priorytetowych, zezwolenie, o którym mowa w ust. 1, może zostać udzielone wyłącznie w celu: 1) ochrony zdrowia i życia ludzi; 2) zapewnienia bezpieczeństwa powszechnego; 3) uzyskania korzystnych następstw o pierwszorzędnym znaczeniu dla środowiska przyrodniczego; 4) wynikającym z koniecznych wymogów nadrzędnego interesu publicznego, po uzyskaniu opinii Komisji Europejskiej.

Powiązane przepisy

Art. 34 odwołuje się do:

art. 27§ 3

Orzeczenia powołujące art. 34 (5358 orzeczeń)

III OSK 107/26· Naczelny Sąd Administracyjny· 2026-03-03

NSA oddalił skargę kasacyjną dotyczącą odmowy udostępnienia informacji publicznej, uznając Ministra Obrony Narodowej za organ właściwy instancyjnie do rozpatrzenia odwołania od decyzji Szefa CWCR.

I SA/Wa 1661/25· Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie· 2026-02-27

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie odrzucił skargę z powodu nieuzupełnienia braków formalnych przez pełnomocnika skarżącej, który nie przedstawił wymaganego pełnomocnictwa.

VII SA/Wa 221/26· Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie· 2026-02-25

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie odrzucił skargę z powodu nieuzupełnienia braków formalnych, w tym braku pełnomocnictwa procesowego i nieuiszczenia wpisu sądowego.

I GZ 56/26· Naczelny Sąd Administracyjny· 2026-02-19

NSA uchylił postanowienie WSA odrzucające skargę na czynność Wójta Gminy dotyczącą dotacji oświatowej, uznając, że każda wypłata części dotacji może być przedmiotem odrębnego zaskarżenia.

III KK 633/25· Sąd Najwyższy· 2026-02-10

Sąd Najwyższy przyznał tłumaczowi przysięgłemu wynagrodzenie za wykonane tłumaczenie postanowienia Sądu Najwyższego.

I SA/Wa 2041/25· Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie· 2026-02-02

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie odrzucił skargę Miasta Stołecznego Warszawy z powodu nieuzupełnienia braków formalnych w postaci pełnomocnictwa.

I SA/Wa 2121/25· Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie· 2026-02-02

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie odrzucił skargę Polskich Kolei Państwowych S.A. z powodu nieuzupełnienia braków formalnych skargi, w tym braku pełnomocnictwa dla jednego z pełnomocników i nieprzedłożenia odpisu skargi.

II SA/Lu 773/25· Wojewódzki Sąd Administracyjny w Lublinie· 2026-01-28

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Lublinie odrzucił skargę z powodu nieusunięcia braków formalnych w terminie, mimo wezwania sądu.

I CSK 3959/24· Sąd Najwyższy· 2026-01-22

Sąd Najwyższy odmówił przyjęcia skargi kasacyjnej przewoźnika w sprawie o zapłatę odszkodowania za zniszczony towar, uznając brak istotnych zagadnień prawnych i oczywistej zasadności skargi.

III KK 270/25· Sąd Najwyższy· 2026-01-16

Sąd Najwyższy połączył do wspólnego rozpoznania dwa wnioski o wyłączenie sędziego SSN S.S. od rozpoznania sprawy karnej o sygn. akt III KK 270/25.

Zobacz wszystkie 5358 orzeczeń →

Potrzebujesz pogłębionej analizy orzecznictwa do art. 34 ?

Wypróbuj Lexedit Research