III KS 87/22
Podsumowanie
Przejdź do pełnego tekstuSąd Najwyższy w Izbie Karnej rozpoznał skargę obrońcy oskarżonego J. B. na wyrok Sądu Apelacyjnego w Krakowie z dnia 21 czerwca 2022 r., sygn. akt II AKa 110/22. Wyrok ten uchylił wyrok Sądu Okręgowego w Krakowie z dnia 1 grudnia 2021 r., sygn. akt III K 130/18, którym uniewinniono M. S. i J. B. od zarzucanych im czynów, w tym z art. 160 § 1 k.k. Obrońca J. B. zarzucił sądowi odwoławczemu naruszenie art. 437 § 2 k.p.k. w zw. z art. 454 § 1 k.p.k. poprzez uchylenie wyroku uniewinniającego w oparciu o rzekome istnienie podstaw do wydania wyroku skazującego, mimo braku pełnej kontroli instancyjnej i nieodniesienia się do kluczowego znamienia bezpośredniego narażenia na niebezpieczeństwo. Sąd Najwyższy oddalił skargę, stwierdzając, że sąd odwoławczy prawidłowo zidentyfikował potrzebę zbadania kwestii roli oskarżonego jako gwaranta nienastąpienia skutku, co stanowiło przesłankę do uchylenia wyroku sądu pierwszej instancji i wyprzedzało analizę bezpośredniego narażenia. Sąd Najwyższy podkreślił, że rozpoznaje skargę tylko w granicach zarzutu i nie stwierdził istnienia bezwzględnych przyczyn uchylenia wyroku odwoławczego.
Przeanalizuj tę sprawę w pełnym kontekście orzecznictwa.
Analiza orzecznictwa · odpowiedzi na pytania · badanie przepisów · drafting pism.
Wartość praktyczna
Siła precedensu: ŚredniaInterpretacja przepisów dotyczących skargi na wyrok sądu odwoławczego (art. 539a § 3 k.p.k.) oraz analiza stosowania art. 160 k.k. w kontekście roli gwaranta i bezpośredniego narażenia.
Dotyczy specyficznej sytuacji procesowej i zarzutów podniesionych w skardze.
Zagadnienia prawne (2)
Czy sąd odwoławczy, uchylając wyrok uniewinniający i przekazując sprawę do ponownego rozpoznania, naruszył przepisy proceduralne poprzez brak należytej kontroli instancyjnej nad kwestią wykładni znamienia bezpośredniego narażenia na niebezpieczeństwo utraty życia albo ciężkiego uszczerbku na zdrowiu?Ratio decidendi
Odpowiedź sądu
Nie, sąd odwoławczy prawidłowo wskazał na potrzebę zbadania roli oskarżonego jako gwaranta, co wyprzedza analizę bezpośredniego narażenia.
Uzasadnienie
Sąd Najwyższy uznał, że sąd odwoławczy prawidłowo zidentyfikował potrzebę zbadania kwestii roli oskarżonego jako gwaranta nienastąpienia skutku, co stanowiło podstawę do uchylenia wyroku sądu pierwszej instancji i wyprzedzało analizę bezpośredniego narażenia. Skarga obrońcy, koncentrująca się na braku analizy bezpośredniego narażenia, była chybiona.
Czy sąd odwoławczy, uchylając wyrok uniewinniający, naruszył zakaz reformationis in peius poprzez uchylenie wyroku w oparciu o uznanie istnienia podstaw do wydania wyroku skazującego, mimo że nie dokonał pełnej kontroli instancyjnej?Ratio decidendi
Odpowiedź sądu
Nie, skarga nie wykazała naruszenia zakazu reformationis in peius w sposób uzasadniający uchylenie wyroku sądu odwoławczego.
Uzasadnienie
Sąd Najwyższy rozpoznał skargę w granicach zarzutu i uznał, że zarzut naruszenia art. 437 § 2 k.p.k. w zw. z art. 454 § 1 k.p.k. nie był zasadny, ponieważ sąd odwoławczy prawidłowo wskazał na potrzebę zbadania roli gwaranta, co było przesłanką do uchylenia wyroku sądu pierwszej instancji.
Strony
| Nazwa | Typ | Rola |
|---|---|---|
| M. S. | osoba_fizyczna | oskarżony |
| J. B. | osoba_fizyczna | oskarżony |
| prokurator | organ_państwowy | strona |
| pełnomocnik oskarżycieli posiłkowych | inne | strona |
| obrońca oskarżonego J. B. | inne | strona |
Przepisy (14)
Główne
k.p.k. art. 539e § § 2
Kodeks postępowania karnego
k.k. art. 160 § § 1
Kodeks karny
k.p.k. art. 437 § § 2
Kodeks postępowania karnego
k.p.k. art. 454 § § 1
Kodeks postępowania karnego
k.p.k. art. 539a § § 3
Kodeks postępowania karnego
k.p.k. art. 439 § § 1
Kodeks postępowania karnego
Pomocnicze
k.k. art. 210 § § 2
Kodeks karny
k.k. art. 160 § § 3
Kodeks karny
k.k. art. 11 § § 2
Kodeks karny
k.k. art. 12
Kodeks karny
k.p.k. art. 536
Kodeks postępowania karnego
k.p.k. art. 539f
Kodeks postępowania karnego
k.p.k. art. 2
Kodeks postępowania karnego
k.k. art. 160 § § 2
Kodeks karny
Argumenty
Skuteczne argumenty
Sąd odwoławczy prawidłowo wskazał na potrzebę zbadania roli oskarżonego jako gwaranta, co wyprzedza analizę bezpośredniego narażenia.
Odrzucone argumenty
Sąd odwoławczy naruszył art. 437 § 2 k.p.k. w zw. z art. 454 § 1 k.p.k. poprzez uchylenie wyroku Sądu Okręgowego w Krakowie w oparciu o (pozbawione podstaw) uznanie, iż zachodzą podstawy do wydania wyroku skazującego, podczas gdy Sąd Apelacyjny w Krakowie nie dokonał pełnej i należytej kontroli instancyjnej, nie odnosząc się w jakimkolwiek zakresie do wykładni znamienia bezpośredniego narażenia na niebezpieczeństwo utraty życia albo ciężkiego uszczerbku na zdrowiu o jakim mowa w art. 160 § 1 k.k., brak którego to znamienia był przesłanką wydania wyroku uniewinniającego przez sąd I instancji, przez co wydanie wyroku uchylającego wyrok Sądu Okręgowego jest co najmniej przedwczesne.
Godne uwagi sformułowania
podstawą wydania wyroku kasatoryjnego jest zasadność zarzutów apelacyjnych oraz istnienie podstaw do wydania wobec oskarżonych wyroku skazującego, co jednak z uwagi na zakaz ne peius w tym postępowaniu nie jest możliwe. • podstawą skargi nie było naruszenie art. 454 § 1 k.p.k. w innym obszarze, tj. niekonsekwencji sądu odwoławczego co do odpowiedzialności karnej oskarżonego z art. 160 § 2 k.k. • przedmiotem oceny musi być tylko zarzut skargi. • nie budzi wątpliwości, że druga podstawa skargi obejmuje li tylko postępowanie odwoławcze, a więc dotyczy zaistnienia na etapie tego postępowania uchybienia wymienionego w art. 439 § 1 k.p.k.
Skład orzekający
Piotr Mirek
przewodniczący
Tomasz Artymiuk
członek
Jarosław Matras
sprawozdawca
Informacje dodatkowe
Wartość precedensowa
Siła: Średnia
Powoływalne dla: "Interpretacja przepisów dotyczących skargi na wyrok sądu odwoławczego (art. 539a § 3 k.p.k.) oraz analiza stosowania art. 160 k.k. w kontekście roli gwaranta i bezpośredniego narażenia."
Ograniczenia: Dotyczy specyficznej sytuacji procesowej i zarzutów podniesionych w skardze.
Wartość merytoryczna
Ocena: 5/10
Sprawa dotyczy ważnych kwestii proceduralnych w postępowaniu karnym, w tym zakresu kontroli Sądu Najwyższego i stosowania zakazu reformationis in peius, co jest interesujące dla prawników karnistów.
“Sąd Najwyższy rozstrzyga: Kiedy sąd odwoławczy może uchylić wyrok uniewinniający?”
Sektor
inne
Twój asystent do analizy prawnej.
Zadaj pytanie prawne, zleć analizę orzecznictwa i przepisów, lub poproś o projekt pisma — AI przeszuka 1,4 mln orzeczeń i aktualne akty prawne.
- Analiza orzecznictwa i przepisów
- Drafting pism i dokumentów
- Odpowiedzi na pytania prawne
- Pogłębiona analiza z doktryny
Pełny tekst orzeczenia
Oryginalna treść postanowienia (niezmieniona). Otwiera się jako osobna strona.