I GZ 56/26

Sprawa dotyczyła zażalenia A. G. na postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Olsztynie, które odrzuciło skargę na czynność Wójta Gminy G. związaną z przyznaniem, ustaleniem wysokości i wypłatą dotacji oświatowej za październik 2025 r. Sąd pierwszej instancji uznał, że termin do wniesienia skargi rozpoczął bieg już w kwietniu 2025 r., kiedy skarżąca otrzymała pierwszą transzę dotacji po aktualizacji, a informacja o jej wysokości została podana do publicznej wiadomości. Skarżąca zarzuciła naruszenie przepisów postępowania (art. 58 § 1 pkt 2 w zw. z art. 53 § 2 p.p.s.a.) poprzez odrzucenie skargi na czynność wypłaty dotacji za październik 2025 r., naruszenie art. 34 ust. 1 ustawy o finansowaniu zadań oświatowych przez błędne uznanie, że każda z 12 części wypłaty nie stanowi odrębnej czynności, oraz naruszenie art. 3 § 2 pkt. 4 p.p.s.a. w związku z art. 47 tej ustawy przez wyjście poza przedmiot skargi. Naczelny Sąd Administracyjny uznał zażalenie za zasadne. Sąd podkreślił, że czynności z zakresu administracji publicznej, o których mowa w art. 47 ustawy o finansowaniu zadań oświatowych, obejmują wszelkie działania organu dotującego w celu ustalenia lub przekazania dotacji, w tym obliczenie i zlecenie przelewu. NSA stwierdził, że prawo strony do zaskarżenia czynności wypłaty poszczególnych części dotacji nie może być ograniczane, nawet jeśli organ opublikował informacje o wysokości dotacji wcześniej. Każda wypłata dotacji w częściach, z możliwością jej aktualizacji, może stanowić przedmiot odrębnej oceny sądu administracyjnego. W związku z tym NSA uznał, że WSA naruszył art. 53 § 2 p.p.s.a. i art. 34 ust. 1 ustawy o finansowaniu zadań oświatowych, błędnie określając początek biegu terminu do wniesienia skargi i pomijając prawo skarżącej do kwestionowania każdej czynności wypłaty dotacji. W konsekwencji, NSA uchylił zaskarżone postanowienie.

Zagadnienia prawne (2)

Skład orzekający