Art. 48 Kodeks postępowania w sprawach o wykroczenia

Kodeks postępowania w sprawach o wykroczenia

Art. 48

Art. 48 [Tymczasowe zajęcie] § 1. Policja i inne organy uprawnione do prowadzenia czynności określonych w dziale VII mogą dokonać tymczasowego zajęcia przedmiotu, jeżeli w zakresie swego działania dowiedziały się lub ujawniły wykroczenie zagrożone przepadkiem przedmiotów, a zajęcie takie jest niezbędne dla zabezpieczenia wykonania tego przepadku. Z czynności zajęcia sporządza się protokół. § 2. Tymczasowe zajęcie upada, jeżeli w ciągu 7 dni od daty jego dokonania nie zostanie wydane postanowienie o zabezpieczeniu albo rozstrzygnięcie orzekające przepadek. Postanowienie o zabezpieczeniu wydaje sąd właściwy do rozpoznania sprawy; doręcza się je niezwłocznie osobie, u której dokonano zajęcia. § 3. Zabezpieczenie może nastąpić także na mocy postanowienia sądu po wszczęciu postępowania w sprawie o wykroczenie zagrożone przepadkiem przedmiotów, jeżeli nie dokonano tymczasowego zajęcia. Postanowienie to wykonuje Policja, stosując odpowiednio przepisy o przeszukaniu i doręczając postanowienie osobie, u której dokonuje zajęcia. § 4. Na postanowienia, o których mowa w § 2 i 3, przysługuje zażalenie osobie, której prawa zostały naruszone. § 5. Przy dokonywaniu czynności, o których mowa w § 1-3, stosuje się odpowiednio przepisy art. 44. § 6. Zabezpieczenie majątkowe upada, jeżeli nie zostanie prawomocnie orzeczony przepadek przedmiotów.

Powiązane przepisy

Art. 48 odwołuje się do:

Powołują się na art. 48:

Orzeczenia powołujące art. 48 (6366 orzeczeń)

III CO 78/26· Sąd Najwyższy· 2026-03-24

Sąd Najwyższy odmówił przekazania sprawy do innego sądu, uznając, że instytucja wyłączenia sędziego jest wystarczająca do zapewnienia bezstronności.

II SA/Bk 1908/25· Wojewódzki Sąd Administracyjny w Białymstoku· 2026-02-26

Wojewódzki Sąd Administracyjny uchylił postanowienie PWINB, uznając je za wydane z naruszeniem przepisów proceduralnych, co uniemożliwiło merytoryczne rozstrzygnięcie sprawy przez organ odwoławczy.

I NWW 4/26· Sąd Najwyższy· 2026-02-26

Sąd Najwyższy oddalił wniosek o wyłączenie sędziego, uznając, że argumentacja wnioskodawczyni dotyczyła wadliwości procedury powołania sędziego, a nie jego powiązania z konkretną sprawą.

II SA/Bk 1907/25· Wojewódzki Sąd Administracyjny w Białymstoku· 2026-02-24

Wojewódzki Sąd Administracyjny oddalił skargę na postanowienie o wstrzymaniu robót budowlanych budynku gospodarczego, którego powierzchnia zabudowy przekroczyła dopuszczalny limit dla budowy na zgłoszenie.

III CO 68/26· Sąd Najwyższy· 2026-02-20

Sąd Najwyższy odmówił przekazania sprawy do innego sądu równorzędnego, uznając, że istnieją sędziowie w Sądzie Okręgowym w Rybniku, wobec których nie zachodzą okoliczności wyłączające bezstronność, a instytucja wyłączenia sędziego jest wystarczająca do zapewnienia sprawiedliwego rozpoznania sprawy.

III CO 69/26· Sąd Najwyższy· 2026-02-20

Sąd Najwyższy odmówił przekazania sprawy do innego sądu, uznając, że istnieją sędziowie w sądzie okręgowym, którzy nie są dotknięci zarzutami stronniczości, a wyłączenie sędziego jest wystarczającym środkiem.

II SA/Bk 1904/25· Wojewódzki Sąd Administracyjny w Białymstoku· 2026-02-12

Wojewódzki Sąd Administracyjny uchylił decyzję Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego, uznając, że sprawa budowy zbiornika na nieczystości płynne wymaga ponownego rozpatrzenia przez organ pierwszej instancji, ale sam sąd nie rozstrzygał merytorycznie o legalności budowy.

III CO 77/26· Sąd Najwyższy· 2026-02-09

Sąd Najwyższy odmówił przekazania sprawy innemu sądowi, uznając, że liczne pozwy powoda przeciwko sędziom nie stanowią wystarczającej podstawy do naruszenia dobra wymiaru sprawiedliwości.

II OSK 2680/25· Naczelny Sąd Administracyjny· 2026-01-28

NSA oddalił skargę kasacyjną dotyczącą prawidłowości uchylenia decyzji organu I instancji w sprawie rozbiórki urządzenia reklamowego, potwierdzając zasadność zastosowania art. 138 § 2 K.p.a.

III CO 7/26· Sąd Najwyższy· 2026-01-28

Sąd Najwyższy odmówił przekazania sprawy innemu sądowi, wskazując na konieczność zastosowania art. 48¹ k.p.c. z uwagi na fakt, że powodem jest sędzia orzekający w sądzie właściwym do rozpoznania sprawy.

Potrzebujesz pogłębionej analizy orzecznictwa do art. 48 ?

Wypróbuj Lexedit Research