Powołują się na art. 259:
Sąd Najwyższy utrzymał w mocy postanowienie o tymczasowym aresztowaniu oskarżonego, uznając, że wysoka kara orzeczona w pierwszej instancji oraz potencjalne ryzyko destabilizacji postępowania uzasadniają środek izolacyjny, mimo trudnej sytuacji rodzinnej.
NSA oddalił zażalenie na postanowienie WSA odrzucające sprzeciw i odmawiające przywrócenia terminu do jego wniesienia, uznając brak winy strony w uchybieniu terminu.
Naczelny Sąd Administracyjny oddalił zażalenie na postanowienie WSA odrzucające zażalenie na postanowienie referendarza sądowego, uznając, że postanowienie WSA wydane w przedmiocie prawa pomocy jest niezaskarżalne.
NSA oddalił zażalenie na postanowienie WSA odrzucające sprzeciw od odmowy przyznania prawa pomocy z powodu wniesienia go po terminie.
Naczelny Sąd Administracyjny oddalił zażalenie na postanowienie WSA odrzucające sprzeciw wniesiony po terminie od odmowy przyznania prawa pomocy.
Naczelny Sąd Administracyjny oddalił zażalenie na postanowienie WSA odrzucające sprzeciw od odmowy przyznania prawa pomocy z powodu wniesienia go po terminie.
WSA w Gliwicach uchylił postanowienie Dyrektora IAS o umorzeniu postępowania zażaleniowego, uznając, że nie było ono bezprzedmiotowe mimo wydania ostatecznej decyzji podatkowej.
Wojewódzki Sąd Administracyjny uchylił postanowienie o umorzeniu postępowania zażaleniowego, uznając je za naruszające zasadę dwuinstancyjności.
Wojewódzki Sąd Administracyjny odrzucił zażalenie na postanowienie przyznające prawo pomocy w zakresie ustanowienia pełnomocnika z urzędu, uznając je za niedopuszczalne.
NSA oddalił zażalenie na postanowienie WSA odrzucające sprzeciw w sprawie prawa pomocy, wskazując na brak uzasadnienia i nieuzupełnienie braków formalnych.
Potrzebujesz pogłębionej analizy orzecznictwa do art. 259 ?
Wypróbuj Lexedit Research