Art. 212 KPKKodeks postępowania karnego

Sąd umorzył postępowanie karne wobec oskarżonej o zniesławienie i znieważenie, uznając, że zarzucany czyn wyczerpuje znamiona art. 212 § 1 kk w zb. z art. 216 § 1 kk w zw. z art. 11 § 2 kk, ale nie stanowi przestępstwa w rozumieniu art. 17 § 1 pkt 3 kpk.

Sąd Najwyższy przekazał sprawę karną o zniesławienie innemu sądowi rejonowemu ze względu na konieczność zapewnienia prawidłowego toku postępowania.

Sąd Okręgowy uchylił wyrok Sądu Rejonowego i umorzył postępowanie karne z powodu braku skargi uprawnionego oskarżyciela, obciążając Skarb Państwa kosztami procesu.

Sąd Najwyższy przekazał sprawę o znieważenie i zniesławienie do innego sądu, ponieważ oskarżony i pokrzywdzona są komornikami sądowymi nadzorowanymi przez ten sam sąd.

Sąd Najwyższy odmówił przekazania sprawy karnej dotyczącej zniesławienia sędziego innemu sądowi, uznając brak wystarczających podstaw do stwierdzenia braku bezstronności sądu właściwego.

Sąd Rejonowy utrzymał w mocy postanowienie o umorzeniu dochodzenia w sprawie zniesławienia w Internecie z powodu niewykrycia sprawcy, wskazując na brak możliwości pozyskania danych od administratora portalu.

Sąd Rejonowy w Nidzicy uniewinnił Burmistrza J. K. od zarzutu zniesławienia oskarżycielki prywatnej A. L., uznając, że jego wypowiedzi radiowe dotyczące "brudnej kampanii" nie stanowiły przestępstwa.

Sąd Najwyższy odmówił przyjęcia wniosku o zezwolenie na pociągnięcie sędziego do odpowiedzialności karnej z powodu braku aktualnego statusu oskarżyciela przez wnioskodawcę.

Sąd Rejonowy skazał oskarżoną za znieważenie pokrzywdzonego za pomocą środków masowego komunikowania, orzekając karę grzywny, nawiązkę oraz zwrot kosztów zastępstwa procesowego.

Sąd Najwyższy utrzymał w mocy zarządzenie o odmowie przyjęcia kasacji, uznając ją za niedopuszczalną.