WSA we Wrocławiu uchylił decyzję Dyrektora Izby Administracji Skarbowej i przekazał sprawę do ponownego rozpatrzenia przez organ I instancji, uznając potrzebę oceny działań podatnika pod kątem przepisów o unikaniu opodatkowania po wyroku TK kwestionującym przepis dot. amortyzacji.
Art. 45a Prawo budowlane
Art. 45a
Orzeczenia powołujące art. 45a (101 orzeczeń)
Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu oddalił skargę podatnika na decyzję Dyrektora Izby Administracji Skarbowej, uznając zasadność uchylenia decyzji organu pierwszej instancji i przekazania sprawy do ponownego rozpoznania.
WSA we Wrocławiu oddalił skargę na decyzję Dyrektora IAS uchylającą decyzję Naczelnika DUC-S, uznając prawidłowość zastosowania przez organ odwoławczy art. 233 § 2 Ordynacji podatkowej i konieczność uzupełnienia postępowania dowodowego.
WSA we Wrocławiu oddalił skargę podatnika na decyzję organu odwoławczego uchylającą decyzję organu pierwszej instancji i przekazującą sprawę do ponownego rozpoznania, uznając prawidłowość zastosowania art. 233 § 2 Ordynacji podatkowej.
Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu oddalił skargę podatnika na decyzję Dyrektora Izby Administracji Skarbowej, która uchyliła decyzję organu pierwszej instancji i przekazała sprawę do ponownego rozpatrzenia z powodu niewystarczającego zebrania materiału dowodowego.
Trybunał orzekł, że odmowa zwolnienia z VAT dla dostaw wewnątrzwspólnotowych jest niedopuszczalna, jeśli podatnik przedstawi inne dowody niż te wymagane do domniemania, a organy podatkowe muszą ocenić wszystkie dowody.
NSA uchylił wyrok WSA i decyzję organu celno-skarbowego, uznając, że wyłączenie możliwości amortyzacji wzoru wspólnotowego nabytego w drodze darowizny przed 2018 r. narusza zasadę ochrony interesów w toku.
NSA oddalił skargę kasacyjną organu, uznając, że darowizna wzoru wspólnotowego między ojcem a synem nie stanowiła 'zbycia' w rozumieniu przepisów o kosztach uzyskania przychodów, co pozwoliło na zaliczenie odpisów amortyzacyjnych.
Sąd Najwyższy odmówił rozpoznania wniosku sędziego o ponowne zbadanie jego niezawisłości i bezstronności, uznając, że sprawa, której dotyczył wniosek (tymczasowe aresztowanie), nie spełnia kryteriów czasowych dla procedury testowej.
Sąd Okręgowy zmienił wyrok Sądu Rejonowego, korygując kwalifikację prawną czynu oszustwa na wypadek mniejszej wagi i orzekając przepadek dowodów rzeczowych zamiast ich zwrotu, utrzymując jednocześnie warunkowe umorzenie postępowania.
Potrzebujesz pogłębionej analizy orzecznictwa do art. 45a ?
Wypróbuj Lexedit Research