Art. 243 [Ujęcie osoby]
§ 1. Każdy ma prawo ująć osobę na gorącym uczynku przestępstwa lub w pościgu podjętym bezpośrednio po popełnieniu przestępstwa, jeżeli zachodzi obawa ukrycia się tej osoby lub nie można ustalić jej tożsamości.
§ 2. Osobę ujętą należy niezwłocznie oddać w ręce Policji.
Sąd odwoławczy zmienił kwalifikację prawną czynu z uszkodzenia mienia na wykroczenie, umarzając postępowanie w zakresie przestępstwa z powodu braku wniosku o ściganie, ale przypisując sprawcy wykroczenie polegające na zaorywaniu drogi gminnej.
Sąd umorzył postępowanie karne wobec oskarżonego o zniszczenie mienia, uznając społeczną szkodliwość czynu za znikomą.
Sąd Okręgowy zmienił wyrok Sądu Rejonowego, usuwając z opisu czynu groźby karalne i zastępując karę pozbawienia wolności grzywną, uznając pierwotną karę za rażąco surową.
Sąd Rejonowy uniewinnił taksówkarzy oskarżonych o pozbawienie wolności kierowcy aplikacji przewozowej, uznając ich działanie za zatrzymanie obywatelskie zgodne z prawem.
Sąd warunkowo umorzył postępowanie karne wobec kierowcy prowadzącego pojazd w stanie nietrzeźwości, biorąc pod uwagę szczególne okoliczności czynu polegające na próbie obywatelskiego zatrzymania sprawców wykroczenia.
Potrzebujesz analizy prawnej do art. 243 KPK?
Asystent AI przeanalizuje ten przepis w kontekście orzecznictwa, doktryny i powiązanych regulacji.
Zapytaj Asystenta AIArt. 243 [Ujęcie osoby]
§ 1. Każdy ma prawo ująć osobę na gorącym uczynku przestępstwa lub w pościgu podjętym bezpośrednio po popełnieniu przestępstwa, jeżeli zachodzi obawa ukrycia się tej osoby lub nie można ustalić jej tożsamości.
§ 2. Osobę ujętą należy niezwłocznie oddać w ręce Policji.