Art. 86 Prawo ochrony środowiska

Prawo ochrony środowiska

Art. 86

Art. 86 1. Minister właściwy do spraw klimatu w porozumieniu z ministrem właściwym do spraw zdrowia, kierując się koniecznością ujednolicenia zasad oceny jakości powietrza, określi, w drodze rozporządzenia: 1) poziomy dopuszczalne dla niektórych substancji w powietrzu; 2) poziomy docelowe dla niektórych substancji w powietrzu; 3) poziomy celów długoterminowych dla niektórych substancji w powietrzu; 4) alarmowe poziomy dla niektórych substancji w powietrzu, których nawet krótkotrwałe przekroczenie może powodować zagrożenie dla zdrowia ludzi; 4a) poziomy informowania dla niektórych substancji w powietrzu; 4b) pułap stężenia ekspozycji; 5) warunki, w jakich ustala się poziom substancji, takie jak temperatura i ciśnienie; 6) oznaczenie numeryczne substancji, pozwalające na jednoznaczną jej identyfikację; 7) okresy, dla których uśrednia się wyniki pomiarów. 8) (uchylony) 2. W rozporządzeniu, o którym mowa w ust. 1, mogą zostać ustalone: 1) dopuszczalna częstość przekraczania poziomów, o których mowa w ust. 1 pkt 1 i 2; 2) terminy osiągnięcia poziomów i pułapu, o których mowa w ust. 1 pkt 1-3 i 4b, dla niektórych substancji w powietrzu; 3) zróżnicowane poziomy, o których mowa w ust. 1 pkt 1-3 i 4a, ze względu na ochronę zdrowia ludzi oraz ochronę roślin; 4) marginesy tolerancji dla niektórych poziomów dopuszczalnych, wyrażone jako malejąca wartość procentowa w stosunku do dopuszczalnego poziomu substancji w powietrzu w kolejnych latach. 3. (uchylony) 4. (uchylony) 5. (uchylony) 6. Przez margines tolerancji rozumie się wartość, o którą przekroczenie dopuszczalnego poziomu substancji w powietrzu nie powoduje obowiązku sporządzenia projektu uchwały sejmiku województwa w sprawie programu ochrony powietrza, o którym mowa w art. 91 ust. 1. 7. Jeżeli dla substancji nie został określony margines tolerancji, to obszar, na którym poziom tej substancji w powietrzu przekracza poziom dopuszczalny, klasyfikuje się do strefy, o której mowa w art. 89 ust. 1 pkt 1.

Powiązane przepisy

Art. 86 odwołuje się do:

Powołują się na art. 86:

Orzeczenia powołujące art. 86 (9440 orzeczeń)

II SA/Rz 1566/25· Wojewódzki Sąd Administracyjny w Rzeszowie· 2026-03-31

Wojewódzki Sąd Administracyjny przywrócił stronie termin do uzupełnienia braków formalnych skargi, uznając, że uchybienie nie nastąpiło z jej winy, pomimo zaniedbań pełnomocnika.

I GZ 104/26· Naczelny Sąd Administracyjny· 2026-03-26

NSA oddalił zażalenie na postanowienie WSA odrzucające zażalenie na odrzucenie skargi, wskazując na uchybienie terminowi i wymóg przymusu adwokacko-radcowskiego.

II SA/Łd 960/25· Wojewódzki Sąd Administracyjny w Łodzi· 2026-03-24

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Łodzi przywrócił stronie termin do wniesienia sprzeciwu od postanowienia organu nadzoru budowlanego, uznając brak winy w uchybieniu terminu spowodowany błędnym pouczeniem przez organ.

II KK 380/25· Sąd Najwyższy· 2026-03-11

Sąd Najwyższy uchylił wyrok łączny Sądu Rejonowego w Radomiu z powodu rażących błędów w opisie wyroków jednostkowych i wymiarze kary łącznej, przekazując sprawę do ponownego rozpoznania.

II SA/Ol 70/26· Wojewódzki Sąd Administracyjny w Olsztynie· 2026-03-05

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Olsztynie odrzucił sprzeciw od decyzji Samorządowego Kolegium Odwoławczego z powodu wniesienia go po terminie.

I GSK 1717/25· Naczelny Sąd Administracyjny· 2026-02-26

NSA odmówił przywrócenia terminu do wniesienia skargi kasacyjnej, uznając błąd pełnomocnika spółki co do trybu i terminu za zawiniony.

III FZ 32/26· Naczelny Sąd Administracyjny· 2026-02-26

NSA oddalił zażalenie na postanowienie WSA odmawiające przywrócenia terminu do wniesienia skargi, uznając błąd pracownika sekretariatu za winę profesjonalnego pełnomocnika.

IV KK 380/25· Sąd Najwyższy· 2026-02-25

Sąd Najwyższy uchylił wyrok łączny Sądu Rejonowego w Częstochowie w części dotyczącej kary łącznej, przekazując sprawę do ponownego rozpoznania z powodu rażącego naruszenia przepisów prawa materialnego.

II SA/Gd 730/25· Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gdańsku· 2026-02-24

WSA w Gdańsku odrzucił wniosek o przywrócenie terminu do złożenia wniosku o sporządzenie uzasadnienia wyroku, uznając go za spóźniony.

I SA/Lu 611/25· Wojewódzki Sąd Administracyjny w Lublinie· 2026-02-18

Wojewódzki Sąd Administracyjny uchylił interpretację indywidualną Dyrektora KIS, uznając, że Miasto ma prawo zastosować własną metodę kalkulacji prewspółczynnika VAT opartą na godzinach wykorzystania basenu, zamiast metody wskazanej w rozporządzeniu.

Potrzebujesz pogłębionej analizy orzecznictwa do art. 86 ?

Wypróbuj Lexedit Research