Art. 14 [Zakaz egzekucji z uwagi na podmiot]
§ 1. Przeciwko osobom, które korzystają z przywilejów i immunitetów dyplomatycznych i w zakresie przewidzianym przez ustawy, umowy lub powszechnie ustalone zwyczaje międzynarodowe nie podlegają orzecznictwu organów polskich, nie może być prowadzona egzekucja administracyjna, chyba że chodzi o sprawę, w której osoby te podlegają orzecznictwu polskich organów administracyjnych.
§ 2. Przeciwko osobom wymienionym w § 1, które podlegają orzecznictwu organów polskich w rezultacie zrzeczenia się ich przywileju lub immunitetu przez państwo wysyłające lub odpowiednią organizację międzynarodową, może być prowadzona egzekucja administracyjna tylko w przypadku wyraźnego zrzeczenia się przywileju lub immunitetu także w odniesieniu do egzekucji administracyjnej.
§ 3. Jednakże gdy w przypadkach określonych w § 2 prowadzenie egzekucji jest dozwolone, niedopuszczalna jest egzekucja z mienia przeznaczonego do użytku służbowego ani też stosowanie środków egzekucyjnych w stosunku do osoby zobowiązanego.
§ 4. W przypadku wątpliwości co do stosowania przepisów § 1-3 organ egzekucyjny zwraca się do ministra właściwego do spraw zagranicznych, który rozstrzyga w drodze postanowienia, czy zobowiązany korzysta z immunitetów i przywilejów, o których mowa w § 1.
Powołują się na art. 14:
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Łodzi oddalił skargę na czynność egzekucyjną polegającą na zajęciu wierzytelności z rachunku bankowego, uznając ją za prawidłowo przeprowadzoną i nie naruszającą prawa.
WSA w Łodzi uchylił postanowienia organów obu instancji dotyczące zarzutów w sprawie egzekucji administracyjnej obowiązku szczepień, umarzając postępowanie w przedmiocie zarzutów z uwagi na ich ponowne wniesienie.
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie oddalił skargę na postanowienie Dyrektora Izby Administracji Skarbowej, uznając skargę na czynność egzekucyjną za wniesioną po terminie.
NSA oddalił skargę kasacyjną od wyroku WSA, uznając zarzuty procesowe skarżącego za niezasadne z powodu braku wykazania istotnego wpływu uchybień na wynik sprawy oraz błędnego powołania przepisów.
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Łodzi oddalił skargę M. F. na postanowienie Inspektora Sanitarnego dotyczące zarzutów w sprawie egzekucji administracyjnej obowiązku szczepień ochronnych dziecka.
Naczelny Sąd Administracyjny oddalił skargę kasacyjną dotyczącą zasadności prowadzenia egzekucji administracyjnej kosztów wykonania zastępczego, potwierdzając istnienie obowiązku i prawidłowość procedury.
Wojewódzki Sąd Administracyjny uchylił postanowienie Prezesa ZUS, uznając, że postępowanie egzekucyjne zostało wszczęte przedwcześnie, naruszając 7-dniowy termin od doręczenia upomnienia, mimo zapłaty zobowiązania.
Wojewódzki Sąd Administracyjny uchylił postanowienia dotyczące zarzutów w postępowaniu egzekucyjnym, uznając, że organy nie rozpoznały istoty sprawy, a w szczególności wniosku o umorzenie egzekucji z powodu braku doręczenia tytułu wykonawczego.
WSA w Gliwicach oddalił skargę spółki na postanowienie DIAS odmawiające wszczęcia postępowania w sprawie zarzutów do opisu i oszacowania nieruchomości, uznając, że ponowne wniesienie zarzutów było niedopuszczalne z uwagi na tożsamość sprawy.
Wojewódzki Sąd Administracyjny oddalił skargę spółki na postanowienie o umorzeniu postępowania egzekucyjnego, uznając je za bezskuteczne z powodu braku majątku.
Potrzebujesz analizy prawnej do art. 14 u.p.e.a.?
Asystent AI przeanalizuje ten przepis w kontekście orzecznictwa, doktryny i powiązanych regulacji.
Zapytaj Asystenta AIArt. 14 [Zakaz egzekucji z uwagi na podmiot]
§ 1. Przeciwko osobom, które korzystają z przywilejów i immunitetów dyplomatycznych i w zakresie przewidzianym przez ustawy, umowy lub powszechnie ustalone zwyczaje międzynarodowe nie podlegają orzecznictwu organów polskich, nie może być prowadzona egzekucja administracyjna, chyba że chodzi o sprawę, w której osoby te podlegają orzecznictwu polskich organów administracyjnych.
§ 2. Przeciwko osobom wymienionym w § 1, które podlegają orzecznictwu organów polskich w rezultacie zrzeczenia się ich przywileju lub immunitetu przez państwo wysyłające lub odpowiednią organizację międzynarodową, może być prowadzona egzekucja administracyjna tylko w przypadku wyraźnego zrzeczenia się przywileju lub immunitetu także w odniesieniu do egzekucji administracyjnej.
§ 3. Jednakże gdy w przypadkach określonych w § 2 prowadzenie egzekucji jest dozwolone, niedopuszczalna jest egzekucja z mienia przeznaczonego do użytku służbowego ani też stosowanie środków egzekucyjnych w stosunku do osoby zobowiązanego.
§ 4. W przypadku wątpliwości co do stosowania przepisów § 1-3 organ egzekucyjny zwraca się do ministra właściwego do spraw zagranicznych, który rozstrzyga w drodze postanowienia, czy zobowiązany korzysta z immunitetów i przywilejów, o których mowa w § 1.