II KA 57/18
Podsumowanie
Przejdź do pełnego tekstuSąd Okręgowy w Sieradzu rozpoznał apelację oskarżonego W.M. od wyroku Sądu Rejonowego w Wieluniu, który skazał go za prowadzenie pojazdu w stanie nietrzeźwości (art. 178a § 1 kk). Oskarżony zarzucał nierzetelność postępowania, nieścisłości w zeznaniach policjantów oraz kwestionował ustalenia faktyczne sądu pierwszej instancji. Sąd Okręgowy szczegółowo analizował zarzuty apelacji, w tym dotyczące oceny dowodów, zeznań świadków T.B. i S.L., a także zeznań żony oskarżonego, B.M. Sąd uznał, że zeznania policjantów były spójne, logiczne i potwierdzone innymi dowodami, w tym pierwszymi zeznaniami żony oskarżonego, które złożyła "na gorąco". Podkreślono, że policjanci nie mieli powodu pomawiać oskarżonego, a ich relacje były zgodne z zeznaniami innych funkcjonariuszy, którym oskarżony przyznał się do kierowania pojazdem. Sąd odrzucił również zarzuty dotyczące opinii biegłego i badań na zawartość alkoholu, wskazując, że biegły oparł się na wynikach badania krwi, uwzględniając nawet najkorzystniejszą dla oskarżonego wersję spożycia alkoholu. W konsekwencji, Sąd Okręgowy utrzymał w mocy zaskarżony wyrok, uznając go za sprawiedliwy i adekwatny do popełnionego czynu, a także zasądził koszty postępowania.
Przeanalizuj tę sprawę w pełnym kontekście orzecznictwa.
Analiza orzecznictwa · odpowiedzi na pytania · badanie przepisów · drafting pism.
Wartość praktyczna
Siła precedensu: ŚredniaUzasadnienie dopuszczalności zeznań policjantów o spontanicznych wypowiedziach osoby rozpytywanej przed postawieniem zarzutów; ocena wiarygodności zeznań świadków w kontekście ich spójności i potwierdzenia innymi dowodami; interpretacja przepisów dotyczących oceny dowodów w sprawach karnych.
Dotyczy specyficznego stanu faktycznego i dowodowego; orzecznictwo SN dotyczące dopuszczalności zeznań policjantów ewoluowało.
Zagadnienia prawne (4)
Czy zeznania funkcjonariuszy Policji, którzy byli świadkami zdarzenia, mogą być uznane za wiarygodne, mimo zarzutów oskarżonego o ich identyczność i nieścisłości?Ratio decidendi
Odpowiedź sądu
Tak, zeznania funkcjonariuszy Policji T.B. i S.L. zostały uznane za wiarygodne, ponieważ były spójne, logiczne, wzajemnie się uzupełniały i znajdowały potwierdzenie w innych dowodach, a funkcjonariusze nie mieli powodów do fałszywego pomawiania oskarżonego.
Uzasadnienie
Sąd Okręgowy szczegółowo analizował zeznania policjantów, podkreślając ich obiektywizm, brak wcześniejszej znajomości z oskarżonym oraz fakt, że relacjonowali zdarzenia w ramach pełnionych obowiązków. Wskazano, że drobne różnice w zeznaniach złożonych w różnym czasie nie podważały ich wiarygodności, a wręcz świadczyły o braku uzgodnionej wersji.
Czy zeznania funkcjonariuszy Policji złożone w charakterze świadka, dotyczące spontanicznych wypowiedzi osoby rozpytywanej przed postawieniem jej zarzutów, mogą stanowić dowód w sprawie?Ratio decidendi
Odpowiedź sądu
Tak, zeznania funkcjonariuszy Policji M.C. i M.B. dotyczące przyznania się oskarżonego do kierowania pojazdem przed postawieniem mu zarzutów, mogą być uznane za dowód.
Uzasadnienie
Sąd Okręgowy powołał się na orzecznictwo Sądu Najwyższego (III KK 334/15), zgodnie z którym czynność rozpytania osoby, która może uzyskać status podejrzanego, nie narusza przepisów procesowych, a prawo do milczenia dotyczy osoby, której postawiono zarzut. Podkreślono, że funkcjonariusze ci nie wykonywali czynności procesowych w tej sprawie.
Czy wyniki badania krwi na zawartość alkoholu w organizmie są miarodajne w przypadku tzw. "nadpicia" alkoholu po opuszczeniu pojazdu, a przed badaniem?Ratio decidendi
Odpowiedź sądu
Tak, wyniki badania krwi mogą być miarodajne, nawet jeśli uwzględni się spożycie alkoholu po zakończeniu jazdy, pod warunkiem prawidłowego przeprowadzenia badań i analizy przez biegłego.
Uzasadnienie
Sąd Okręgowy uznał opinię biegłego M.F. za prawidłową, wskazując, że biegły oparł się na wynikach badania krwi, a nie na badaniu alko-sondą. Biegły uwzględnił w swoich wyliczeniach nawet najkorzystniejszą dla oskarżonego wersję spożycia alkoholu po zakończeniu jazdy, a mimo to stężenie alkoholu w momencie kierowania pojazdem było wysokie.
Czy kara grzywny i środek karny w postaci zakazu prowadzenia pojazdów są rażąco niewspółmierne do popełnionego czynu?Ratio decidendi
Odpowiedź sądu
Nie, kara i środek karny orzeczone przez sąd pierwszej instancji nie są rażąco niewspółmierne.
Uzasadnienie
Sąd Okręgowy, odwołując się do orzecznictwa Sądu Najwyższego, stwierdził, że kara nie jest rażąco niewspółmierna, gdy uwzględnia wszystkie okoliczności popełnienia przestępstwa i osobowość sprawcy. W tym przypadku, wysoki stopień społecznej szkodliwości czynu, znaczne stężenie alkoholu, brak reakcji na sygnały do zatrzymania oraz przewożenie pasażera w stanie nietrzeźwości, uzasadniały orzeczoną karę, przy jednoczesnym uwzględnieniu okoliczności łagodzącej w postaci niekaralności oskarżonego.
Strony
| Nazwa | Typ | Rola |
|---|---|---|
| W. M. | osoba_fizyczna | oskarżony |
| Skarb Państwa | organ_państwowy | strona postępowania |
| adw. I. R. | inne | obrońca z urzędu |
Przepisy (16)
Główne
k.k. art. 178a § § 1
Kodeks karny
Pomocnicze
k.p.k. art. 7
Kodeks postępowania karnego
k.p.k. art. 410
Kodeks postępowania karnego
k.p.k. art. 424 § § 2
Kodeks postępowania karnego
k.p.k. art. 4
Kodeks postępowania karnego
k.p.k. art. 5 § § 2
Kodeks postępowania karnego
k.k. art. 43 § § 3
Kodeks karny
k.p.k. art. 74 § § 1
Kodeks postępowania karnego
k.p.k. art. 175 § § 1
Kodeks postępowania karnego
k.p.k. art. 438 § pkt 4
Kodeks postępowania karnego
Dz.U. z 1983r., Nr 49, poz. 223 art. 8
Ustawa o opłatach w sprawach karnych
k.p.k. art. 437 § § 1
Kodeks postępowania karnego
k.p.k. art. 618 § § 1 pkt 11
Kodeks postępowania karnego
k.p.k. art. 634
Kodeks postępowania karnego
Dz. U. z 2016 r. poz. 1714 art. 17 § ust. 2 pkt 4
Rozporządzenie Ministra Sprawiedliwości z dnia 3 października 2016 r. w sprawie ponoszenia przez Skarb Państwa kosztów nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej przez adwokata z urzędu
k.p.k. art. 636 § § 1
Kodeks postępowania karnego
Argumenty
Skuteczne argumenty
Wiarygodność zeznań funkcjonariuszy Policji T.B. i S.L. • Potwierdzenie zeznań policjantów przez pierwsze zeznania żony oskarżonego B.M. • Przyznanie się oskarżonego do winy w rozmowie z funkcjonariuszami M.C. i M.B. • Prawidłowość opinii biegłego M.F. i wyników badań krwi. • Wysoki stopień społecznej szkodliwości czynu i znaczne stężenie alkoholu. • Nie reagowanie na sygnały do zatrzymania pojazdu.
Odrzucone argumenty
Nierzetelność postępowania przygotowawczego. • Nieścisłości i identyczność zeznań policjantów. • Niemiarodajność opinii biegłego i wyników badań na alkohol. • Zarzut rażącej niewspółmierności kary.
Godne uwagi sformułowania
Sąd meriti orzekł wobec oskarżonego środek karny w postaci zakazu prowadzenia wszelkich pojazdów mechanicznych w strefie ruchu lądowego na okres 4 lat • Apelacja oskarżonego nie zasługiwała na uwzględnienie • Ocena dowodów dokonana z zachowaniem wymienionych kryteriów pozostaje pod ochroną art. 7 kpk • Zeznania T.B. i S.L. znajdowały pełne potwierdzenie również w pierwszych zeznaniach złożonych przez żonę oskarżonego - B.M. • Sąd I instancji słusznie zwrócił uwagę na zachowanie oskarżonego już na terenie jego posesji, a polegające na spożyciu alkoholu po opuszczeniu samochodu, które racjonalne wytłumaczenie tylko w sytuacji, w której to właśnie W. M. był kierowcą pojazdu i próbował wywołać wrażenie, iż spożył on alkohol już po zakończeniu jazdy na własnej posesji. • Biegły przedstawił w sposób szczegółowy swoje wyliczenia i wskazał na czym oparł swoje wnioski przyjmując przy tym założenia najkorzystniejsze dla oskarżonego i uwzględniając tylko i wyłącznie wyniki badań jego krwi. • Kara jakkolwiek mieści się w granicach ustawowego zagrożenia, to nie uwzględnia w sposób właściwy zarówno okoliczności popełnienia przestępstwa, jak i osobowości sprawcy, innymi słowy - gdy w społecznym odczuciu jest karą niesprawiedliwą.
Skład orzekający
Marcin Rudnik
przewodniczący
Informacje dodatkowe
Wartość precedensowa
Siła: Średnia
Powoływalne dla: "Uzasadnienie dopuszczalności zeznań policjantów o spontanicznych wypowiedziach osoby rozpytywanej przed postawieniem zarzutów; ocena wiarygodności zeznań świadków w kontekście ich spójności i potwierdzenia innymi dowodami; interpretacja przepisów dotyczących oceny dowodów w sprawach karnych."
Ograniczenia: Dotyczy specyficznego stanu faktycznego i dowodowego; orzecznictwo SN dotyczące dopuszczalności zeznań policjantów ewoluowało.
Wartość merytoryczna
Ocena: 5/10
Sprawa dotyczy typowego przestępstwa drogowego, ale zawiera ciekawe aspekty procesowe związane z oceną dowodów i wiarygodnością zeznań świadków, co może być interesujące dla prawników procesualistów.
“Czy zeznania policjantów są zawsze wiarygodne? Sąd Okręgowy rozstrzyga spór o dowody w sprawie o jazdę po alkoholu.”
Dane finansowe
koszty pomocy prawnej: 420 PLN
podatek VAT od kosztów pomocy prawnej: 96,6 PLN
opłata sądowa: 200 PLN
zwrot wydatków: 536,6 PLN
świadczenie pieniężne na Fundusz Pomocy Pokrzywdzonym oraz Pomocy Postpenitencjarnej: 5000 PLN
Twój asystent do analizy prawnej.
Zadaj pytanie prawne, zleć analizę orzecznictwa i przepisów, lub poproś o projekt pisma — AI przeszuka 1,4 mln orzeczeń i aktualne akty prawne.
- Analiza orzecznictwa i przepisów
- Drafting pism i dokumentów
- Odpowiedzi na pytania prawne
- Pogłębiona analiza z doktryny
Pełny tekst orzeczenia
Oryginalna treść postanowienia (niezmieniona). Otwiera się jako osobna strona.