IV KB 32/26

Sąd Najwyższy rozpoznał wniosek oskarżyciela publicznego dotyczący zbadania spełnienia przez sędziego A.B. wymogów niezawisłości i bezstronności, zgodnie z przepisami ustawy o Sądzie Najwyższym (uSN) i Kodeksu postępowania karnego (k.p.k.). Sąd, działając na podstawie art. 429 § 1 k.p.k. w zw. z art. 29 § 6-9 i 24 uSN, stwierdził, że wniosek pochodzi od strony postępowania, został sporządzony i wniesiony przez prokuratora z zachowaniem tygodniowego terminu oraz czyni zadość wymaganiom pisma procesowego. Pomimo spełnienia tych formalnych wymogów, Sąd Najwyższy postanowił odrzucić wniosek. Uzasadnienie zarządzenia, choć nieobowiązkowe dla niezaskarżalnych zarządzeń, zostało sporządzone ze względu na odrzucenie wniosku. Sąd wskazał, że wniosek nie spełniał wymogów merytorycznych, ponieważ nie wskazywał na sposób postępowania sędziego po powołaniu ani na to, jak okoliczności związane z powołaniem miałyby wpływać na naruszenie standardu niezawisłości lub bezstronności w konkretnej sprawie. Sąd uznał, że powoływanie się na wystąpienie bezwzględnej przyczyny odwoławczej nie jest wystarczające do spełnienia tego wymogu, gdyż oznaczałoby to uniwersalny wpływ na każdą sprawę, co stałoby w sprzeczności z celem art. 29 § 5 uSN.

Zagadnienia prawne (1)

Skład orzekający