Art. 43a Ustawa o drogach publicznych

Ustawa o drogach publicznych

Art. 43a

Art. 43a 1. W przypadku podjęcia przez zainteresowane podmioty, w szczególności zarządców dróg publicznych poszczególnych kategorii, decyzji o wdrażaniu aplikacji ITS lub usług ITS, podmioty te przy ich wdrażaniu stosują przepisy wydane na podstawie ust. 3, mając na uwadze potrzeby w szczególności użytkowników ITS, w tym szczególnie zagrożonych uczestników ruchu drogowego. 2. Podmioty, o których mowa w ust. 1, przy wyborze i wdrażaniu aplikacji ITS i usług ITS stosują odpowiednio następujące zasady: 1) skuteczności - rzeczywiste przyczynianie się do rozwiązania kluczowych wyzwań mających wpływ na transport drogowy w Europie, w szczególności zmniejszenia zatorów, ograniczenia emisji zanieczyszczeń, zwiększenia efektywności energetycznej transportu, osiągnięcia wyższych poziomów bezpieczeństwa i ochrony użytkowników ITS, w tym szczególnie zagrożonych uczestników ruchu drogowego; 2) opłacalności - optymalizowanie stosunku kosztów do rezultatów mierzonych realizacją celów; 3) proporcjonalności - zapewnianie różnych poziomów osiągalnej jakości usług ITS i ich wdrażania, z uwzględnieniem specyfiki lokalnej, regionalnej, krajowej i europejskiej, jeżeli jest to celowe; 4) wspierania ciągłości usług ITS - zapewnianie ciągłości usług ITS na obszarze Unii Europejskiej, w szczególności w ramach transeuropejskiej sieci drogowej oraz, w miarę możliwości, na zewnętrznych granicach Unii Europejskiej; ciągłość usług powinna być zapewniona na poziomie dostosowanym do cech sieci łączących odpowiednio państwa, regiony, a także miasta z obszarami wiejskimi; 5) zapewniania interoperacyjności - zapewnianie, aby ITS oraz procesy gospodarcze będące ich podstawą były zdolne do wymiany danych, informacji i wiedzy, aby umożliwić skuteczne świadczenie usług ITS; 6) wspierania zgodności wstecznej - zapewnianie zdolności ITS do współpracy z istniejącymi systemami służącymi temu samemu celowi bez utrudniania rozwoju nowych technologii, jeżeli jest to celowe; 7) poszanowania istniejącej infrastruktury krajowej i cech sieci drogowej - uwzględnianie naturalnych różnic między cechami sieci drogowych, w szczególności w zakresie natężenia ruchu oraz warunków drogowych związanych z pogodą; 8) promowania równego dostępu - nieutrudnianie dostępu do aplikacji ITS i usług ITS szczególnie zagrożonym uczestnikom ruchu drogowego oraz ich niedyskryminowanie w zakresie tego dostępu; 9) wspierania dojrzałości - wykazywanie, po dokonaniu odpowiedniej oceny ryzyka, odporności innowacyjnych ITS osiągniętej dzięki odpowiedniemu poziomowi zaawansowania technicznego i wykorzystania operacyjnego; 10) zapewniania jakości określania czasu i położenia - wykorzystywanie infrastruktury satelitarnej lub dowolnej innej technologii zapewniającej równorzędne poziomy dokładności na potrzeby aplikacji ITS i usług ITS, które wymagają globalnych, nieprzerwanych, dokładnych i gwarantowanych usług związanych z określaniem czasu i położenia; 11) ułatwiania intermodalności - uwzględnianie przy wdrażaniu ITS kwestii związanych z koordynacją różnych rodzajów transportu, jeżeli jest to celowe; 12) poszanowania spójności - uwzględnianie istniejących zasad, kierunków polityki i działań Unii Europejskiej, które mają zastosowanie w zakresie ITS, w szczególności w dziedzinie normalizacji. 3. Minister właściwy do spraw transportu w porozumieniu z ministrem właściwym do spraw informatyzacji może określić, w drodze rozporządzenia: 1) po wydaniu przez Komisję Europejską specyfikacji w zakresie wdrażania inteligentnych systemów transportowych w obszarze transportu drogowego, szczegółowe wymagania techniczne lub operacyjne dla aplikacji ITS i usług ITS, 2) sposoby wdrażania aplikacji ITS i usług ITS - mając na uwadze potrzebę zapewnienia skoordynowanego i spójnego wdrażania inteligentnych systemów transportowych w obszarze transportu drogowego, zaspokajanie w możliwie szerokim zakresie potrzeb użytkowników ITS oraz uwzględniając zasady, o których mowa w ust. 2.

Orzeczenia powołujące art. 43a (1407 orzeczeń)

II KK 12/26· Sąd Najwyższy· 2026-03-12

Sąd Najwyższy uchylił wyrok Sądu Okręgowego w zakresie nieorzeczenia o obligatoryjnym świadczeniu pieniężnym i przekazał sprawę do ponownego rozpoznania.

II K 660/25· Sąd Rejonowy w Bełchatowie· 2026-01-30

Sąd Rejonowy w Bełchatowie skazał kierowcę za jazdę w stanie nietrzeźwości, orzekając grzywnę, zakaz prowadzenia pojazdów i świadczenie pieniężne.

VIII K 1590/24· Sąd Rejonowy w Toruniu· 2026-01-27

Sąd Rejonowy w Toruniu skazał J.C. za prowadzenie pojazdu pomimo dożywotniego zakazu, orzekając karę 8 miesięcy pozbawienia wolności, 3-letni zakaz prowadzenia pojazdów i świadczenie pieniężne.

III KK 527/25· Sąd Najwyższy· 2026-01-21

Sąd Najwyższy uchylił wyrok Sądu Rejonowego w części dotyczącej środka karnego i przekazał sprawę do ponownego rozpoznania.

III KK 642/25· Sąd Najwyższy· 2026-01-14

Sąd Najwyższy uchylił wyrok skazujący za czyny z art. 202 k.k. z powodu wadliwego wniosku oskarżonego o skazanie bez przeprowadzenia postępowania dowodowego, który nie uwzględniał obligatoryjnego świadczenia pieniężnego i środka zabezpieczającego orzeczonego bez podstawy prawnej.

II K 665/25· Sąd Rejonowy w Bełchatowie· 2026-01-08

Sąd Rejonowy w Bełchatowie skazał K.M. za jazdę pod wpływem alkoholu w warunkach recydywy, orzekając karę 6 miesięcy pozbawienia wolności, dożywotni zakaz prowadzenia pojazdów i świadczenie pieniężne.

X K 985/25· Sąd Rejonowy dla Warszawy - Śródmieścia w Warszawie· 2025-12-22

Sąd Rejonowy skazał oskarżonego za prowadzenie pojazdu w stanie nietrzeźwości, orzekając karę grzywny, zakaz prowadzenia pojazdów oraz świadczenie pieniężne.

II K 348/25· Sąd Rejonowy w Brodnicy· 2025-12-18

Sąd Rejonowy w Brodnicy skazał M.U. za niestosowanie się do zakazu prowadzenia pojazdów, orzekając karę ograniczenia wolności, zakaz prowadzenia pojazdów i świadczenie pieniężne.

VI Ka 1121/24· Sąd Okręgowy Warszawa-Praga w Warszawie· 2025-12-18

Sąd Okręgowy utrzymał w mocy wyrok Sądu Rejonowego, oddalając apelację prokuratora dotyczącą zmiany kwalifikacji prawnej czynu oskarżonego o spowodowanie wypadku w stanie nietrzeźwości.

II K 731/25· Sąd Rejonowy w Bełchatowie· 2025-12-17

Sąd Rejonowy w Bełchatowie skazał D.G. na karę 1 roku i 6 miesięcy pozbawienia wolności za kierowanie pojazdem mechanicznym bez uprawnień, wbrew zakazowi sądowemu i decyzji o cofnięciu uprawnień, będąc recydywistą.

Potrzebujesz pogłębionej analizy orzecznictwa do art. 43a ?

Wypróbuj Lexedit Research