Orzeczenie · 2026-04-14

I ACA 1954/25Nieważność umowy kredytu hipotecznego abuzywne klauzule 41

Sąd

Sąd Apelacyjny we Wrocławiu

Miejsce

Wrocław

Data

2026-04-14

SAOSCywilnezobowiązaniaWysokaapelacyjny

kredyt hipotecznyabuzywnośćklauzule waloryzacyjnekurs walutydyrektywa 93/13/EWGochrona konsumentanieważność umowyzwrot świadczenia

Podsumowanie

Przejdź do pełnego tekstu

Sąd Apelacyjny we Wrocławiu utrzymał w mocy wyrok Sądu Okręgowego, który stwierdził nieważność umowy kredytu hipotecznego zawartej między powodami a Bankiem (...) S.A. z powodu abuzywności klauzul waloryzacyjnych. Sąd Okręgowy ustalił, że umowa jest nieważna i zasądził od banku na rzecz powodów kwotę 422 974,96 zł tytułem zwrotu wpłaconych środków. Apelację od tego wyroku złożył bank, zarzucając naruszenie przepisów proceduralnych i materialnych. Sąd Apelacyjny oddalił apelację, uznając ustalenia Sądu Okręgowego za prawidłowe. Sąd podkreślił, że umowa nie zawierała precyzyjnego mechanizmu ustalania kursu waluty, przerzucała ryzyko deprecjacji wyłącznie na konsumentów i nie została indywidualnie uzgodniona. W konsekwencji, klauzule te zostały uznane za abuzywne, co skutkowało nieważnością całej umowy. W związku z nieważnością umowy, wpłaty dokonane przez powodów zostały uznane za świadczenie nienależne i podlegały zwrotowi. Sąd Apelacyjny zasądził od banku na rzecz powodów zwrot kosztów postępowania apelacyjnego.

Asystent · analiza prawna

Przeanalizuj tę sprawę w pełnym kontekście orzecznictwa.

Analiza orzecznictwa · odpowiedzi na pytania · badanie przepisów · drafting pism.

Wypróbuj Asystenta

Wartość praktyczna

Siła precedensu: Wysoka

Do czego można powołać

Potwierdzenie abuzywności klauzul waloryzacyjnych w umowach kredytów hipotecznych denominowanych w walutach obcych, skutkującej nieważnością umowy i obowiązkiem zwrotu świadczeń.

Ograniczenia stosowania

Orzeczenie dotyczy specyficznego stanu faktycznego i treści umowy kredytowej. Interpretacja klauzul abuzywnych może być różna w zależności od konkretnych zapisów umowy.

Zagadnienia prawne (3)

Czy klauzule waloryzacyjne w umowie kredytu hipotecznego, które nie precyzują mechanizmu ustalania kursu waluty i przerzucają ryzyko deprecjacji na konsumenta, są abuzywne?Ratio decidendi

Odpowiedź sądu

Tak, klauzule te są abuzywne, ponieważ nie zostały indywidualnie uzgodnione, kształtują prawa i obowiązki konsumenta w sposób sprzeczny z dobrymi obyczajami i rażąco naruszają jego interesy.

Uzasadnienie

Sąd uznał, że brak precyzji w mechanizmie ustalania kursu waluty, jednostronne przerzucanie ryzyka deprecjacji na konsumenta oraz brak dowodów na indywidualne uzgodnienie tych klauzul, czynią je abuzywnymi w rozumieniu art. 385(1) § 1 k.c. i art. 6 Dyrektywy 93/13/EWG.

Czy abuzywność klauzul waloryzacyjnych prowadzi do nieważności całej umowy kredytu hipotecznego?Ratio decidendi

Odpowiedź sądu

Tak, jeśli klauzule te dotyczą głównych świadczeń stron, ich eliminacja prowadzi do utraty bytu całej umowy.

Uzasadnienie

Sąd stwierdził, że klauzule waloryzacyjne określały główne świadczenia stron, a ich abuzywność i eliminacja skutkowały niemożnością wykonania umowy, co prowadziło do jej nieważności ex tunc.

Czy sąd może zastąpić abuzywne postanowienia umowne przepisem dyspozytywnym prawa krajowego lub zmodyfikować je?Ratio decidendi

Odpowiedź sądu

Nie, sąd nie może zastąpić abuzywnych postanowień przepisem dyspozytywnym ani ich modyfikować, gdyż prowadziłoby to do zmiany istoty warunku umownego i ratowania sytuacji prawnej banku.

Uzasadnienie

Sąd powołał się na orzecznictwo TSUE (wyrok C-80/21, C-81/21, C-82/21), zgodnie z którym niedopuszczalne jest zastępowanie abuzywnych klauzul innymi mechanizmami, co stanowiłoby zbyt daleko idącą modyfikację umowy.

Rozstrzygnięcie

Decyzja

Oddalenie apelacji

Strona wygrywająca

powodowie

Strony

Nazwa	Typ	Rola
N. Z.	osoba_fizyczna	powód
Z. Z.	osoba_fizyczna	powód
Bank (...) S.A.	spółka	pozwany

Przepisy (23)

Główne

k.c. art. 353 § 1

Kodeks cywilny

k.c. art. 58 § § 1

Kodeks cywilny

k.c. art. 385 § 1

Kodeks cywilny

k.c. art. 385 § 1 § 1 i 2

Kodeks cywilny

k.c. art. 410 § § 1 i 2

Kodeks cywilny

k.c. art. 405

Kodeks cywilny

k.c. art. 411 § pkt 1 i 2

Kodeks cywilny

k.c. art. 358 § 1 § 3

Kodeks cywilny

Pomocnicze

k.p.c. art. 235 § 2 § 1 pkt 2

Kodeks postępowania cywilnego

k.p.c. art. 227

Kodeks postępowania cywilnego

k.p.c. art. 278 § § 1

Kodeks postępowania cywilnego

k.p.c. art. 299

Kodeks postępowania cywilnego

k.p.c. art. 233 § § 1

Kodeks postępowania cywilnego

k.c. art. 65

Kodeks cywilny

u.z.p.b. art. 4

Ustawa o zmianie ustawy – Prawo bankowe

u.z.p.b. art. 1 § ust. 1 lit a) i b)

Ustawa o zmianie ustawy – Prawo bankowe

k.p.c. art. 316 § § 1

Kodeks postępowania cywilnego

k.c. art. 5

Kodeks cywilny

k.p.c. art. 380

Kodeks postępowania cywilnego

k.p.c. art. 387 § § 2 1 pkt 1

Kodeks postępowania cywilnego

k.c. art. 3

Kodeks cywilny

k.p.c. art. 98 § § 1, § 1 1 i § 3

Kodeks postępowania cywilnego

R.M.S.O.C.P. art. 2 § pkt 7 w zw. z § 10 ust. 1 pkt 2

Rozporządzenie Ministra Sprawiedliwości w sprawie opłat za czynności radców prawnych

Argumenty

Skuteczne argumenty

Naruszenie przepisów prawa materialnego przez zastosowanie abuzywnych klauzul waloryzacyjnych. • Brak indywidualnego uzgodnienia klauzul waloryzacyjnych. • Przerzucenie ryzyka deprecjacji waluty wyłącznie na konsumenta. • Niejednoznaczność i brak przejrzystości mechanizmu ustalania kursu waluty. • Nieważność umowy w całości z powodu abuzywności klauzul dotyczących głównych świadczeń stron.

Odrzucone argumenty

Zarzuty naruszenia przepisów postępowania, w tym pominięcie wniosku dowodowego o opinię biegłego. • Prawidłowość ustaleń faktycznych Sądu Okręgowego. • Możliwość zawarcia umowy kredytu waloryzowanego do waluty obcej. • Argumentacja banku dotycząca indywidualnego uzgodnienia umowy.

Godne uwagi sformułowania

brak precyzyjnego opisu mechanizmu ustalania kursu waluty • niczym nieskrępowana swoboda w ustaleniu kursu waluty • brak precyzyjnego i wyczerpującego pouczenia powodów o ryzyku • umowa obciąża ryzykiem deprecjacji waluty obcej wyłącznie powodów • pozostaje w sprzeczności z dobrymi obyczajami, rażąco naruszając interes konsumentów • klauzule waloryzacyjne regulowały zaś główne świadczenia stron • nie zostały sformułowane w sposób jednoznaczny • nie można z owego § 16 umowy kredytu usunąć samej marży • nie ma możliwości „wymazania” marży banku przy pozostawieniu w umowie średniego kursu NBP • nie można zastępować abuzywnych postanowień umowy łączącej strony innym mechanizmem wyliczenia kwot kapitałowo – odsetkowych • wpłaty dokonane przez powodów na rzecz strony pozwanej stanowią świadczenie nienależne w rozumieniu art. 410 § 1 i 2 k.c.

Skład orzekający

Aneta Fiałkowska - Sobczyk

przewodniczący

Informacje dodatkowe

Wartość precedensowa

Siła: Wysoka

Powoływalne dla: "Potwierdzenie abuzywności klauzul waloryzacyjnych w umowach kredytów hipotecznych denominowanych w walutach obcych, skutkującej nieważnością umowy i obowiązkiem zwrotu świadczeń."

Ograniczenia: Orzeczenie dotyczy specyficznego stanu faktycznego i treści umowy kredytowej. Interpretacja klauzul abuzywnych może być różna w zależności od konkretnych zapisów umowy.

Wartość merytoryczna

Ocena: 8/10

Sprawa dotyczy powszechnego problemu abuzywnych klauzul w umowach kredytowych, co ma duże znaczenie praktyczne dla wielu konsumentów i banków. Wyrok potwierdza stanowisko sądów w kwestii ochrony konsumentów przed nieuczciwymi praktykami.

“Kredyt hipoteczny okazał się nieważny? Sąd Apelacyjny potwierdza: bank przerzucił całe ryzyko na klienta!”

Dane finansowe

WPS: 422 974,96 PLN

zwrot świadczenia nienależnego: 422 974,96 PLN

zwrot kosztów postępowania apelacyjnego: 8100 PLN

Sektor

bankowość

Asystent AI dla prawników