I FZ 19/26

I FZ 19/26 - Postanowienie NSA
Data orzeczenia
2026-03-02
orzeczenie prawomocne
Data wpływu
2026-02-02
Sąd
Naczelny Sąd Administracyjny
Sędziowie
Marek Olejnik /przewodniczący sprawozdawca/
Symbol z opisem
6110 Podatek od towarów i usług
Hasła tematyczne
Inne
Skarżony organ
Dyrektor Izby Administracji Skarbowej
Treść wyniku
Oddalono zażalenie
Powołane przepisy
Dz.U. 2026 poz 143
art. 259 § 1 i 2
Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi
Sentencja
Naczelny Sąd Administracyjny w składzie: , Przewodniczący Sędzia NSA Marek Olejnik po rozpoznaniu w dniu 2 marca 2026 r. na posiedzeniu niejawnym w Izbie Finansowej zażalenia D. K. na postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Kielcach z dnia 19 grudnia 2025 r., sygn. akt I SPP/Ke 60/25 w przedmiocie odrzucenia sprzeciwu w sprawie ze skargi D. K. na decyzję Dyrektora Izby Administracji Skarbowej w Kielcach z dnia 20 maja 2025 r., nr 2601-IOV-1.4102.12.2023 w przedmiocie podatku od towarów i usług za I i II kwartał 2017 r. postanawia: oddalić zażalenie.
Uzasadnienie
D. K. (dalej: "Skarżący", "Strona") wniósł skargę na decyzję Dyrektora Izby Administracji Skarbowej w Kielcach (dalej: "DIAS") z 20 maja 2025 r., nr 2601-IOV-1.4102.12.2023 w przedmiocie podatku od towarów i usług za I i II kwartał 2017 r., w której zawarł wniosek o zwolnienie od kosztów sądowych.
Zarządzeniem Przewodniczącego Wydziału I Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Kielcach z 18 lipca 2025 r., pełnomocnikowi strony skarżącej został przesłany urzędowy formularz "PPF", celem jego wypełnienia w terminie 7 dni pod rygorem pozostawienia wniosku o przyznanie prawa pomocy bez rozpoznania (art. 252 i 257 p.p.s.a.). Formularz został skutecznie doręczony pełnomocnikowi Strony w dniu 5 sierpnia 2025 r.
Pismem z 14 sierpnia 2025 r., Skarżący osobiście złożył wniosek o przywrócenie mu terminu do złożenia urzędowego formularza PPF w sprawie zwolnienia od kosztów sądowych i ustanowienia adwokata z urzędu, wraz z wypełnionym formularzem PPF.
Postanowieniem z 4 września 2025 r., sygn. akt I SPP/Ke 60/25, WSA odmówił Skarżącemu przywrócenia terminu do złożenia wypełnionego formularza PPF.
W ocenie Sądu pierwszej instancji, podane przez Skarżącego okoliczności nie usprawiedliwiają złożenia formularza PPF po terminie i nie świadczą o braku jego winy w niedochowaniu terminu do złożenia tego druku. Ponadto Skarżący nie udokumentował w żaden sposób przedstawionych przez siebie okoliczności. WSA zauważył również, że Skarżący jest reprezentowany przez profesjonalnego pełnomocnika, do którego została skierowana korespondencja zawierająca formularz PPF, a który mógł pomóc stronie w terminowym wywiązaniu się z procesowych obowiązków. Decyzja o osobistym wykonaniu zobowiązania przez Skarżącego nie może mieć wpływu na ocenę winy w niedochowaniu terminu.
Odpis powyższego postanowienia został skutecznie doręczony pełnomocnikowi Strony w dniu 23 września 2025 r., a zatem wyznaczony w nim termin na złożenie środka odwoławczego upływał z dniem 30 września 2025 r.
Zarządzeniem z 20 października 2025 r., sygn. akt I SPP/Ke 60/23, Starszy Referendarz Sądowy Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Kielcach, zarządził pozostawienie bez rozpoznania wniosku Skarżącego o przyznanie mu prawa pomocy.
W uzasadnieniu zarządzenia wskazano, że pomimo przesłania pełnomocnikowi Strony urzędowego formularza PPF i zobowiązania go do złożenia wypełnionego formularza w terminie siedmiu dni od daty doręczenia pisma pod rygorem pozostawienia wniosku o przyznanie prawa pomocy bez rozpoznania, strona skarżąca nie złożyła go w wyznaczonym terminie, tj. do 12 sierpnia 2025 r.
Odpis powyższego zarządzenia został skutecznie doręczony pełnomocnikowi Strony w dniu 4 listopada 2025 r., a zatem wyznaczony w nim termin do złożenia środka odwoławczego upływał z dniem 12 listopada 2025 r.
Pismem z 12 listopada 2025 r., pełnomocnik Skarżącego złożył zażalenie na powyższe zarządzenie, którego nie podpisał.
Zarządzeniem z 17 listopada 2025 r. został on wezwany o podpisanie sprzeciwu w terminie 7 dni od doręczenia wezwania, pod rygorem odrzucenia sprzeciwu. Pismo z wezwaniem zostało skutecznie doręczone pełnomocnikowi Strony w dniu 24 listopada 2025 r., a wyznaczony w nim termin na uzupełnienie braków formalnych upływał z dniem 1 grudnia 2025 r.
Postanowieniem z 19 grudnia 2025 r., sygn. akt I SPP/Ke 60/25 Wojewódzki Sąd Administracyjny w Kielcach odrzucił sprzeciw złożony przez pełnomocnika Skarżącego na zarządzenie starszego referendarza sądowego WSA w Kielcach z 20 października 2025 r., sygn. akt I SPP/Ke 60/25, z uwagi na nieuzupełnienie braku formalnego w terminie.
Odpis powyższego zarządzenia został skutecznie doręczony pełnomocnikowi Strony w dniu 5 stycznia 2026 r., a zatem wyznaczony w nim termin na złożenie środka odwoławczego upływał z dniem 12 stycznia 2026 r.
Zażalenie na powyższe postanowienie pismem z 12 stycznia 2026 r. złożył pełnomocnik Skarżącego. Pismo to zawierało jedynie jedną stronę.
Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje:
Zażalenie podlega oddaleniu.
Zgodnie z art. 259 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t.j. Dz. U. z 2026 r. poz. 143 ze zm., dalej: "p.p.s.a."), od zarządzeń i postanowień, o których mowa w art. 258 § 2 pkt 6-8, strona albo adwokat, radca prawny, doradca podatkowy lub rzecznik patentowy mogą wnieść do właściwego wojewódzkiego sądu administracyjnego sprzeciw w terminie siedmiu dni od dnia doręczenia zarządzenia lub postanowienia. Sprzeciw wniesiony przez adwokata, radcę prawnego, doradcę podatkowego lub rzecznika patentowego wymaga uzasadnienia. Stosownie zaś do treści art. 259 § 2 p.p.s.a., sprzeciw wniesiony po terminie oraz sprzeciw, którego braki formalne nie zostały uzupełnione, a także sprzeciw wniesiony przez adwokata, radcę prawnego, doradcę podatkowego lub rzecznika patentowego, niezawierający uzasadnienia, sąd odrzuci na posiedzeniu niejawnym.
W rozpatrywanej sprawie pełnomocnik Skarżącego w swoim zażaleniu nie zawarł żadnych zarzutów. Przechodząc natomiast do oceny zaskarżonego postanowienia, stwierdzić należy, że Sąd pierwszej instancji słusznie odrzucił sprzeciw z powodu nieuzupełnienia braku formalnego, jakim był brak podpisu pełnomocnika Strony pod wniesionym sprzeciwem (który pełnomocnik zatytułował "zażalenie"). Skarżący została wcześniej wezwana do uzupełnienia braków formalnych sprzeciwu. Strona nie uzupełniła tych braków w terminie, w związku z czym sprzeciw podlegał odrzuceniu, zgodnie z art. 259 § 2 p.p.s.a. W uzasadnieniu postanowienia Sąd pierwszej instancji przedstawił przy tym argumentację, którą Naczelny Sąd Administracyjny uznaje za prawidłową i kompletną.
W tych okolicznościach Sąd stwierdza, że zażalenie strony skarżącej jest bezzasadne, a zaskarżone postanowienie odpowiada prawu.
Mając powyższe na uwadze, stosownie do treści art. 184 w zw. z 197 § 1 i 2 p.p.s.a. w zw. z art. 198 p.p.s.a., orzeczono jak w sentencji postanowienia.
-----------------------
3