II SA/Łd 960/25

II SA/Łd 960/25 - Postanowienie WSA w Łodzi
Data orzeczenia
2026-03-24
Data wpływu
2025-12-30
Sąd
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Łodzi
Sędziowie
Agata Sobieszek-Krzywicka /przewodniczący sprawozdawca/
Symbol z opisem
6019 Inne, o symbolu podstawowym 601
Hasła tematyczne
Przywrócenie terminu
Skarżony organ
Wojewódzki Inspektor Nadzoru Budowlanego
Treść wyniku
Przywrócono termin do wniesienia sprzeciwu
Powołane przepisy
Dz.U. 2026 poz 143
Art. 85, art. 86 § 1, art. 87 § 1-4
Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi
Dz.U. 2025 poz 1691
Art. 112
Ustawa z dnia 14 czerwca 1960 r. Kodeks  postępowania administracyjnego
Sentencja
Dnia 24 marca 2026 roku Wojewódzki Sąd Administracyjny w Łodzi – Wydział II w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia WSA Agata Sobieszek–Krzywicka po rozpoznaniu w dniu 24 marca 2026 roku na posiedzeniu niejawnym wniosku S T. o przywrócenie terminu do wniesienia sprzeciwu w sprawie ze sprzeciwu S. T. od postanowienia Łódzkiego Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego w Łodzi z dnia 13 października 2025 roku Nr 161/2025 Znak: WOP.7722.145.2025.BZ w przedmiocie zawieszenia z urzędu postępowania w sprawie samowolnie wybudowanego budynku letniskowego postanawia: przywrócić termin do wniesienia sprzeciwu. a.bł.
Uzasadnienie
Postanowieniem z dnia 13 października 2025 r. Nr 161/2025, znak: WOP.7722.145.2025.BZ Łódzki Wojewódzki Inspektor Nadzoru Budowlanego w Łodzi uchylił w całości postanowienie Powiatowego Inspektora Nadzoru Budowlanego w Tomaszowie Mazowieckim Nr 81/2025, znak: PINB/7355/2247/1949/AT/25 w przedmiocie zawieszenia z urzędu postępowania w sprawie samowolnie wybudowanego budynku letniskowego i przekazał sprawę do ponownego rozpatrzenia organowi I instancji. Organ II instancji pouczył strony, iż wydane przez niego postanowienie jest ostateczne, jednakże stronom przysługuje prawo do wniesienia skargi na to postanowienie do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Łodzi, za pośrednictwem Łódzkiego Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego w Łodzi, w terminie 30 dni od daty jego doręczenia. Postanowienie to zostało doręczone r. pr. M. N. – pełnomocnikowi S. T. – w dniu 3 listopada 2025 r. Przedmiotowe postanowienie zostało sprostowane postanowieniem Łódzkiego Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego w Łodzi z dnia 11 grudnia 2025 r. Nr 251/I/2025, znak: WOP.7722.145.2025.BZ.
Pismem nadanym w dniu 2 grudnia 2025 r., które wpłynęło do Łódzkiego Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego w Łodzi w dniu 8 grudnia 2025 r., S. T. wniosła skargę na postanowienie Łódzkiego Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego w Łodzi z dnia 13 października 2025 r.
Postanowieniem z dnia 8 stycznia 2026 r. w sprawie o sygn. II SA/Łd 960/25 Wojewódzki Sąd Administracyjny w Łodzi odrzucił sprzeciw S. T.. W uzasadnieniu Sąd wskazał, iż od ww. postanowienia nie przysługiwała skarga, a sprzeciw, który należało wnieść w terminie czternastu dni od dnia doręczenia postanowienia. Sąd wskazał przy tym, że fakt błędnego pouczenia strony nie wpływa na ocenę terminowości wniesienia sprzeciwu od postanowienia, lecz może stanowić przesłankę do przywrócenia terminu do wniesienia sprzeciwu przez Sąd. Odpis tego postanowienia został doręczony pełnomocnikowi skarżącej w dniu 16 stycznia 2026 r.
Wnioskiem z dnia 20 stycznia 2026 r., nadanym w placówce pocztowej w dniu 22 stycznia 2026 r., skarżąca, reprezentowana przez profesjonalnego pełnomocnika, zwróciła się o przywrócenie terminu do wniesienia sprzeciwu. W jego uzasadnieniu skarżąca podkreśliła m.in., iż została w błędny sposób poinformowana przez organ zarówno o formie środka zaskarżenia, jak i o terminie do złożenia środka zaskarżenia. Naruszenie jest obiektywne, przyznał je sam organ w odpowiedzi na sprzeciw. Jednocześnie skarżąca podkreśliła, że o uchybieniu terminu do wniesienia sprzeciwu dowiedziała się w dniu 16 stycznia 2026 r., a więc w dacie doręczenia pełnomocnikowi skarżącej odpisu postanowienia z dnia 8 stycznia 2026 r. o odrzuceniu sprzeciwu. Do swojego wniosku skarżąca załączyła sprzeciw od postanowienia Łódzkiego Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego w Łodzi z dnia 13 października 2025 r. Nr 161/2025, znak: WOP.7722.145.2025.BZ
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Łodzi zważył, co następuje:
Wniosek zasługuje na uwzględnienie.
Zgodnie z art. 85 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t.j. Dz.U. z 2026 r. poz. 143 ze zm. – dalej również jako: "p.p.s.a.") czynność w postępowaniu sądowym podjęta przez stronę po upływie terminu jest bezskuteczna. Jednakże w myśl art. 86 § 1 p.p.s.a. jeżeli strona nie dokonała w terminie czynności w postępowaniu sądowym bez swojej winy, sąd na jej wniosek postanowi przywrócenie terminu. Postanowienie o przywróceniu terminu albo odmowie jego przywrócenia może być wydane na posiedzeniu niejawnym. Stosownie do art. 87 p.p.s.a. pismo z wnioskiem o przywrócenie terminu wnosi się do sądu, w którym czynność miała być dokonana, w ciągu siedmiu dni od czasu ustania przyczyny uchybienia terminu (§1). W piśmie tym należy uprawdopodobnić okoliczności wskazujące na brak winy w uchybieniu terminu (§2). Wniosek o przywrócenie terminu do wniesienia skargi wnosi się za pośrednictwem organu, którego działanie, bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania są przedmiotem skargi (§3). Równocześnie z wnioskiem strona powinna dokonać czynności, której nie dokonała w terminie (§ 4).
Z przywołanych przepisów wynika, że Sąd może przywrócić termin, kiedy spełnione zostaną łącznie cztery przesłanki: uprawdopodobnienie braku winy w uchybieniu terminowi; wniesienie wniosku o przywrócenie terminu; dochowanie terminu do wniesienia wniosku o przywrócenie terminu oraz dopełnienie wraz z wnioskiem o przywrócenie terminu tej czynności, dla której był ustanowiony przywracany termin.
W niniejszej sprawie termin do wniesienia sprzeciwu od postanowienia Łódzkiego Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego w Łodzi z dnia 13 października 2025 r. Nr 161/2025, znak: WOP.7722.145.2025.BZ upływał z dniem 17 listopada 2025 r. Skarżąca nadała sprzeciw w placówce pocztowej w dniu 2 grudnia 2025 r. Niewątpliwie zatem doszło do uchybienia terminu do wniesienia sprzeciwu. W ocenie Sądu jako datę ustania opisywanej przez skarżącą przeszkody w dokonaniu czynności procesowej należało przyjąć datę doręczenia pełnomocnikowi skarżącej odpisu postanowienia z dnia 8 stycznia 2026 r., co nastąpiło w dniu 16 stycznia 2026 r. Wniosek o przywrócenie terminu został nadany w placówce pocztowej w dniu 22 stycznia 2026 r. Skarżąca zatem dochowała terminu, o którym mowa w art. 87 § 1 p.p.s.a. Jednocześnie skarżąca złożyła sprzeciw od przedmiotowego postanowienia, zatem wywiązała się z obowiązku wskazanego w art. 87 § 4 p.p.s.a. Ponadto skarżąca złożyła wniosek o przywrócenie terminu do wniesienia sprzeciwu już po jego odrzuceniu, zatem mogła wnieść go bezpośrednio do sądu, z pominięciem organu administracji (zob. postanowienie NSA z 26 kwietnia 2012 r., sygn. II GZ 146/12 dostępne, podobnie jak inne przywoływane w niniejszym uzasadnieniu orzeczenia, w Centralnej Bazie Orzeczeń Sądów Administracyjnych pod adresem: "www.orzeczenia.nsa.gov.pl", dalej również jako: "CBOSA").
W następnej kolejności Sąd zobowiązany jest do oceny braku winy w niedochowaniu terminu przez wnioskodawcę, którą to okoliczność był on zobowiązany uprawdopodobnić w złożonym wniosku. W judykaturze wskazuje się, iż brak winy w uchybieniu terminu występuje tylko w przypadku zaistnienia niezależnych od strony, która uchybiła terminowi, niemożliwych do przezwyciężenia okoliczności, z powodu których doszło do przekroczenia wyznaczonego przepisami prawa terminu. Powinien być on bowiem oceniany przez pryzmat wszystkich okoliczności konkretnej sprawy, w sposób uwzględniający obiektywny miernik staranności, jakiej można wymagać od strony należycie dbającej o własne interesy i przy braniu pod uwagę także uchybień spowodowanych nawet niewielkim niedbalstwem. Jednocześnie zgodnie z art. 112 ustawy z dnia ustawy z dnia 14 czerwca 1960 r. Kodeks postępowania administracyjnego (t.j. Dz.U. z 2025 r. poz. 1691, dalej również jako: "k.p.a.") błędne pouczenie w decyzji co do prawa odwołania lub skutków zrzeczenia się odwołania albo wniesienia powództwa do sądu powszechnego lub skargi do sądu administracyjnego nie może szkodzić stronie, która zastosowała się do tego pouczenia.
W ocenie Sądu skarżąca w wystarczającym stopniu uprawdopodobniła brak winy w uchybieniu terminowi do wniesienia sprzeciwu. Bezsprzecznie bowiem zaskarżone postanowienie zawierało błędne pouczenie o 30-dniowym terminie do wniesienia skargi do sądu administracyjnego, zamiast o prawienie do wniesienia sprzeciwu w terminie 14 dni od dnia doręczenia postanowienia. Skarżąca zaś zastosowała się do błędnego pouczenia. Natomiast kryterium braku winy jako przesłanki zasadności wniosku o przywrócenie terminu należy w postępowaniu przed sądem administracyjnym oceniać nie tylko pod kątem obowiązku strony do zachowania szczególnej staranności przy dokonywaniu czynności procesowej, lecz także w świetle określonych prawem obowiązków organów administracji publicznej w postępowaniu poprzedzającym postępowanie sądowoadministracyjne (zob. postanowienie NSA z dnia z dnia 23 października 2025 r. sygn. akt. I GZ 368/25, publ. CBOSA).
Biorąc pod uwagę powyższe okoliczności, Sąd na mocy art. 86 § 1 p.p.s.a. orzekł jak w postanowieniu.
a.bł.