Art. 116 Ustawa o pomocy społecznej

Ustawa o pomocy społecznej

Art. 116

Art. 116 1. Pracownikiem socjalnym może być osoba, która spełnia co najmniej jeden z niżej wymienionych warunków: 1) posiada dyplom ukończenia kolegium pracowników służb społecznych; 2) ukończyła studia na kierunku praca socjalna lub w zakresie pracy socjalnej; 3) do dnia 31 grudnia 2013 r. ukończyła studia wyższe o specjalności przygotowującej do zawodu pracownika socjalnego na jednym z kierunków: a) pedagogika, b) pedagogika specjalna, c) politologia, d) polityka społeczna, e) psychologia, f) socjologia, g) nauki o rodzinie; 4) ukończyła studia podyplomowe z zakresu metodyki i metodologii pracy socjalnej w uczelni realizującej studia na kierunku praca socjalna lub w zakresie pracy socjalnej, po uprzednim ukończeniu studiów na jednym z kierunków, o których mowa w pkt 3. 1a. Minister właściwy do spraw zabezpieczenia społecznego w porozumieniu z ministrem właściwym do spraw szkolnictwa wyższego określi, w drodze rozporządzenia, wymagane umiejętności, wykaz przedmiotów, minimalny wymiar zajęć dydaktycznych oraz zakres i wymiar praktyk zawodowych dla specjalności przygotowującej do zawodu pracownika socjalnego, realizowanej w szkołach wyższych na kierunkach wymienionych w ust. 1, kierując się koniecznością odpowiedniego przygotowania absolwentów do wykonywania zawodu pracownika socjalnego. 1b. Minister właściwy do spraw zabezpieczenia społecznego w porozumieniu z ministrem właściwym do spraw szkolnictwa wyższego i nauki określi, w drodze rozporządzenia, minimalne wymogi programowe dla studiów podyplomowych z zakresu metodyki i metodologii pracy socjalnej w uczelni realizującej studia na kierunku praca socjalna lub w zakresie pracy socjalnej, z uwzględnieniem tematyki wykładów oraz minimalnej liczby godzin ich trwania, biorąc pod uwagę kwalifikacje i umiejętności niezbędne dla prawidłowego wykonywania zawodu pracownika socjalnego. 2. Ustala się następujące stopnie specjalizacji zawodowej w zawodzie pracownika socjalnego: 1) I stopień specjalizacji zawodowej z zakresu pracy socjalnej, mający na celu uzupełnienie wiedzy i doskonalenie umiejętności zawodowych pracowników socjalnych; 2) II stopień specjalizacji zawodowej z zakresu pracy socjalnej, mający na celu pogłębienie wiedzy i doskonalenie umiejętności pracy z wybranymi grupami osób korzystających z pomocy społecznej. 3. Szkolenie w zakresie specjalizacji w zawodzie pracownika socjalnego mogą realizować jednostki prowadzące kształcenie lub doskonalenie zawodowe po uzyskaniu zgody ministra właściwego do spraw zabezpieczenia społecznego.

Powiązane przepisy

Powołują się na art. 116:

Orzeczenia powołujące art. 116 (3564 orzeczeń)

IV U 134/25· Sąd Okręgowy w Sieradzu· 2026-02-12

Sąd Okręgowy oddalił odwołanie prezesa zarządu spółki od decyzji ZUS o przeniesieniu na niego odpowiedzialności za zaległe składki, uznając egzekucję wobec spółki za bezskuteczną.

I SA/Ol 397/25· Wojewódzki Sąd Administracyjny w Olsztynie· 2026-02-11

Wojewódzki Sąd Administracyjny oddalił skargę byłego członka zarządu spółki na decyzję o jego solidarnej odpowiedzialności za zaległości podatkowe spółki z tytułu VAT.

I SA/Bk 521/25· Wojewódzki Sąd Administracyjny w Białymstoku· 2026-02-11

WSA w Białymstoku umorzył postępowanie sądowe na skutek skutecznego cofnięcia skargi przez stronę skarżącą.

I SA/Gd 852/25· Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gdańsku· 2026-01-20

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gdańsku oddalił skargę byłego prezesa zarządu spółki na decyzję o jego odpowiedzialności za zaległości podatkowe spółki, uznając, że nie wykazał przesłanek zwalniających go z tej odpowiedzialności.

C-259/24· Trybunał Sprawiedliwości· 2025-12-18

Trybunał Sprawiedliwości uznał za niedopuszczalny wniosek o wydanie orzeczenia w trybie prejudycjalnym dotyczący wykładni przepisów o umorzeniu należności celnych, ponieważ sąd odsyłający nie wykazał, że spełnione zostały przesłanki do umorzenia.

I SA/Bk 428/25· Wojewódzki Sąd Administracyjny w Białymstoku· 2025-12-17

Wojewódzki Sąd Administracyjny oddalił skargę byłego członka zarządu na decyzję o jego odpowiedzialności za zaległości podatkowe spółki, uznając, że nie wykazał przesłanek egzoneracyjnych.

I GSK 1262/25· Naczelny Sąd Administracyjny· 2025-12-17

Naczelny Sąd Administracyjny oddalił skargę kasacyjną Z. K. od wyroku WSA w Gliwicach, potwierdzając odpowiedzialność członka zarządu za zobowiązania spółki z tytułu nieprawidłowo wykorzystanego dofinansowania unijnego.

III FSK 1293/24· Naczelny Sąd Administracyjny· 2025-12-16

NSA oddalił skargę kasacyjną członka zarządu spółki od decyzji o jego odpowiedzialności podatkowej, uznając brak podstaw do uwolnienia się od niej.

III FSK 721/25· Naczelny Sąd Administracyjny· 2025-12-11

NSA oddalił skargę kasacyjną od wyroku WSA w Lublinie, potwierdzając zasadność orzeczenia o solidarnej odpowiedzialności byłego członka zarządu za zaległości podatkowe spółki, gdyż egzekucja z majątku spółki okazała się bezskuteczna, a wskazany majątek nie pozwolił na zaspokojenie wierzycieli.

III FSK 722/25· Naczelny Sąd Administracyjny· 2025-12-11

NSA oddalił skargę kasacyjną byłego członka zarządu spółki od orzeczenia WSA w Lublinie, potwierdzając zasadność orzeczenia o jego odpowiedzialności za zaległości podatkowe spółki.

Potrzebujesz pogłębionej analizy orzecznictwa do art. 116 ?

Wypróbuj Lexedit Research