Sąd Najwyższy oddalił zażalenie na postanowienie o odrzuceniu skargi kasacyjnej w sprawie rozwodowej, podkreślając niedopuszczalność zaskarżenia takich orzeczeń.
Art. 398_2 KPCKodeks postępowania cywilnego
Art. 398_2
Art. 3982. § 1. Skarga kasacyjna jest niedopuszczalna w sprawach o prawa majątkowe, w których wartość przedmiotu zaskarżenia jest niższa niż pięćdziesiąt tysięcy złotych, a w sprawach z zakresu prawa pracy i ubezpieczeń społecznych – niższa niż dziesięć tysięcy złotych. Jednakże w sprawach z zakresu ubezpieczeń społecznych skarga kasacyjna przysługuje niezależnie od wartości przedmiotu zaskarżenia w sprawach o przyznanie i o wstrzymanie emerytury lub renty oraz o objęcie obowiązkiem ubezpieczenia społecznego. Niezależnie od wartości przedmiotu zaskarżenia skarga kasacyjna przysługuje także w sprawach o odszkodowanie z tytułu wyrządzenia szkody przez wydanie prawomocnego orzeczenia niezgodnego z prawem.
§ 2. Skarga kasacyjna jest niedopuszczalna także w sprawach:
1) o rozwód, o separację, o alimenty, o czynsz najmu lub dzierżawy oraz o naruszenie posiadania;
2) dotyczących kar porządkowych, świadectwa pracy i roszczeń z tym związanych oraz o deputaty lub ich ekwiwalent;
3) rozpoznanych w postępowaniu uproszczonym.
§ 3. Niedopuszczalna jest skarga kasacyjna od wyroku ustalającego nieistnienie małżeństwa lub orzekającego unieważnienie małżeństwa, jeżeli choćby jedna ze stron po uprawomocnieniu się wyroku zawarła związek małżeński.
§ 4. Skarga kasacyjna jest niedopuszczalna w sprawach, w których powództwo oddalono na podstawie art. 191[1].
Skargę kasacyjną wniesioną w takich sprawach pozostawia się w aktach sprawy bez żadnych dalszych czynności. To samo dotyczy pism związanych z jej wniesieniem. O pozostawieniu skargi kasacyjnej i pism związanych z jej wniesieniem zawiadamia się powoda tylko raz – przy wniesieniu pierwszego pisma.
§ 5. Przepisu § 4 nie stosuje się:
1) gdy w wyniku uchylenia przez sąd drugiej instancji wyroku wydanego na podstawie art. 191[1] i przekazania sprawy sądowi pierwszej instancji do ponownego rozpoznania została ona rozpoznana na zasadach ogólnych;
2) do skargi kasacyjnej wniesionej przez podmiot, o którym mowa w art. 398[1] § 1, inny niż powód.
Orzeczenia powołujące art. 398_2 KPC(37 orzeczeń)
Sąd Najwyższy odrzucił skargi kasacyjne w części dotyczącej odrzucenia apelacji, uznając je za niedopuszczalne.
Sąd Najwyższy oddalił zażalenie na odrzucenie skargi kasacyjnej wniesionej osobiście przez stronę, uznając, że mimo obowiązku zastępstwa procesowego, zażalenie powinno być rozpoznane merytorycznie.
Sąd Najwyższy zwraca sprawę do Sądu Okręgowego w celu uzupełnienia braków skargi kasacyjnej dotyczących uzasadnienia wniosku o jej przyjęcie.
Sąd Najwyższy odrzucił skargę kasacyjną powoda z powodu niedopuszczalności jej wniesienia, gdyż wartość przedmiotu sporu w postępowaniu apelacyjnym została obniżona poniżej progu 50 000 zł.
Sąd Najwyższy odrzucił skargę kasacyjną pozwanej ze względu na niedopuszczalność sprawy, gdyż wartość przedmiotu zaskarżenia była niższa niż wymagane 50 000 zł.
Sąd Najwyższy oddalił zażalenie pozwanego, uznając, że postanowienie sądu drugiej instancji o uchyleniu wyroku i odrzuceniu sprzeciwu od nakazu zapłaty nie podlega zaskarżeniu skargą kasacyjną.
Sąd Najwyższy odmówił przyjęcia skargi kasacyjnej do rozpoznania z powodu braku należytego uzasadnienia wniosku o jej przyjęcie.
Sąd Najwyższy odrzucił skargę kasacyjną pozwanej ze względu na niedopuszczalną wartość przedmiotu zaskarżenia poniżej 50 tys. zł.
Sąd Najwyższy oddalił zażalenie ubezpieczonej na postanowienie o odrzuceniu skargi kasacyjnej, uznając, że wartość przedmiotu zaskarżenia nie przekraczała progu wymaganego dla dopuszczalności skargi w sprawach ubezpieczeń społecznych.
Potrzebujesz analizy prawnej do art. 398_2 KPC?
Asystent AI przeanalizuje ten przepis w kontekście orzecznictwa, doktryny i powiązanych regulacji.
Zapytaj Asystenta AI