Art. 618 KPKKodeks postępowania karnego

Art. 618 § 1. Wydatki Skarbu Państwa obejmują w szczególności wypłaty dokonane z tytułu: 1) doręczenia wezwań i innych pism; 2) przejazdów sędziów, prokuratorów i innych osób z powodu czynności postępowania; 3) sprowadzenia i przewozu oskarżonego, świadków i biegłych; 3a) sprowadzenia i przewozu osoby wydanej na skutek wniosku, o którym mowa w art. 593, lub zobowiązanej do powrotu do Rzeczypospolitej Polskiej, jeżeli organ procesowy tak postanowi ze względu na wagę sprawy; 4) oględzin, badań przedsięwziętych w toku postępowania oraz przesyłek i przechowania zajętych przedmiotów, jak również ich sprzedaży; 5) ogłoszeń w prasie, radiu i telewizji; 6) wykonania orzeczenia, w tym również o zabezpieczeniu grożących kar majątkowych, jeżeli kary te zostały orzeczone, z wyłączeniem kosztów utrzymania w zakładzie karnym i kosztów pobytu w zakładach leczniczych na obserwacji psychiatrycznej; 7) należności świadków i tłumaczy; 8) kosztów postępowania mediacyjnego; 9) należności biegłych lub instytucji wyznaczonych do wydania opinii lub wystawienia zaświadczenia, w tym koszty wystawienia zaświadczenia przez lekarza sądowego; 9a) kosztów obserwacji psychiatrycznej oskarżonego, z wyłączeniem należności biegłych psychiatrów; 9b) kosztów zarządu przymusowego; 10) opłat przewidzianych za udzielenie informacji z rejestru skazanych; 11) nieopłaconej przez strony pomocy prawnej udzielonej z urzędu przez adwokatów lub radców prawnych; 12) ryczałtu kuratora sądowego za przeprowadzenie wywiadu środowiskowego, o którym mowa w art. 214 § 1; 12a) ryczałtu asystenta rodziny za udział w posiedzeniu albo rozprawie, o których mowa w art. 76a § 1; 13) realizacji umów międzynarodowych, których Rzeczpospolita Polska jest stroną, i postępowań prowadzonych na podstawie działu XIII, także jeżeli nie zostało wydane postanowienie, o którym mowa w art. 303. § 2. Jeżeli wysokości i zasad ustalania należności określonych w § 1 nie regulują odrębne przepisy, Minister Sprawiedliwości, w porozumieniu z ministrem właściwym do spraw finansów publicznych, określi, w drodze rozporządzenia, wysokość i sposób ich obliczania, mając na uwadze faktyczny koszt dokonania danej czynności. § 3. W razie braku przepisów wymienionych w § 2, o wysokości danego wydatku decydują kwoty przyznane przez sąd, prokuratora lub inny organ prowadzący postępowanie.