I SA/Wr 458/25
Podsumowanie
Przejdź do pełnego tekstuPrzedmiotem skargi A. M. była decyzja Dyrektora Izby Administracji Skarbowej we Wrocławiu z 24 kwietnia 2025 r., która uchyliła w całości decyzję Naczelnika Dolnośląskiego Urzędu Celno-Skarbowego we Wrocławiu z 29 października 2024 r. określającą skarżącemu zobowiązanie podatkowe w podatku dochodowym od osób fizycznych za 2018 r. w kwocie 45.589,00 zł. Organ pierwszej instancji zakwestionował prawo skarżącego do zaliczenia do kosztów uzyskania przychodu odpisów amortyzacyjnych od znaku towarowego, na którego użytkowanie skarżący udzielił licencji spółce z ograniczoną odpowiedzialnością, powołując się na art. 23 ust. 1 pkt 45a ustawy o PDOF. Organ odwoławczy uchylił jednak decyzję organu pierwszej instancji, uznając, że nie podjął on wszelkich niezbędnych działań w celu dokładnego ustalenia stanu faktycznego i wymaga to uzupełnienia postępowania dowodowego w znacznej części. W szczególności organ odwoławczy wskazał na konieczność analizy i weryfikacji wszystkich przychodów i kosztów uzyskania przychodów skarżącego, a także na potrzebę zweryfikowania prawidłowości odpisów amortyzacyjnych od udziału w nieruchomości. WSA we Wrocławiu oddalił skargę, uznając, że organ odwoławczy prawidłowo zastosował art. 233 § 2 Ordynacji podatkowej, gdyż rozstrzygnięcie sprawy wymagało uzupełnienia postępowania dowodowego w znacznej części. Sąd podkreślił, że organ pierwszej instancji nie zebrał wystarczającego materiału dowodowego, opierając się głównie na zapisach ksiąg podatkowych i wyniku kontroli, bez weryfikacji innych przychodów i kosztów.
Przeanalizuj tę sprawę w pełnym kontekście orzecznictwa.
Analiza orzecznictwa · odpowiedzi na pytania · badanie przepisów · drafting pism.
Wartość praktyczna
Siła precedensu: ŚredniaPrawidłowość stosowania art. 233 § 2 Ordynacji podatkowej przez organ odwoławczy, obowiązki organu pierwszej instancji w zakresie postępowania dowodowego, granice kontroli organu odwoławczego w decyzji kasacyjnej.
Dotyczy konkretnego stanu faktycznego i interpretacji przepisów podatkowych w zakresie amortyzacji znaku towarowego nabytego nieodpłatnie.
Zagadnienia prawne (2)
Czy organ odwoławczy prawidłowo zastosował art. 233 § 2 Ordynacji podatkowej, uchylając decyzję organu pierwszej instancji i przekazując sprawę do ponownego rozpatrzenia z powodu konieczności uzupełnienia postępowania dowodowego?Ratio decidendi
Odpowiedź sądu
Tak, organ odwoławczy prawidłowo zastosował art. 233 § 2 O.p., ponieważ rozstrzygnięcie sprawy wymagało uprzedniego przeprowadzenia postępowania dowodowego w znacznej części, a organ pierwszej instancji nie zebrał wyczerpująco materiału dowodowego.
Uzasadnienie
Sąd uznał, że organ odwoławczy miał podstawy do uchylenia decyzji organu pierwszej instancji i przekazania sprawy do ponownego rozpatrzenia, ponieważ organ pierwszej instancji nie przeprowadził wystarczającego postępowania dowodowego w zakresie przychodów i kosztów uzyskania przychodów skarżącego, ograniczając się głównie do kwestii amortyzacji znaku towarowego.
Czy skarżący miał prawo do zaliczenia do kosztów uzyskania przychodu odpisów amortyzacyjnych od wartości początkowej znaku towarowego, który nabył nieodpłatnie (w drodze darowizny) przed 1 stycznia 2018 r.?
Odpowiedź sądu
Kwestia ta wymaga dalszego zbadania przez organ pierwszej instancji, w tym oceny, czy stosowanie art. 23 ust. 1 pkt 45a u.p.d.o.f. nie narusza praw podatnika wynikających z Konstytucji, zwłaszcza w kontekście rozpoczęcia amortyzacji przed zmianą przepisów.
Uzasadnienie
Organ odwoławczy zasugerował organowi pierwszej instancji konieczność oceny, czy przepis wyłączający z kosztów uzyskania przychodów odpisy amortyzacyjne od nieodpłatnie nabytych wartości niematerialnych i prawnych (art. 23 ust. 1 pkt 45a u.p.d.o.f.) nie narusza konstytucyjnych zasad pewności prawa i ochrony interesów w toku, szczególnie gdy amortyzacja rozpoczęła się przed 1 stycznia 2018 r.
Przepisy (12)
Główne
O.p. art. 233 § § 2
Ordynacja podatkowa
Organ odwoławczy może uchylić w całości decyzję organu pierwszej instancji i przekazać sprawę do ponownego rozpatrzenia przez ten organ, jeżeli rozstrzygnięcie sprawy wymaga uprzedniego przeprowadzenia postępowania dowodowego w całości lub w znacznej części. Przekazując sprawę, organ odwoławczy wskazuje okoliczności faktyczne, które należy zbadać przy ponownym rozpatrzeniu sprawy.
u.p.d.o.f. art. 23 § ust. 1 pkt 45a lit. a
Ustawa z dnia 26 lipca 1991 r. o podatku dochodowym od osób fizycznych
Nie uważa się za koszty uzyskania przychodów odpisów amortyzacyjnych od wartości początkowej środków trwałych oraz wartości niematerialnych i prawnych nabytych nieodpłatnie. Przepis ten ma zastosowanie do kosztów poniesionych po 1 stycznia 2018 r.
p.p.s.a. art. 151
Ustawa - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi
Oddalenie skargi.
Pomocnicze
u.k.a.s. art. 82 § ust. 3
Ustawa o Krajowej Administracji Skarbowej
Prawo do skorygowania uprzednio złożonej deklaracji w ramach kontroli celno-skarbowej.
u.k.a.s. art. 83 § ust. 1 i ust. 3
Ustawa o Krajowej Administracji Skarbowej
Przekształcenie zakończonej kontroli celno-skarbowej w postępowanie podatkowe.
O.p. art. 122 § § 1
Ordynacja podatkowa
Obowiązek zebrania i rozpatrzenia w sposób wyczerpujący całego materiału dowodowego.
O.p. art. 187 § § 1
Ordynacja podatkowa
Obowiązek zebrania i rozpatrzenia w sposób wyczerpujący całego materiału dowodowego.
p.u.s.a. art. 1 § § 1 i 2
Ustawa - Prawo o ustroju sądów administracyjnych
Sądy administracyjne sprawują wymiar sprawiedliwości poprzez kontrolę działalności administracji publicznej.
p.p.s.a. art. 3 § § 2 pkt 1
Ustawa - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi
Kontrola działalności administracji publicznej przez sądy administracyjne obejmuje orzekanie w sprawach skarg na decyzje administracyjne.
p.p.s.a. art. 145 § § 1 pkt 1 lit. a), b) i c)
Ustawa - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi
Podstawy uchylenia decyzji administracyjnej przez sąd administracyjny.
p.p.s.a. art. 134 § § 1
Ustawa - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi
Sąd rozstrzyga w granicach danej sprawy nie będąc związany zarzutami skargi.
Konstytucja RP art. 2
Konstytucja Rzeczypospolitej Polskiej
Zasada pewności prawa i ochrony interesów w toku.
Argumenty
Skuteczne argumenty
Organ odwoławczy prawidłowo zastosował art. 233 § 2 O.p., ponieważ organ pierwszej instancji nie przeprowadził wystarczającego postępowania dowodowego w zakresie przychodów i kosztów uzyskania przychodów skarżącego.
Odrzucone argumenty
Zarzut naruszenia art. 233 § 2 O.p. w związku z innymi przepisami O.p. przez uchylenie decyzji organu pierwszej instancji i zawarcie wskazań co do dalszego prowadzenia postępowania, które wykraczają poza ustalenia objęte wynikiem kontroli. • Zarzut, że wskazania organu odwoławczego są blankietowe i prowadzenie postępowania poza zakresem wyniku kontroli pozbawia skarżącego uprawnienia do złożenia korekty deklaracji.
Godne uwagi sformułowania
organ pierwszej instancji nie podjął wszelkich niezbędnych działań w celu dokładnego ustalenia stanu faktycznego i wymagane jest przeprowadzenie postępowania dowodowego w znacznej części. • organ pierwszej instancji nie wywiązał się z obowiązku zebrania i rozpatrzenia w sposób wyczerpujący całego materiału dowodowego i dokładnego wyjaśnienia stanu faktycznego. • organ pierwszej instancji zawęził postępowanie wyłącznie do kwestii odpisów amortyzacyjnych. • nie jest prawidłowym ocena wyłącznie jednej kwestii. • organ pierwszej instancji powinien przeprowadzić kompletne postępowanie w sprawie i ustalić stan faktyczny umożliwiający określenie podatnikowi zobowiązania. • organ pierwszej instancji prowadził w sposób wybiórczy i nastawiony na udowodnienie własnej tezy. • organ pierwszej instancji nie dokonał jakiejkolwiek oceny ich prawidłowości, ani jakiejkolwiek analizy pozwalającej na ustalenie stanu faktycznego w tej materii. • nie został zgromadzony materiał dowodowy wystarczający do rozstrzygnięcia sprawy. • nierzetelność jest błędem co do faktów, a nie co do prawa. • organ pierwszej instancji nie uznał ksiąg za nierzetelne, lecz potwierdził zdarzenia z nich wynikające, jednocześnie dokonując odmiennej oceny skutków prawnopodatkowych tej okoliczności. • organ pierwszej instancji naruszył art. 122 § 1 O.p. i art. 187 O.p. i nie przeprowadził postępowania dowodowego, o którym mowa w art. 233 § 2 O.p., tj. postępowania dowodowego w znacznej części. […]
Skład orzekający
Marta Semiczek
przewodniczący
Iwona Solatycka
sprawozdawca
Dagmara Stankiewicz-Rajchman
członek
Informacje dodatkowe
Wartość precedensowa
Siła: Średnia
Powoływalne dla: "Prawidłowość stosowania art. 233 § 2 Ordynacji podatkowej przez organ odwoławczy, obowiązki organu pierwszej instancji w zakresie postępowania dowodowego, granice kontroli organu odwoławczego w decyzji kasacyjnej."
Ograniczenia: Dotyczy konkretnego stanu faktycznego i interpretacji przepisów podatkowych w zakresie amortyzacji znaku towarowego nabytego nieodpłatnie.
Wartość merytoryczna
Ocena: 5/10
Sprawa dotyczy ważnych kwestii proceduralnych w postępowaniu podatkowym, w szczególności prawidłowości stosowania przez organ odwoławczy instytucji przekazania sprawy do ponownego rozpatrzenia. Jest to istotne dla praktyków prawa podatkowego.
“Kiedy sąd uchyla decyzję podatkową i każe zacząć od nowa? Kluczowe zasady stosowania art. 233 Ordynacji podatkowej.”
Dane finansowe
WPS: 45 589 PLN
Twój asystent do analizy prawnej.
Zadaj pytanie prawne, zleć analizę orzecznictwa i przepisów, lub poproś o projekt pisma — AI przeszuka 1,4 mln orzeczeń i aktualne akty prawne.
- Analiza orzecznictwa i przepisów
- Drafting pism i dokumentów
- Odpowiedzi na pytania prawne
- Pogłębiona analiza z doktryny
Pełny tekst orzeczenia
Oryginalna treść postanowienia (niezmieniona). Otwiera się jako osobna strona.