VII SA/Wa 221/26

VII SA/Wa 221/26 - Postanowienie WSA w Warszawie
Data orzeczenia
2026-02-25
orzeczenie nieprawomocne
Data wpływu
2026-01-22
Sąd
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie
Sędziowie
Nina Beczek /przewodniczący sprawozdawca/
Symbol z opisem
6155 Uzgodnienia w sprawach z zakresu zagospodarowania przestrzennego
Skarżony organ
Minister Środowiska
Treść wyniku
Odrzucono skargę
Sentencja
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący asesor WSA Nina Beczek po rozpoznaniu w dniu 25 lutego 2026 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi J. R. na postanowienie Dyrektora Generalnego Lasów Państwowych z dnia 18 listopada 2025 r. znak: OO.224.151.2025.KW w przedmiocie uzgodnienia projektu decyzji o warunkach zabudowy postanawia: odrzucić skargę.
Uzasadnienie
J. R., działająca przez profesjonalnego pełnomocnika, wniosła skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie na postanowienie Dyrektora Generalnego Lasów Państwowych z 18 listopada 2025 r. znak: OO.224.151.2025.KW w przedmiocie uzgodnienia projektu decyzji o warunkach zabudowy.
Pełnomocnik składając skargę nie dołączył do niej pełnomocnictwa procesowego, z którego wynikałoby jego umocowanie do reprezentowania skarżącej w postępowaniu sądowoadministracyjnym w niniejszej sprawie.
Wobec powyższego zarządzeniami z dnia 28 stycznia 2026 r. Przewodniczący Wydziału wezwał profesjonalnego pełnomocnika do uzupełnienia, w terminie siedmiu dni pod rygorem odrzucenia skargi, jej braków formalnych i fiskalnych poprzez złożenie pełnomocnictwa procesowego do działania w imieniu skarżącej przed wojewódzkim sądem administracyjnym lub przed sądami administracyjnymi oraz uiszczenie wpisu od skargi w kwocie 100 zł.
Wezwanie powyższe, wraz ze stosownym pouczeniem o konsekwencjach jego niewykonania, zostało skutecznie doręczone pełnomocnikowi skarżącej 9 lutego 2026 r. Zatem siedmiodniowy termin do dokonania powyższych czynności bezskutecznie upłynął z dniem 16 lutego 2026 r. Pomimo tego, do dnia podjęcia niniejszego rozstrzygnięcia, pełnomocnik skarżącej nie wykonał powyższych zarządzeń.
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje.
Zgodnie z treścią art. 34 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2026 r. poz. 143) strony i ich organy mogą działać przed sądem osobiście lub przez pełnomocników. Natomiast stosownie do regulacji odczytywanych łącznie zawartych w art. 37 § 1 i art. 46 § 3 tej ustawy, pełnomocnik obowiązany jest przy pierwszej czynności procesowej dołączyć do akt sprawy pełnomocnictwo z podpisem mocodawcy lub wierzytelny odpis pełnomocnictwa, jeżeli nie złożył jeszcze tych dokumentów przed sądem.
Z powołanych przepisów wynika, że pełnomocnik może skutecznie zastępować swego mocodawcę w sprawie sądowoadministracyjnej, jeżeli ten udzielił mu pełnomocnictwa do działania przed sądem administracyjnym i zarazem dokument pełnomocnictwa dołączony został do akt sprawy sądowoadministracyjnej przy podejmowaniu pierwszej czynności procesowej, bowiem postępowanie administracyjne i postępowanie sądowoadministracyjne są odrębnymi postępowaniami prowadzonymi w oparciu o odrębne regulacje prawne oraz na podstawie odrębnych akt sprawy. W takiej sytuacji strona jest obowiązana uzupełnić ten brak formalny skargi i złożyć pełnomocnictwo procesowe lub jego wierzytelny odpis obejmujący swoim zakresem przedmiotowym umocowanie pełnomocnika do reprezentowania skarżącego w postępowaniu sądowoadministracyjnym przed wojewódzkim sądem administracyjnym albo przed sądami administracyjnymi. Ponadto umocowanie do działania w imieniu strony musi istnieć w chwili dokonywania czynności wniesienia skargi.
W niniejszej sprawie pełnomocnik skarżącej nie uczynił zadość wezwaniu i nie uzupełnił braku formalnego skargi polegającego na złożeniu pełnomocnictwa procesowego do reprezentowania skarżącej przed sądami administracyjnymi bądź wojewódzkim sądem administracyjnym, przez co nie wykazał, że jest podmiotem umocowanym do wniesienia skargi. Brak wykazania właściwego umocowania jest brakiem formalnym skargi i nieuzupełnienie tego braku stanowi podstawę do jej odrzucenia. W związku z powyższym zaszła podstawa do zastosowania rygoru odrzucenia skargi. Nieuzupełnienie wskazanego braku formalnego skargi uniemożliwia nadanie skardze prawidłowego biegu i obliguje Sąd do jej odrzucenia na podstawie art. 58 § 1 pkt 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, w świetle którego sąd odrzuca skargę, jeżeli w wyznaczonym terminie nie uzupełniono jej braków formalnych.
Dodatkowo skarga podlega odrzuceniu również i z tej przyczyny, że nie został uiszczony wymagany wpis od skargi. Zgodnie z art. 230 § 1 i § 2 powołanej ustawy, od pism wszczynających postępowanie przed sądem administracyjnym w danej instancji pobiera się wpis stosunkowy lub stały, a pismem takim jest między innymi skarga. Zgodnie z art. 220 § 3 tej ustawy, skarga, od której pomimo wezwania nie został uiszczony należny wpis, podlega odrzuceniu przez sąd. Jak wynika z akt sprawy, pełnomocnik skarżącej nie wykonał zarządzenia Przewodniczącego Wydziału i nie uiścił wymaganego wpisu od skargi, co potwierdza znajdująca się w aktach sprawy adnotacja poczyniona przez pracownika Sekretariatu Wydziału VII na karcie 21 akt sądowych, z której wynika, że w rejestrze opłat sądowych nie zidentyfikowano wpłaty do niniejszej sprawy do dnia 24 lutego 2026 r. Nieuiszczenie należnego wpisu od skargi obliguje Sąd do odrzucenia skargi.
Z powyższych względów Sąd orzekł jak w sentencji postanowienia, na podstawie art. 58 § 1 pkt 3 i art. 220 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi.