VIII KA 7/13

Sąd Okręgowy w Białymstoku rozpoznał apelację oskarżyciela posiłkowego A. K. od wyroku Sądu Rejonowego w Bielsku Podlaskim, który uniewinnił W. K. od zarzutu kradzieży pierwszego pokosu trawy z działki sąsiadującej z działką A. K. Oskarżyciel posiłkowy zarzucał sądowi błąd w ustaleniach faktycznych i obrazę przepisów postępowania, domagając się uchylenia wyroku i ponownego rozpoznania sprawy, w tym uwzględnienia zarzutu z art. 157 § 1 k.w. (nieopuszczenie części działki). Sąd Okręgowy uznał apelację za bezzasadną. Kluczowym argumentem sądu było przestrzeganie zasady skargowości w postępowaniu wykroczeniowym, która oznacza, że sąd jest związany granicami wniosku o ukaranie. Sąd podkreślił, że wniosek o ukaranie złożony przez A. K. dotyczył jedynie kradzieży trawy (art. 119 § 1 k.w.), a nie nieopuszczenia działki (art. 157 § 1 k.w.), mimo że oskarżyciel posiłkowy chciał postawienia obu zarzutów. Sąd wskazał również, że ustalenia faktyczne sądu pierwszej instancji były prawidłowe. Stwierdzono, że stan prawny działek nie odpowiadał faktycznemu stanowi posiadania, a W. K. wykosiła trawę z części działki, która była w faktycznym władaniu jej męża, E. K., który był jej posiadaczem samoistnym. W związku z tym, sąd uznał, że W. K. nie wyczerpała znamion wykroczenia z art. 119 § 1 k.w. Sąd odwoławczy oddalił również wniosek dowodowy oskarżyciela posiłkowego o dopuszczenie dowodu z akt innych spraw, powołując się na zasadę samodzielności jurysdykcyjnej sądu karnego. Na koniec, sąd zwolnił oskarżyciela posiłkowego od kosztów postępowania odwoławczego ze względu na jego trudną sytuację materialną.

Zagadnienia prawne (3)

Skład orzekający