II KK 12/26
Podsumowanie
Przejdź do pełnego tekstuSprawa dotyczyła kasacji wniesionej przez Prokuratora Generalnego od wyroku Sądu Okręgowego w Lublinie, który utrzymał w mocy wyrok Sądu Rejonowego w Chełmie, ale nie orzekł o obligatoryjnym środku karnym w postaci świadczenia pieniężnego, mimo że wyrok Sądu I instancji został zaskarżony również w tym zakresie. Sąd Najwyższy stwierdził, że Sąd Okręgowy przeoczył naruszenie prawa materialnego, jakim jest art. 43a § 2 k.k., który nakłada obowiązek orzeczenia świadczenia pieniężnego w przypadku skazania za przestępstwo z art. 244 k.k. Sąd Najwyższy uznał, że uchybienie to miało charakter rażący i istotny wpływ na treść orzeczenia. W związku z tym, Sąd Najwyższy uchylił zaskarżony wyrok w zakresie, w jakim nie orzeczono o środku karnym, i przekazał sprawę Sądowi Okręgowemu w Lublinie do ponownego rozpoznania w tej części, podkreślając stanowcze brzmienie przepisu art. 43a § 2 k.k.
Przeanalizuj tę sprawę w pełnym kontekście orzecznictwa.
Analiza orzecznictwa · odpowiedzi na pytania · badanie przepisów · drafting pism.
Wartość praktyczna
Siła precedensu: ŚredniaNaruszenie przez sąd odwoławczy obowiązku orzeczenia obligatoryjnych środków karnych, nawet jeśli wyrok sądu pierwszej instancji nie zawierał takiego rozstrzygnięcia, a apelacja dotyczyła innych kwestii.
Dotyczy specyficznego przypadku naruszenia zakazu zbliżania się i obligatoryjnego środka karnego.
Zagadnienia prawne (2)
Czy sąd odwoławczy prawidłowo rozpoznał apelację w zakresie niezastosowania obligatoryjnego środka karnego w postaci świadczenia pieniężnego?Ratio decidendi
Odpowiedź sądu
Nie, sąd odwoławczy przeoczył naruszenie prawa materialnego polegające na braku orzeczenia obligatoryjnego środka karnego.
Uzasadnienie
Sąd Okręgowy nie orzekł świadczenia pieniężnego, mimo że przepis art. 43a § 2 k.k. nakłada taki obowiązek w przypadku skazania za art. 244 k.k., a prokurator podniósł stosowny zarzut w apelacji. Sąd Okręgowy sam przyznał, że omyłkowo nie orzekł tego środka.
Czy niezastosowanie obligatoryjnego środka karnego w postaci świadczenia pieniężnego stanowi rażące naruszenie prawa materialnego mające istotny wpływ na treść wyroku?Ratio decidendi
Odpowiedź sądu
Tak.
Uzasadnienie
Niezastosowanie obligatoryjnego środka karnego, który jest wymagany przez przepis prawa materialnego (art. 43a § 2 k.k.), stanowi rażące naruszenie prawa i ma istotny wpływ na treść orzeczenia.
Strony
| Nazwa | Typ | Rola |
|---|---|---|
| M.G. | osoba_fizyczna | skazany |
| Prokurator Generalny | organ_państwowy | wnioskodawca kasacji |
| M.G. | osoba_fizyczna | pokrzywdzony |
Przepisy (8)
Główne
k.k. art. 244
Kodeks karny
Dotyczy niestosowania się do orzeczonego przez sąd zakazu zbliżania się lub kontaktu.
k.k. art. 12 § § 1
Kodeks karny
Dotyczy popełnienia czynu w krótkich odstępach czasu w wykonaniu z góry powziętego zamiaru.
k.k. art. 43a § § 2
Kodeks karny
Nakłada obowiązek orzeczenia świadczenia pieniężnego w przypadku skazania za przestępstwo z art. 244 k.k.
Pomocnicze
k.k. art. 39 § pkt 7
Kodeks karny
Określa rodzaj świadczenia pieniężnego, które może zostać orzeczone.
k.p.k. art. 535 § § 5
Kodeks postępowania karnego
Umożliwia rozpoznanie kasacji na posiedzeniu.
k.p.k. art. 433 § § 1 i § 2
Kodeks postępowania karnego
Dotyczy obowiązku sądu odwoławczego do przeprowadzenia kontroli odwoławczej zgodnej z granicami zaskarżenia i podniesionymi zarzutami.
k.p.k. art. 457 § § 3
Kodeks postępowania karnego
Dotyczy obowiązku sądu odwoławczego do ustosunkowania się do zarzutów apelacji.
k.k. art. 57b
Kodeks karny
Dotyczy podstawy wymiaru kary.
Argumenty
Skuteczne argumenty
Niezastosowanie przez Sąd Okręgowy obligatoryjnego środka karnego w postaci świadczenia pieniężnego, mimo że przepis art. 43a § 2 k.k. tego wymaga. • Rażące naruszenie prawa materialnego i procesowego przez Sąd Okręgowy, które miało istotny wpływ na treść wyroku.
Godne uwagi sformułowania
przeoczył, że wyrok ten jest dotknięty uchybieniem stanowiącym naruszenie prawa materialnego • nieorzeczenie tego środka karnego przez Sąd Rejonowy w Chełmie powinno zostać dostrzeżone oraz skorygowane przez Sąd drugiej instancji • Również drugi ze sformułowanych przez prokuratora zarzutów był słuszny, jednakże sąd odwoławczy omyłkowo nie orzekł świadczenia, które istotnie było obligatoryjne.
Skład orzekający
Małgorzata Wąsek-Wiaderek
przewodniczący
Andrzej Stępka
członek
Eugeniusz Wildowicz
sprawozdawca
Informacje dodatkowe
Wartość precedensowa
Siła: Średnia
Powoływalne dla: "Naruszenie przez sąd odwoławczy obowiązku orzeczenia obligatoryjnych środków karnych, nawet jeśli wyrok sądu pierwszej instancji nie zawierał takiego rozstrzygnięcia, a apelacja dotyczyła innych kwestii."
Ograniczenia: Dotyczy specyficznego przypadku naruszenia zakazu zbliżania się i obligatoryjnego środka karnego.
Wartość merytoryczna
Ocena: 5/10
Sprawa pokazuje, jak istotne jest dokładne stosowanie przepisów prawa materialnego, nawet w pozornie rutynowych kwestiach, takich jak obligatoryjne środki karne. Podkreśla rolę Sądu Najwyższego w korygowaniu błędów sądów niższych instancji.
“Sąd Najwyższy przypomina: obligatoryjne środki karne muszą być orzekane!”
Sektor
praca
Twój asystent do analizy prawnej.
Zadaj pytanie prawne, zleć analizę orzecznictwa i przepisów, lub poproś o projekt pisma — AI przeszuka 1,4 mln orzeczeń i aktualne akty prawne.
- Analiza orzecznictwa i przepisów
- Drafting pism i dokumentów
- Odpowiedzi na pytania prawne
- Pogłębiona analiza z doktryny
Pełny tekst orzeczenia
Oryginalna treść postanowienia (niezmieniona). Otwiera się jako osobna strona.