Art. 110 ustawy o cudzoziemcachUstawa o cudzoziemcach

Wojewódzki Sąd Administracyjny uchylił decyzję Szefa Urzędu do Spraw Cudzoziemców, uznając, że wniosek o zezwolenie na pobyt cudzoziemca, wobec którego zastosowano zakaz opuszczania kraju, powinien być rozpatrzony merytorycznie, a nie pozostawiony bez rozpoznania.

Wojewódzki Sąd Administracyjny stwierdził nieważność decyzji o odmowie udzielenia zezwolenia na osiedlenie się cudzoziemcowi, wskazując na rażące naruszenia proceduralne organów administracji.

Naczelny Sąd Administracyjny oddalił skargę cudzoziemca na decyzję odmawiającą zezwolenia na osiedlenie się, uznając, że nie spełnił on wymogu pięcioletniego nieprzerwanego pobytu na podstawie wiz lub zezwolenia na pobyt czasowy, gdyż pobyt w ramach ruchu bezwizowego nie jest wliczany do tego okresu.

Sąd Najwyższy uchylił wyrok NSA, uznając, że ulgowa opłata za wymianę karty stałego pobytu nie przysługuje po upływie terminu ustawowego.

Sąd Najwyższy uchylił wyrok NSA, uznając, że ulgowa opłata za wymianę karty stałego pobytu nie przysługuje po upływie ustawowego terminu.

Sąd Najwyższy uchylił wyrok NSA i oddalił skargę, uznając, że ulgowa opłata za wymianę karty stałego pobytu nie przysługuje po upływie ustawowego terminu.

Naczelny Sąd Administracyjny uchylił decyzję Ministra Spraw Wewnętrznych i Administracji w sprawie opłaty za wymianę karty stałego pobytu, wskazując na błędną interpretację przepisów dotyczących ulgowej opłaty.

Wojewódzki Sąd Administracyjny stwierdził nieważność decyzji w części zobowiązującej cudzoziemca do opuszczenia terytorium RP z powodu naruszenia przepisów proceduralnych, oddalając jednocześnie skargę w pozostałej części.