Art. 158 [Warunki udzielenia zezwolenia]
1. Zezwolenia na pobyt czasowy dla członka rodziny obywatela Rzeczypospolitej Polskiej udziela się cudzoziemcowi, gdy:
1) pozostaje w uznawanym przez prawo Rzeczypospolitej Polskiej związku małżeńskim z obywatelem Rzeczypospolitej Polskiej albo
2) jest małoletnim dzieckiem cudzoziemca pozostającego w uznawanym przez prawo Rzeczypospolitej Polskiej związku małżeńskim z obywatelem Rzeczypospolitej Polskiej i posiadającego zezwolenie na pobyt czasowy dla członka rodziny obywatela Rzeczypospolitej Polskiej lub zezwolenie na pobyt stały udzielone w związku z pozostawaniem w związku małżeńskim z obywatelem polskim.
2. Cudzoziemcowi posiadającemu zezwolenie na pobyt czasowy dla członka rodziny obywatela Rzeczypospolitej Polskiej udziela się kolejnego zezwolenia w przypadku:
1) rozwodu lub separacji cudzoziemca, o którym mowa w ust. 1 pkt 1, gdy przemawia za tym jego ważny interes, albo
2) owdowienia cudzoziemca, o którym mowa w ust. 1 pkt 1, albo
3) śmierci rodzica małoletniego dziecka, o którym mowa w ust. 1 pkt 2, gdy przemawia za tym ważny interes tego dziecka.
3. Zezwolenia na pobyt czasowy w przypadkach, o których mowa w ust. 2, udziela się jednorazowo na okres nie dłuższy niż 3 lata.
NSA oddalił skargę kasacyjną w sprawie odmowy udzielenia zezwolenia na pobyt stały, uznając, że skarżąca nie spełniła wymogu dwuletniego pobytu na podstawie zezwolenia udzielonego w związku z małżeństwem z obywatelem polskim, gdyż zezwolenia te nie były wydane na podstawie art. 158 ust. 1 pkt 1 ustawy o cudzoziemcach.
Wojewódzki Sąd Administracyjny uchylił decyzję o uznaniu świadczenia wychowawczego za nienależnie pobrane, stwierdzając, że posiadanie karty pobytu z adnotacją "dostęp do rynku pracy" nie jest jedynym kryterium uprawniającym do świadczenia.
Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu oddalił skargę na bezczynność Wojewody D. w sprawie udzielenia zezwolenia na pobyt czasowy małoletniego, uznając, że opóźnienie wynikało z obiektywnej przeszkody prawnej w postaci niezakończonego postępowania dotyczącego zezwolenia na pobyt matki dziecka.
Wojewódzki Sąd Administracyjny rozstrzygnął wątpliwości Rady do Spraw Uchodźców dotyczące interpretacji wyroku uchylającego decyzję o umorzeniu postępowania w sprawie statusu uchodźcy, wyjaśniając, że zgoda na pobyt tolerowany powinna być udzielana na zasadach ogólnych, a nie na czas określony zgodny z zezwoleniem męża.
Wojewódzki Sąd Administracyjny uchylił decyzję Szefa Urzędu do Spraw Cudzoziemców odmawiającą zezwolenia na pobyt czasowy cudzoziemcowi, który pozostaje w związku małżeńskim z obywatelką Polski, uznając, że organ błędnie ocenił, iż brak wspólnego zamieszkiwania przez ponad półtora roku wyklucza uzasadnienie pobytu.
Potrzebujesz analizy prawnej do art. 158 ustawy o cudzoziemcach?
Asystent AI przeanalizuje ten przepis w kontekście orzecznictwa, doktryny i powiązanych regulacji.
Zapytaj Asystenta AIArt. 158 [Warunki udzielenia zezwolenia]
1. Zezwolenia na pobyt czasowy dla członka rodziny obywatela Rzeczypospolitej Polskiej udziela się cudzoziemcowi, gdy:
1) pozostaje w uznawanym przez prawo Rzeczypospolitej Polskiej związku małżeńskim z obywatelem Rzeczypospolitej Polskiej albo
2) jest małoletnim dzieckiem cudzoziemca pozostającego w uznawanym przez prawo Rzeczypospolitej Polskiej związku małżeńskim z obywatelem Rzeczypospolitej Polskiej i posiadającego zezwolenie na pobyt czasowy dla członka rodziny obywatela Rzeczypospolitej Polskiej lub zezwolenie na pobyt stały udzielone w związku z pozostawaniem w związku małżeńskim z obywatelem polskim.
2. Cudzoziemcowi posiadającemu zezwolenie na pobyt czasowy dla członka rodziny obywatela Rzeczypospolitej Polskiej udziela się kolejnego zezwolenia w przypadku:
1) rozwodu lub separacji cudzoziemca, o którym mowa w ust. 1 pkt 1, gdy przemawia za tym jego ważny interes, albo
2) owdowienia cudzoziemca, o którym mowa w ust. 1 pkt 1, albo
3) śmierci rodzica małoletniego dziecka, o którym mowa w ust. 1 pkt 2, gdy przemawia za tym ważny interes tego dziecka.
3. Zezwolenia na pobyt czasowy w przypadkach, o których mowa w ust. 2, udziela się jednorazowo na okres nie dłuższy niż 3 lata.