IX Ka 1755/16
Podsumowanie
Przejdź do pełnego tekstuSąd Rejonowy w Kielcach wyrokiem z dnia 12 września 2016 roku, w sprawie IX K 618/15, uniewinnił oskarżonego T. S. od zarzutu uszkodzenia samochodu marki B. należącego do R. A., powodując straty w wysokości 2273,22 zł. Prokurator złożył apelację, zarzucając sądowi pierwszej instancji błąd w ustaleniach faktycznych oraz obrazę przepisów postępowania, w tym zasad swobodnej oceny dowodów. Wskazywano na błędną ocenę materiału dowodowego, wybiórcze traktowanie zeznań świadków, w szczególności A. G., oraz zaniechanie przeprowadzenia istotnych dowodów, takich jak konfrontacja świadków czy przesłuchanie świadka M. K. Sąd Okręgowy, rozpoznając apelację, uznał ją za w pełni zasadną. Podkreślono, że Sąd Rejonowy niezasadnie wyeksponował okoliczności korzystne dla oskarżonego, dał wiarę jego wyjaśnieniom złożonym po długim czasie, pomijając dowody z monitoringu, a także zbagatelizował istotne sprzeczności w zeznaniach świadka A. G. oraz nieprawidłowo ocenił zeznania świadków K. W. i R. A. Sąd Okręgowy stwierdził również naruszenie art. 390 § 2 kpk poprzez niezastosowanie przepisów o przesłuchaniu świadka w warunkach obawy przed oskarżonym. W związku z tym, wyrok został uchylony i sprawa przekazana do ponownego rozpoznania Sądowi Rejonowemu, który ma uwzględnić wskazane uwagi, przesłuchać świadków, skonfrontować K. W. i A. G. oraz przesłuchać A. G. w warunkach określonych w art. 390 § 2 kpk.
Przeanalizuj tę sprawę w pełnym kontekście orzecznictwa.
Analiza orzecznictwa · odpowiedzi na pytania · badanie przepisów · drafting pism.
Wartość praktyczna
Siła precedensu: ŚredniaInterpretacja zasad oceny dowodów w sprawach karnych, znaczenie zeznań świadków, wykorzystanie monitoringu, stosowanie art. 390 § 2 kpk.
Dotyczy konkretnego stanu faktycznego i oceny dowodów przez sądy niższych instancji.
Zagadnienia prawne (3)
Czy sąd pierwszej instancji prawidłowo ocenił zebrany materiał dowodowy, w szczególności zeznania świadków, przy uniewinnianiu oskarżonego od zarzutu uszkodzenia mienia?Ratio decidendi
Odpowiedź sądu
Nie, sąd pierwszej instancji dokonał wybiórczej i błędnej oceny dowodów, co skutkowało wadliwym ustaleniem stanu faktycznego.
Uzasadnienie
Sąd Okręgowy wskazał na wybiórcze traktowanie dowodów, bagatelizowanie sprzeczności w zeznaniach świadków, pominięcie istotnych okoliczności (np. monitoring) oraz nieprawidłową ocenę wiarygodności zeznań.
Czy sąd pierwszej instancji naruszył przepisy postępowania karnego, w tym zasady swobodnej oceny dowodów i obowiązek wyjaśnienia wszystkich istotnych okoliczności?Ratio decidendi
Odpowiedź sądu
Tak, sąd pierwszej instancji naruszył przepisy postępowania, w tym art. 7 kpk i art. 410 kpk, poprzez wybiórczą ocenę dowodów i nierozważenie wszystkich istotnych okoliczności.
Uzasadnienie
Sąd Okręgowy zarzucił sądowi rejonowemu przekroczenie zasady swobodnej oceny dowodów, wybiórcze traktowanie dowodów, nieprzeprowadzenie wszystkich niezbędnych dowodów (np. konfrontacji, przesłuchania świadka M. K.) oraz niezastosowanie art. 390 § 2 kpk w sytuacji obaw świadka.
Czy w sytuacji obaw świadka przed oskarżonym, sąd powinien zastosować przepisy dotyczące przesłuchania świadka w warunkach jego ochrony (art. 390 § 2 kpk)?Ratio decidendi
Odpowiedź sądu
Tak, sąd powinien był zastosować art. 390 § 2 kpk, przesłuchując świadka pod nieobecność oskarżonego, skoro świadek sygnalizował obawy i wnioskował o utajnienie danych.
Uzasadnienie
Sąd Okręgowy uznał za zasadny zarzut obrazy art. 390 § 2 kpk, wskazując, że sąd pierwszej instancji wiedząc o obawach świadka, powinien był przesłuchać go w warunkach określonych w tym przepisie.
Strony
| Nazwa | Typ | Rola |
|---|---|---|
| T. S. | osoba_fizyczna | oskarżony |
| R. A. | osoba_fizyczna | pokrzywdzony |
| Prokurator | organ_państwowy | apelujący |
| A. G. | osoba_fizyczna | świadek |
| K. W. | osoba_fizyczna | świadek |
| M. B. | osoba_fizyczna | świadek |
| H. M. | osoba_fizyczna | świadek |
| M. K. | osoba_fizyczna | świadek |
Przepisy (15)
Główne
k.k. art. 288 § § 1
Kodeks karny
Pomocnicze
k.p.k. art. 632 § pkt 2
Kodeks postępowania karnego
k.p.k. art. 2 § § 2
Kodeks postępowania karnego
k.p.k. art. 4
Kodeks postępowania karnego
k.p.k. art. 7
Kodeks postępowania karnego
k.p.k. art. 167
Kodeks postępowania karnego
k.p.k. art. 366 § § 1
Kodeks postępowania karnego
k.p.k. art. 390 § § 2
Kodeks postępowania karnego
k.p.k. art. 410
Kodeks postępowania karnego
k.p.k. art. 442 § § 2
Kodeks postępowania karnego
k.p.k. art. 425
Kodeks postępowania karnego
k.p.k. art. 437 § § 1
Kodeks postępowania karnego
k.p.k. art. 438 § pkt 2 i 3
Kodeks postępowania karnego
k.p.k. art. 456
Kodeks postępowania karnego
k.p.k. art. 191 § § 3
Kodeks postępowania karnego
Argumenty
Skuteczne argumenty
Błąd w ustaleniach faktycznych przyjętych za podstawę wyroku. • Obraza przepisów postępowania (art. 2 § 2, 4, 7, 167, 366 § 1, 390 § 2, 410 kpk). • Wybiórcza ocena materiału dowodowego przez Sąd I instancji. • Niewyjaśnienie wszystkich istotnych okoliczności sprawy. • Niezastosowanie art. 390 § 2 kpk w sytuacji obaw świadka. • Niewłaściwa ocena zeznań świadka A. G. i sprzeczności w jego zeznaniach. • Pominięcie dowodów z monitoringu. • Nieprzeprowadzenie konfrontacji między K. W. i A. G.
Godne uwagi sformułowania
nie było naocznych świadków zdarzenia, którzy bez żadnych wątpliwości wskazali na oskarżonego jako sprawcę czynu • widział jak oskarżony ręką jechał po boku pojazdu • zmiana zeznań tego świadka w toku postępowania przed sądem była spowodowana obawą przed zachowaniem oskarżonego • przekroczenie zasady swobodnej oceny dowodów i dokonanie jej wbrew wskazaniom wiedzy i doświadczenia życiowego • wybiórcze potraktowanie dowodów poprzez przecenienie przez Sąd I instancji okoliczności przemawiających na korzyść oskarżonego • nieprzeprowadzenie wszystkich dowodów niezbędnych na rozprawie i niewyjaśnienie wszystkich istotnych okoliczności sprawy • chronologia zarzutów budzić może zastrzeżenia, w sytuacji gdy to błąd w ustaleniach faktycznych jest konsekwencją obrazy prawa procesowego, a nie odwrotnie • jednostronna i wybiórcza ocena maeriału dowodowego, skutkowałą ustaleniami, które uznać należy za co najmnie przedwczesne • oskarżony wyjaśnienia złożył dopiero po ponad 2 i pół roku, wcześniej odmawiając wyjaśnień • Sąd Okręgowy zabagatelizował fakt, iż wersja o rzekomym pokazaniu świadkowi zapisu monitoringu... pojawiła się dopiero na rozprawie w dniu 06.04.2016 roku • wersja A. G. z postępowania przygotowaczego w pełni korespondowała z zeznaniami K. W. […]
Skład orzekający
Bogusław Sędkowski
przewodniczący
Alina Bojara
członek
Krzysztof Sójka
członek
Informacje dodatkowe
Wartość precedensowa
Siła: Średnia
Powoływalne dla: "Interpretacja zasad oceny dowodów w sprawach karnych, znaczenie zeznań świadków, wykorzystanie monitoringu, stosowanie art. 390 § 2 kpk."
Ograniczenia: Dotyczy konkretnego stanu faktycznego i oceny dowodów przez sądy niższych instancji.
Wartość merytoryczna
Ocena: 6/10
Sprawa pokazuje, jak kluczowa jest prawidłowa ocena dowodów i przestrzeganie procedur w procesie karnym, a także jak ważne są zeznania świadków i dowody z monitoringu.
“Błędy sądu niższej instancji w ocenie dowodów doprowadziły do uchylenia wyroku uniewinniającego w sprawie o uszkodzenie samochodu.”
Twój asystent do analizy prawnej.
Zadaj pytanie prawne, zleć analizę orzecznictwa i przepisów, lub poproś o projekt pisma — AI przeszuka 1,4 mln orzeczeń i aktualne akty prawne.
- Analiza orzecznictwa i przepisów
- Drafting pism i dokumentów
- Odpowiedzi na pytania prawne
- Pogłębiona analiza z doktryny
Pełny tekst orzeczenia
Oryginalna treść postanowienia (niezmieniona). Otwiera się jako osobna strona.