II CSK 79/17

Sąd Najwyższy w Izbie Cywilnej rozpoznał skargę kasacyjną pozwanej D. Spółki z o.o. w Z. od wyroku Sądu Okręgowego w P. z dnia 5 sierpnia 2016 r. Sprawa dotyczyła powództwa o uznanie czynności prawnej za bezskuteczną wobec wierzycieli (art. 527 k.c.). Pozwana w swojej skardze kasacyjnej wnosiła o uchylenie zaskarżonego postanowienia i przekazanie sprawy do ponownego rozpoznania sądowi drugiej instancji. Sąd Najwyższy, opierając się na art. 398^2 § 1 Kodeksu postępowania cywilnego, uznał skargę kasacyjną za niedopuszczalną. Przepis ten stanowi, że skarga kasacyjna jest niedopuszczalna w sprawach o prawa majątkowe, w których wartość przedmiotu zaskarżenia jest niższa niż pięćdziesiąt tysięcy złotych. W niniejszej sprawie wartość przedmiotu sporu, wskazana przez stronę powodową w pozwie, wynosiła 48 716,00 zł. Pozwana, zaskarżając wyrok Sądu Rejonowego w Z., również podała tę samą kwotę jako wartość przedmiotu zaskarżenia w apelacji. Sąd Najwyższy podkreślił, że zgodnie z utrwalonym orzecznictwem, jeżeli powód nie rozszerzył powództwa, a sądy nie orzekły ponad żądanie, wartością przedmiotu zaskarżenia skargą kasacyjną jest wartość wskazana w pozwie. Ponieważ w sprawie nie doszło do rozszerzenia powództwa ani orzeczenia ponad żądanie, a zakres rozstrzygnięcia kwestionowanego w apelacji i skardze kasacyjnej był tożsamy, skarga kasacyjna podlegała odrzuceniu. Sąd Najwyższy odrzucił skargę kasacyjną na podstawie art. 398^6 § 3 k.p.c. i zasądził od pozwanej na rzecz strony powodowej kwotę 2400 zł tytułem zwrotu kosztów postępowania kasacyjnego.

Zagadnienia prawne (2)

Skład orzekający