VI Ka 1206/16
Podsumowanie
Przejdź do pełnego tekstuSąd Okręgowy w Gliwicach rozpoznał apelacje wniesione przez oskarżonego Ł. F. oraz jego obrońcę od wyroku Sądu Rejonowego w Gliwicach, który uznał oskarżonego za winnego popełnienia występku z art. 157 § 1 k.k., orzekając karę 6 miesięcy pozbawienia wolności oraz zadośćuczynienie w kwocie 10 000 zł na rzecz pokrzywdzonego Ł. K. Oskarżony kwestionował wiarygodność świadków, sugerując zmowę i próbę wyłudzenia pieniędzy. Obrońca zarzucił m.in. uchybienie bezwzględnej przyczynie odwoławczej (rozpoznanie sprawy bez obrońcy mimo choroby oskarżonego), naruszenie przepisów postępowania (art. 7, 410, 424 § 1 pkt 2 k.p.k.), błędy w ustaleniach faktycznych, naruszenie prawa materialnego (art. 157 § 1 k.k., art. 25 § 3 k.k., art. 46 § 1 k.k. w zw. z art. 445 k.c. i art. 362 k.c.) oraz rażącą niewspółmierność kary i środka kompensacyjnego. Sąd Okręgowy uznał apelacje za w większości bezzasadne. Stwierdził, że nie było podstaw do obligatoryjnego zapewnienia obrońcy, gdyż stan zdrowia oskarżonego nie uniemożliwiał mu samodzielnej obrony, a opinie biegłych nie wykazały zaburzeń psychicznych. Sąd odwoławczy zaakceptował ustalenia faktyczne i kwalifikację prawną czynu. Uzasadnienie Sądu Rejonowego zostało uznane za wystarczające. Sąd Okręgowy zmienił zaskarżony wyrok jedynie w punkcie dotyczącym zadośćuczynienia, obniżając jego wysokość z 10 000 zł do 4 000 zł. Uzasadniono to tym, że pierwotna kwota była rażąco niewspółmierna do krzywdy pokrzywdzonego, biorąc pod uwagę charakter obrażeń (naruszenie czynności narządów ciała na okres 10 dni i 3-4 miesięcy, mieszczące się w art. 157 § 1 k.k.) oraz prowokujące zachowanie samego pokrzywdzonego. W pozostałym zakresie wyrok został utrzymany w mocy, a oskarżony został obciążony kosztami postępowania odwoławczego.
Przeanalizuj tę sprawę w pełnym kontekście orzecznictwa.
Analiza orzecznictwa · odpowiedzi na pytania · badanie przepisów · drafting pism.
Wartość praktyczna
Siła precedensu: ŚredniaUstalanie wysokości zadośćuczynienia w sprawach o naruszenie czynności narządu ciała, uwzględnianie prowokującego zachowania pokrzywdzonego przy ocenie krzywdy, ocena stanu zdrowia oskarżonego jako podstawy do zapewnienia obrońcy z urzędu.
Orzeczenie dotyczy konkretnego stanu faktycznego i oceny dowodów, ale zawiera ogólne wytyczne dotyczące wysokości zadośćuczynienia i wpływu zachowania pokrzywdzonego.
Zagadnienia prawne (3)
Czy stan zdrowia oskarżonego (choroba nowotworowa, nadciśnienie, krwotoki z nosa) uzasadniał obligatoryjne zapewnienie obrońcy w postępowaniu sądowym?
Odpowiedź sądu
Nie, stan zdrowia oskarżonego nie wskazywał na istnienie okoliczności utrudniających obronę w stopniu uniemożliwiającym samodzielną obronę, a opinie biegłych nie wykazały zaburzeń psychicznych.
Uzasadnienie
Sąd Okręgowy uznał, że informacje o stanie zdrowia oskarżonego nie stanowiły podstawy do przyjęcia, że nie może on bronić się samodzielnie. Opinie biegłych psychiatrów potwierdziły zdolność oskarżonego do samodzielnej i rozsądnej obrony. Brak było podstaw do obligatoryjnego zapewnienia obrońcy, a oskarżony nie złożył wniosku o jego wyznaczenie.
Czy kwota 10 000 zł zasądzona tytułem zadośćuczynienia za naruszenie czynności narządu ciała na okres 3-4 miesięcy była rażąco niewspółmierna do doznanej krzywdy?Ratio decidendi
Odpowiedź sądu
Tak, kwota 10 000 zł była rażąco niewspółmierna, dlatego została obniżona do 4 000 zł.
Uzasadnienie
Sąd Okręgowy uznał, że wysokość zadośćuczynienia nie zależy od możliwości majątkowych sprawcy, lecz od skali cierpień pokrzywdzonego. W ocenie Sądu, cierpienia pokrzywdzonego nie były bardzo dotkliwe, a obrażenia (naruszenie czynności narządów ciała na okres 10 dni i 3-4 miesięcy) mieściły się w art. 157 § 1 k.k. i były mniej poważne niż te z art. 156 k.k. Dodatkowo uwzględniono prowokujące zachowanie pokrzywdzonego.
Czy zeznania świadków, w tym znajomego pokrzywdzonego, były wiarygodne w kontekście zarzutów o zmowie i wyłudzaniu pieniędzy?
Odpowiedź sądu
Tak, zeznania świadków, w tym znajomego pokrzywdzonego, zostały uznane za wiarygodne i stanowiły podstawę ustaleń faktycznych.
Uzasadnienie
Sąd Okręgowy uznał, że okoliczność, iż świadek A. C. jest znajomym pokrzywdzonego, nie wyklucza jego wiarygodności. Relacja pokrzywdzonego, wsparta zeznaniami jego matki oraz obserwacjami innych świadków (J. M., A. C.), stanowiła jedyną wersję tłumaczącą obrażenia ciała pokrzywdzonego.
Strony
| Nazwa | Typ | Rola |
|---|---|---|
| Ł. F. | osoba_fizyczna | oskarżony |
| Ł. K. | osoba_fizyczna | pokrzywdzony |
| Janusz Banach | inne | Prokurator Prokuratury Rejonowej G. |
| adw. C. C. | inne | obrońca z urzędu |
Przepisy (15)
Główne
k.k. art. 157 § § 1
Kodeks karny
Pomocnicze
kpk art. 437
Kodeks postępowania karnego
kpk art. 438
Kodeks postępowania karnego
kpk art. 636 § § 1
Kodeks postępowania karnego
kpk art. 439 § pkt 10
Kodeks postępowania karnego
kpk art. 7
Kodeks postępowania karnego
kpk art. 410
Kodeks postępowania karnego
kpk art. 424 § § 1 pkt 2
Kodeks postępowania karnego
k.k. art. 25 § § 3
Kodeks karny
k.k. art. 46 § § 1
Kodeks karny
k.c. art. 445
Kodeks cywilny
k.c. art. 362
Kodeks cywilny
k.k. art. 5 § § 2
Kodeks karny
k.k. art. 37a
Kodeks karny
k.k. art. 37b
Kodeks karny
Argumenty
Skuteczne argumenty
Kwota zadośćuczynienia była rażąco niewspółmierna do doznanej krzywdy.
Odrzucone argumenty
Zarzut uchybienia bezwzględnej przyczynie odwoławczej (brak obrońcy z powodu choroby). • Zarzuty naruszenia przepisów postępowania (art. 7, 410, 424 § 1 pkt 2 k.p.k.). • Błędy w ustaleniach faktycznych. • Naruszenie prawa materialnego (art. 157 § 1 k.k., art. 25 § 3 k.k., art. 46 § 1 k.k. w zw. z art. 445 k.c. i art. 362 k.c.). • Podważanie wiarygodności świadków przez oskarżonego.
Godne uwagi sformułowania
Okoliczność, że pokrzywdzony się z oskarżonym szarpał i wymachiwał w jego stronę butelką (...) nie prowadzi do wniosku, że oskarżony odpierał bezpośredni, bezprawny zamach. • Trzeba stwierdzić, że uderzenia zadane pokrzywdzonemu przez oskarżonego miały miejsce później, gdy zdarzenia J. M. już nie obserwował. • Trzeba też stwierdzić, że przepisy prawa procesowego nie zobowiązują sądu meriti do tego, by uzasadniał dlaczego daje wiarę jakiemuś dowodowi. • Trzeba stwierdzić, że Sąd Okręgowy nie ma wątpliwości, iż oskarżony spowodował u pokrzywdzonego obrażenia ciała wskazane w opisie czynu przypisanego i akceptuje stanowisko, że naruszyły one czynności narządów ciała pokrzywdzonego na okres powyżej 7 dni. • Trzeba jednak stwierdzić, że naruszenie czynności narządów ciała na okres 10 dni i naruszenie czynności narządów ciała na 3-4 miesiące to nadal przepis art. 157 § 1 k.k. • Wiadomo, że nie zgodził się on na pobyt w szpitalu w celu obserwacji. • Wreszcie dla zadośćuczynienia nie bez znaczenia pozostaje prowokujące zachowanie się pokrzywdzonego.
Skład orzekający
Kazimierz Cieślikowski
przewodniczący
Informacje dodatkowe
Wartość precedensowa
Siła: Średnia
Powoływalne dla: "Ustalanie wysokości zadośćuczynienia w sprawach o naruszenie czynności narządu ciała, uwzględnianie prowokującego zachowania pokrzywdzonego przy ocenie krzywdy, ocena stanu zdrowia oskarżonego jako podstawy do zapewnienia obrońcy z urzędu."
Ograniczenia: Orzeczenie dotyczy konkretnego stanu faktycznego i oceny dowodów, ale zawiera ogólne wytyczne dotyczące wysokości zadośćuczynienia i wpływu zachowania pokrzywdzonego.
Wartość merytoryczna
Ocena: 5/10
Sprawa pokazuje, jak sąd odwoławczy może zmienić wysokość zadośćuczynienia, biorąc pod uwagę nie tylko obrażenia, ale także zachowanie pokrzywdzonego. Dotyka również kwestii obrony z urzędu w kontekście stanu zdrowia oskarżonego.
“Czy prowokujące zachowanie pokrzywdzonego obniża zadośćuczynienie? Sąd Okręgowy odpowiada.”
Dane finansowe
zadośćuczynienie: 4000 PLN
Twój asystent do analizy prawnej.
Zadaj pytanie prawne, zleć analizę orzecznictwa i przepisów, lub poproś o projekt pisma — AI przeszuka 1,4 mln orzeczeń i aktualne akty prawne.
- Analiza orzecznictwa i przepisów
- Drafting pism i dokumentów
- Odpowiedzi na pytania prawne
- Pogłębiona analiza z doktryny
Pełny tekst orzeczenia
Oryginalna treść postanowienia (niezmieniona). Otwiera się jako osobna strona.