Art. 29 Ustawa o drogach publicznych

Ustawa o drogach publicznych

Art. 29

Art. 29 1. Budowa lub przebudowa zjazdu należy do właściciela lub użytkownika nieruchomości przyległych do drogi, po uzyskaniu, w drodze decyzji administracyjnej, zezwolenia zarządcy drogi na lokalizację zjazdu lub przebudowę zjazdu, z zastrzeżeniem ust. 2. 2. W przypadku budowy lub przebudowy drogi budowa lub przebudowa zjazdów dotychczas istniejących należy do zarządcy drogi. 3. Zezwolenie na lokalizację zjazdu, o którym mowa w ust. 1, wydaje się na czas nieokreślony, z zastrzeżeniem ust. 5. W zezwoleniu na lokalizację zjazdu określa się miejsce lokalizacji zjazdu i jego parametry techniczne, a w zezwoleniu na przebudowę zjazdu - jego parametry techniczne, a także zamieszcza się, w przypadku obu zezwoleń, pouczenie o obowiązku: 1) przed rozpoczęciem robót budowlanych: a) dokonania czynności wymaganych przepisami ustawy z dnia 7 lipca 1994 r. - Prawo budowlane, b) uzyskania zezwolenia zarządcy drogi na prowadzenie robót w pasie drogowym; 2) uzgodnienia z zarządcą drogi projektu zagospodarowania działki lub terenu oraz projektu architektoniczno-budowlanego zjazdu - o ile projekt zagospodarowania działki lub terenu oraz projekt architektoniczno-budowlany jest wymagany. 3a. Zezwolenie, o którym mowa w ust. 1, dołącza się do wniosku o pozwolenie na budowę oraz zgłoszenia budowy lub wykonania robót budowlanych, o których mowa w ustawie z dnia 7 lipca 1994 r. - Prawo budowlane. 4. Ze względu na warunki określone w przepisach wydanych na podstawie art. 7 ustawy z dnia 7 lipca 1994 r. - Prawo budowlane lub zasady wiedzy technicznej w rozumieniu art. 5 ust. 1 tej ustawy zarządca drogi może odmówić wydania zezwolenia na lokalizację zjazdu lub jego przebudowę albo wydać zezwolenie na lokalizację zjazdu na czas określony. 5. Decyzja o wydaniu zezwolenia na lokalizację zjazdu, o którym mowa w ust. 1, wygasa, jeżeli w ciągu 3 lat od jego wydania zjazd nie został wybudowany. 6. Budowa lub przebudowa zjazdu na podstawie zezwolenia, o którym mowa w ust. 1, nie wymaga uzyskania decyzji o warunkach zabudowy i zagospodarowania terenu. 7. Organ właściwy do wydania decyzji, o której mowa w ust. 1, za zgodą strony, na rzecz której decyzja została wydana, przenosi tę decyzję na rzecz innego podmiotu, który wyraża zgodę na przyjęcie wszystkich warunków określonych w decyzji. 8. Do decyzji, o której mowa w ust. 7, stosuje się przepisy działu II rozdziału 14 ustawy z dnia 14 czerwca 1960 r. - Kodeks postępowania administracyjnego, z wyjątkiem przepisów o milczącym załatwieniu sprawy. 9. Stronami postępowania o przeniesienie decyzji, o której mowa w ust. 1, są podmiot, na rzecz którego została wydana decyzja, oraz podmiot, na który decyzja ma zostać przeniesiona. 10. Z dniem przeniesienia decyzji, o której mowa w ust. 1, podmiot, na który została przeniesiona decyzja, wstępuje w prawa i obowiązki wynikające z decyzji, o której mowa w art. 40 ust. 1, wydanej w celu wykonania decyzji, o której mowa w ust. 1. 11. Podmiot, na który została przeniesiona koncesja, o której mowa w art. 22 ust. 1 ustawy z dnia 9 czerwca 2011 r. - Prawo geologiczne i górnicze (Dz.U. z 2024 r. poz. 1290 oraz z 2025 r. poz. 769), lub który wstąpił w prawa i obowiązki wynikające z tej koncesji, przejmuje prawa i obowiązki wynikające z decyzji, o której mowa w ust. 1, wydanej dla nieruchomości położonej w całości lub w części w przestrzeni, w granicach której ma być wykonywana działalność objęta tą koncesją. 12. Podmiot, o którym mowa w ust. 11, występuje niezwłocznie z wnioskiem do właściwego organu o zmianę decyzji, o której mowa w ust. 1, oraz decyzji, o której mowa w art. 40 ust. 1, wydanej w celu wykonania decyzji, o której mowa w ust. 1, w zakresie oznaczenia strony, na rzecz której decyzja została wydana. 13. Stroną postępowania, o którym mowa w ust. 12, jest wnioskodawca.

Powiązane przepisy

Art. 29 odwołuje się do:

Powołują się na art. 29:

Orzeczenia powołujące art. 29 (29 657 orzeczeń)

I ZB 51/23· Sąd Najwyższy· 2026-04-08

Sąd Najwyższy odrzucił wniosek o zbadanie niezawisłości i bezstronności sędziego SN, uznając go za niedopuszczalny w świetle wyroku Trybunału Konstytucyjnego.

I ZB 92/25· Sąd Najwyższy· 2026-04-08

Sąd Najwyższy odrzucił wniosek o zbadanie niezawisłości i bezstronności sędziego, uznając go za niedopuszczalny w świetle wyroku Trybunału Konstytucyjnego.

III KB 51/26· Sąd Najwyższy· 2026-04-07

Sąd Najwyższy odrzucił wniosek o zbadanie wymogów niezawisłości i bezstronności sędziego, uznając go za niespełniający wymogów formalnych.

III KB 52/26· Sąd Najwyższy· 2026-04-07

Sąd Najwyższy odrzucił wniosek o zbadanie niezawisłości i bezstronności sędziego, uznając go za niespełniający wymogów formalnych.

IV KB 28/26· Sąd Najwyższy· 2026-04-02

Sąd Najwyższy odrzucił wniosek o zbadanie niezawisłości i bezstronności sędziego, uznając go za sporządzony przez obrońcę skazanej strony w sposób spełniający wymogi formalne.

I KK 478/25· Sąd Najwyższy· 2026-04-02

Sąd Najwyższy pozostawił bez rozpoznania wniosek o wyłączenie sędziego SN M.B. od rozpoznania sprawy kasacyjnej, uznając go za niedopuszczalny z mocy ustawy.

I SA/Go 407/25· Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gorzowie Wielkopolskim· 2026-03-31

Wojewódzki Sąd Administracyjny odrzucił skargę kasacyjną z powodu wniesienia jej po upływie ustawowego terminu.

III SA/Po 356/26· Wojewódzki Sąd Administracyjny w Poznaniu· 2026-03-31

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Poznaniu odrzucił skargę na niewykonanie wyroku, ponieważ wyrok ten nie był jeszcze prawomocny z powodu wniesienia skargi kasacyjnej.

III SA/Wa 170/26· Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie· 2026-03-31

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie odrzucił skargę z powodu nieuzupełnienia braków formalnych i fiskalnych, mimo zastosowania fikcji doręczenia.

IV KB 20/26· Sąd Najwyższy· 2026-03-31

Sąd Najwyższy odrzucił wniosek o zbadanie niezawisłości i bezstronności sędziego, uznając go za niespełniający wymogów formalnych i merytorycznych.

Potrzebujesz pogłębionej analizy orzecznictwa do art. 29 ?

Wypróbuj Lexedit Research