Art. 132 Ustawa o gospodarce nieruchomościami

Ustawa o gospodarce nieruchomościami

Art. 132

Art. 132 1. Zapłata odszkodowania następuje jednorazowo, w terminie 14 dni od dnia, w którym decyzja o wywłaszczeniu podlega wykonaniu, z zastrzeżeniem ust. 1a i 1b. 1a. W sprawach, w których wydano odrębną decyzję o odszkodowaniu, zapłata odszkodowania następuje jednorazowo w terminie 14 dni od dnia, w którym decyzja o odszkodowaniu stała się ostateczna. 1b. W przypadku wydania decyzji o niezwłocznym zajęciu nieruchomości na wniosek osoby wywłaszczanej wypłaca się zaliczkę w wysokości 70% odszkodowania ustalonego przez organ pierwszej instancji w decyzji o wywłaszczeniu. Zapłata zaliczki następuje jednorazowo w terminie 50 dni licząc od dnia złożenia wniosku o wypłatę zaliczki. Wysokość odszkodowania za wywłaszczone nieruchomości pomniejsza się o kwotę wypłaconej zaliczki. 1c. Jeżeli uchylono decyzję o wywłaszczeniu lub stwierdzono nieważność decyzji o niezwłocznym zajęciu nieruchomości, osoba, której wypłacono zaliczkę, lub jej spadkobierca są zobowiązani do zwrotu tej zaliczki po jej waloryzacji na dzień zwrotu, o ile nie przysługuje im uprawnienie, o którym mowa w art. 122a. 2. Do skutków zwłoki lub opóźnienia w zapłacie odszkodowania stosuje się odpowiednio przepisy Kodeksu cywilnego. 3. Wysokość odszkodowania ustalona w decyzji podlega waloryzacji na dzień jego zapłaty. Waloryzacji dokonuje organ, osoba lub jednostka organizacyjna zobowiązana do zapłaty odszkodowania. 3a. Jeżeli decyzja, na podstawie której wypłacono odszkodowanie, została następnie uchylona lub stwierdzono jej nieważność, osoba, której wypłacono odszkodowanie, lub jej spadkobierca są zobowiązani do zwrotu tego odszkodowania po jego waloryzacji na dzień zwrotu. 4. Za zgodą osoby uprawnionej do odszkodowania starosta, wykonujący zadanie z zakresu administracji rządowej, może ustalić inny niż określony w ust. 1-3 sposób zapłaty przyznanego odszkodowania. 5. Do zapłaty odszkodowania za wywłaszczone nieruchomości, za szkody powstałe wskutek zdarzeń, o których mowa w art. 120, do zapłaty ceny nabycia części nieruchomości, o której mowa w art. 113 ust. 3, a także do zapewnienia nieruchomości zamiennej jest zobowiązany, z zastrzeżeniem ust. 6 i 8, starosta, wykonujący zadanie z zakresu administracji rządowej, jeżeli wywłaszczenie następuje na rzecz Skarbu Państwa, albo organ wykonawczy jednostki samorządu terytorialnego, jeżeli wywłaszczenie następuje na rzecz tej jednostki. 6. Obowiązek zapłaty odszkodowania za szkody powstałe wskutek zdarzeń wymienionych w art. 124, art. 124b, art. 125 i art. 126 oraz za zmniejszenie wartości nieruchomości z tego powodu obciąża osobę lub jednostkę organizacyjną, która uzyskała zezwolenie odpowiednio na założenie lub przeprowadzenie ciągów drenażowych, przewodów i urządzeń, o którym mowa w art. 124 ust. 1, albo zezwolenie na wykonanie czynności związanych z konserwacją, remontami, usuwaniem awarii oraz usuwaniem z gruntu, o którym mowa w art. 124b ust. 1, albo zezwolenie na czasowe zajęcie nieruchomości w przypadku siły wyższej lub innej nagłej potrzeby zapobieżenia powstaniu znacznej szkody albo przedsiębiorcę, który na podstawie koncesji wykonuje działalność w zakresie poszukiwania, rozpoznawania lub wydobywania kopalin objętych własnością górniczą. 7. (uchylony) 8. Podmiot, który będzie realizował cel publiczny, może pokryć koszty należności, o których mowa w ust. 5 i 6, oraz koszty ustalenia tych należności.

Powiązane przepisy

Powołują się na art. 132:

Orzeczenia powołujące art. 132 (1116 orzeczeń)

II SA/Po 844/25· Wojewódzki Sąd Administracyjny w Poznaniu· 2026-03-25

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Poznaniu stwierdził bezskuteczność czynności Burmistrza Miasta polegającej na odmowie wypłaty zaliczki na poczet odszkodowania za wywłaszczoną nieruchomość, jednocześnie umarzając postępowanie w zakresie wniosku o uznanie obowiązku wypłaty tej zaliczki z uwagi na zmianę decyzji ustalającej odszkodowanie.

I OZ 16/26· Naczelny Sąd Administracyjny· 2026-02-04

NSA uchylił postanowienie WSA o wstrzymaniu wykonania decyzji o odszkodowaniu za wywłaszczone grunty, uznając, że sprawa podlega specyficznym przepisom ustawy o drogach publicznych, które wyłączają zastosowanie ogólnych zasad wstrzymania wykonania.

C-379/24 i C-380/24· Trybunał Sprawiedliwości Unii Europejskiej· 2026-01-22

Trybunał orzekł, że przepisy krajowe ograniczające zwolnienie z VAT dla usług świadczonych przez grupy osób na rzecz ich członków, jeśli usługi te nie są wyłącznie związane z działalnością zwolnioną z VAT, naruszają prawo UE.

III SA/Lu 527/25· Wojewódzki Sąd Administracyjny w Lublinie· 2025-12-18

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Lublinie oddalił skargę na postanowienie Lubelskiego Państwowego Wojewódzkiego Inspektora Sanitarnego dotyczące zarzutów do postępowania egzekucyjnego.

II GSK 1035/22· Naczelny Sąd Administracyjny· 2025-12-16

NSA uchylił wyrok WSA i decyzję UP w sprawie sprzeciwu wobec zgłoszenia znaku towarowego GERDIN, uznając potrzebę ponownego rozpatrzenia kwestii podobieństwa znaków i ryzyka wprowadzenia w błąd.

II GSK 1256/22· Naczelny Sąd Administracyjny· 2025-12-16

NSA uchylił wyrok WSA i decyzję UP w sprawie sprzeciwu wobec zgłoszenia znaku towarowego GERDIN MAX, uznając potrzebę ponownej oceny podobieństwa znaków i ryzyka wprowadzenia w błąd.

I OSK 660/24· Naczelny Sąd Administracyjny· 2025-12-09

NSA oddalił skargę kasacyjną dotyczącą waloryzacji odszkodowania za wywłaszczoną nieruchomość pod drogę S-7, uznając, że organ prawidłowo zastosował przepisy o zwrocie zaliczki.

I SA/PO 401/25· Wojewódzki Sąd Administracyjny w Poznaniu· 2025-11-18

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Poznaniu uchylił interpretację indywidualną Dyrektora KIS dotyczącą zwolnienia z VAT usług szkoleniowych świadczonych przez podwykonawcę, uznając błędną implementację przepisów unijnych przez polskiego ustawodawcę.

I SA/Wr 328/25· Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu· 2025-10-30

WSA we Wrocławiu oddalił skargę Gminy na postanowienie SKO o niedopuszczalności odwołania, uznając, że Gmina nie była stroną w postępowaniu podatkowym dotyczącym podatku leśnego.

I CSK 2977/24· Sąd Najwyższy· 2025-10-29

Sąd Najwyższy odmówił przyjęcia skargi kasacyjnej banku do rozpoznania, uznając, że nie spełnia ona wymogów formalnych i merytorycznych, a podniesione zagadnienia prawne zostały już rozstrzygnięte.

Potrzebujesz pogłębionej analizy orzecznictwa do art. 132 ?

Wypróbuj Lexedit Research