Orzeczenie · 2026-01-14

III KK 642/25

Sąd
Sąd Najwyższy
Data
2026-01-14
SNKarneprzestępstwa przeciwko wolności seksualnej i obyczajowościWysokanajwyższy
art. 202 k.k.wniosek o skazanie bez rozprawyart. 387 k.p.k.środek karnyśrodek zabezpieczającykasacjaSąd Najwyższykara pozbawienia wolnościnaruszenie przepisów

Sąd Najwyższy w Izbie Karnej rozpoznał kasację Prokuratora Generalnego wniesioną na niekorzyść skazanego A.P. od wyroku Sądu Rejonowego w Koszalinie z dnia 30 maja 2025 r., sygn. akt II K 400/25. Sąd Rejonowy uznał oskarżonego za winnego popełnienia czynu z art. 202 § 3 i 4a k.k. w zw. z art. 11 § 2 k.k. w zw. z art. 12 § 1 k.k., wymierzając mu karę 2 lat i 7 miesięcy pozbawienia wolności, zaliczając na jej poczet okres zatrzymania i tymczasowego aresztowania. Dodatkowo orzeczono środek zabezpieczający w postaci terapii zaburzonych preferencji seksualnych oraz zakazy związane z pracą z dziećmi i przebywaniem w miejscach związanych z ich wychowywaniem. Wyrok zapadł na wniosek oskarżonego złożony w trybie art. 387 § 1 k.p.k. i uprawomocnił się. Prokurator Generalny zaskarżył wyrok w całości, zarzucając rażące naruszenie przepisów procesowych (art. 387 k.p.k.) i materialnych. Wskazał na wadliwość wniosku oskarżonego, który nie zawierał obligatoryjnego świadczenia pieniężnego (art. 43a § 3 k.k.) oraz niezasadnie postulował orzeczenie terapii zaburzonych preferencji seksualnych, która nie była dopuszczalna w tej sytuacji prawnie (art. 93c pkt 3 k.k.). Sąd Najwyższy uznał kasację za zasadną, stwierdzając, że Sąd Rejonowy nie wywiązał się z obowiązku szczegółowej kontroli wniosku oskarżonego. Brak orzeczenia obligatoryjnego świadczenia pieniężnego oraz orzeczenie środka zabezpieczającego bez podstawy prawnej stanowiły rażące uchybienia mające istotny wpływ na treść wyroku. W związku z tym Sąd Najwyższy uchylił zaskarżony wyrok i przekazał sprawę Sądowi Rejonowemu do ponownego rozpoznania.

Asystent · analiza prawna

Przeanalizuj tę sprawę w pełnym kontekście orzecznictwa.

Analiza orzecznictwa · odpowiedzi na pytania · badanie przepisów · drafting pism.

Wypróbuj Asystenta

Wartość praktyczna

Siła precedensu: Wysoka
Do czego można powołać

Ważność kontroli wniosków o skazanie bez rozprawy (art. 387 k.p.k.) przez sądy, obligatoryjność orzekania świadczeń pieniężnych (art. 43a § 3 k.k.) oraz zasady orzekania środków zabezpieczających (art. 93c k.k.).

Ograniczenia stosowania

Dotyczy specyficznych przepisów prawa karnego procesowego i materialnego.

Zagadnienia prawne (3)

Czy wniosek o skazanie bez przeprowadzenia postępowania dowodowego (art. 387 k.p.k.) może być uwzględniony, jeśli nie zawiera obligatoryjnego środka karnego lub zabezpieczającego, który powinien zostać orzeczony na podstawie przepisów materialnych?Ratio decidendi

Odpowiedź sądu

Nie, sąd jest zobligowany do szczegółowej kontroli wniosku o skazanie bez rozprawy zarówno pod względem formalnym, jak i merytorycznym. W przypadku stwierdzenia braków w zakresie obligatoryjnych środków karnych lub zabezpieczających, wniosek taki jest wadliwy i nie może być uwzględniony.

Uzasadnienie

Sąd Najwyższy podkreślił, że art. 387 k.p.k. nakłada na sąd obowiązek kontroli wniosku o skazanie bez rozprawy. W niniejszej sprawie wniosek był wadliwy, ponieważ nie zawierał obligatoryjnego świadczenia pieniężnego z art. 43a § 3 k.k. oraz środka zabezpieczającego w postaci terapii, który był orzeczony bez podstawy prawnej (art. 93c pkt 3 k.k.). Niewywiązanie się z tego obowiązku stanowi rażące naruszenie przepisów.

Czy środek zabezpieczający w postaci terapii zaburzonych preferencji seksualnych może być orzeczony wobec sprawcy czynu z art. 202 § 3 i 4a k.k. na podstawie art. 93c pkt 3 k.k.?Ratio decidendi

Odpowiedź sądu

Nie, art. 93c pkt 3 k.k. dopuszcza orzeczenie takiego środka jedynie wobec sprawców przestępstw określonych w art. 148, 156, 197, 198, 199 § 2 lub 200 § 1, 3 lub 4 k.k., popełnionych w związku z zaburzeniem preferencji seksualnych. Przestępstwo z art. 202 k.k. nie znajduje się w tym katalogu.

Uzasadnienie

Sąd Najwyższy jednoznacznie stwierdził, że katalog przestępstw, przy których można orzec środek zabezpieczający w postaci terapii zaburzonych preferencji seksualnych, jest zamknięty i nie obejmuje czynów z art. 202 k.k. Orzeczenie takiego środka wobec sprawcy czynu z art. 202 § 3 i 4a k.k. było zatem bezpodstawne.

Czy w przypadku skazania za przestępstwo z art. 202 § 3 k.k. lub art. 202 § 4a k.k. sąd jest zobowiązany do orzeczenia świadczenia pieniężnego na rzecz Funduszu Pomocy Pokrzywdzonym oraz Pomocy Postpenitencjarnej?Ratio decidendi

Odpowiedź sądu

Tak, zgodnie z art. 43a § 3 k.k., w razie skazania za przestępstwa określone m.in. w art. 202 § 3, 4 lub 4a k.k., sąd orzeka świadczenie pieniężne w wysokości co najmniej 10.000 zł.

Uzasadnienie

Sąd Najwyższy przypomniał o obligatoryjności orzeczenia świadczenia pieniężnego na podstawie art. 43a § 3 k.k. w przypadku skazania za czyny z art. 202 k.k. Przepis ten obowiązuje od 1 stycznia 2023 r. i miał zastosowanie w tej sprawie. Brak orzeczenia tego świadczenia stanowił rażące naruszenie prawa materialnego.

Rozstrzygnięcie
Decyzja
Uchylenie wyroku i przekazanie sprawy do ponownego rozpoznania
Strona wygrywająca
Prokurator Generalny

Strony

NazwaTypRola
A.P.osoba_fizycznaskazany
Prokurator Generalnyorgan_państwowyskarżący

Przepisy (12)

Główne

k.k. art. 202 § § 3 i §4a

Kodeks karny

Podstawa skazania oskarżonego.

k.k. art. 11 § § 2

Kodeks karny

Zasada kumulacji przepisów przy zbiegu.

k.k. art. 12 § § 1

Kodeks karny

Czyn ciągły.

k.p.k. art. 387 § § 1, 2 i 3

Kodeks postępowania karnego

Wniosek o skazanie bez przeprowadzenia postępowania dowodowego; obowiązek kontroli wniosku przez sąd.

k.k. art. 43a § § 3

Kodeks karny

Obligatoryjne orzeczenie świadczenia pieniężnego na rzecz Funduszu Pomocy Pokrzywdzonym oraz Pomocy Postpenitencjarnej w przypadku skazania za przestępstwa z art. 202 k.k.

k.k. art. 93a § § 1 pkt 2

Kodeks karny

Środek zabezpieczający w postaci terapii.

k.k. art. 93c § pkt 3

Kodeks karny

Katalog przestępstw, przy których można orzec środek zabezpieczający w postaci terapii zaburzonych preferencji seksualnych.

Pomocnicze

k.k. art. 39 § pkt 7

Kodeks karny

Określa świadczenie pieniężne, o którym mowa w art. 43a § 3 k.k.

k.k. art. 93b § § 1

Kodeks karny

Ogólne zasady orzekania środków zabezpieczających.

k.p.k. art. 535 § § 5

Kodeks postępowania karnego

Tryb rozpoznawania kasacji na posiedzeniu.

k.p.k. art. 537 § § 1 i 2

Kodeks postępowania karnego

Rozstrzygnięcie Sądu Najwyższego w przedmiocie kasacji.

k.k. art. 72 § § 1 pkt 6a

Kodeks karny

Środek probacyjny w postaci terapii.

Argumenty

Skuteczne argumenty

Wniosek o skazanie bez rozprawy nie zawierał obligatoryjnego świadczenia pieniężnego z art. 43a § 3 k.k. • Wniosek o skazanie bez rozprawy zawierał niezasadne orzeczenie środka zabezpieczającego w postaci terapii zaburzonych preferencji seksualnych, bez podstawy prawnej w art. 93c pkt 3 k.k.

Godne uwagi sformułowania

każdy sąd, rozpoznając wniosek o wydanie wyroku skazującego, o jakim mowa w art. 387 k.p.k., jest zobligowany do jego szczegółowej kontroli zarówno pod względem formalnym, jak i merytorycznym. • orzeczenie tego środka zabezpieczającego nie było możliwe, albowiem jest ono dopuszczalne wyłącznie wobec sprawcy, skazanego za przestępstwo określone w art. 148 k.k., art. 156 k.k., art. 197 k.k., art. 198 k.k., art. 199 § 2 k.k. lub art. 200 §1,3 lub 4 k.k., popełnione w związku z zaburzeniem preferencji seksualnych. • stwierdzone uchybienia, będące skutkiem naruszenia przez Sąd Rejonowy w Koszalinie przepisów art. 387 § 1-3 k.p.k., a w konsekwencji także art. 43a § 3 k.k., art. 93c pkt 3 k.k. w zw. z art. 93b § 1 k.k., są rażące i miały istotny wpływ na treść wydanego wyroku.

Skład orzekający

Piotr Mirek

przewodniczący

Paweł Wiliński

sprawozdawca

Włodzimierz Wróbel

członek

Informacje dodatkowe

Wartość precedensowa

Siła: Wysoka

Powoływalne dla: "Ważność kontroli wniosków o skazanie bez rozprawy (art. 387 k.p.k.) przez sądy, obligatoryjność orzekania świadczeń pieniężnych (art. 43a § 3 k.k.) oraz zasady orzekania środków zabezpieczających (art. 93c k.k.)."

Ograniczenia: Dotyczy specyficznych przepisów prawa karnego procesowego i materialnego.

Wartość merytoryczna

Ocena: 7/10

Sprawa dotyczy ważnych kwestii proceduralnych i materialnych w prawie karnym, w szczególności dotyczących wniosków o skazanie bez rozprawy i prawidłowego stosowania środków karnych i zabezpieczających. Pokazuje, jak błędy proceduralne mogą prowadzić do uchylenia wyroku.

Błąd w procedurze skazania bez rozprawy kosztował wyrok. Sąd Najwyższy wyjaśnia, jak prawidłowo stosować art. 387 k.p.k.

Sektor

inne

Asystent AI dla prawników

Twój asystent do analizy prawnej.

Zadaj pytanie prawne, zleć analizę orzecznictwa i przepisów, lub poproś o projekt pisma — AI przeszuka 1,4 mln orzeczeń i aktualne akty prawne.

  • Analiza orzecznictwa i przepisów
  • Drafting pism i dokumentów
  • Odpowiedzi na pytania prawne
  • Pogłębiona analiza z doktryny
Wypróbuj Asystenta AI za darmo
Powiązane tematy

Pełny tekst orzeczenia

Oryginalna treść postanowienia (niezmieniona). Otwiera się jako osobna strona.

Przeczytaj pełny tekst