Art. 212 KPKKodeks postępowania karnego

Sąd Najwyższy pozostawił bez rozpoznania wniosek obrońcy o wyłączenie sędziego, uznając go za bezprzedmiotowy z uwagi na zmianę składu orzekającego.

Sąd odwoławczy skorygował kwalifikację prawną czynu oskarżonego, uznając go za jeden czyn ciągły zniesławienia, a nie zniewagi, i warunkowo umorzył postępowanie, uwzględniając młody wiek i niekaralność oskarżonego.

Sąd umorzył postępowanie karne wobec oskarżonej o zniesławienie i znieważenie, uznając, że zarzucany czyn wyczerpuje znamiona art. 212 § 1 kk w zb. z art. 216 § 1 kk w zw. z art. 11 § 2 kk, ale nie stanowi przestępstwa w rozumieniu art. 17 § 1 pkt 3 kpk.

Sąd Okręgowy uchylił wyrok Sądu Rejonowego i umorzył postępowanie karne z powodu braku skargi uprawnionego oskarżyciela, obciążając Skarb Państwa kosztami procesu.

Sąd umorzył postępowanie w sprawie zniesławienia C.W. przez J.W. w związku z zarzutem ataku fizycznego, a następnie uniewinnił J.W. od zarzutu zniesławienia dotyczącego działań w kierunku budowy budynków mieszkalnych, zasądzając koszty procesu.

Sąd Najwyższy przekazał sprawę o znieważenie i zniesławienie do innego sądu, ponieważ oskarżony i pokrzywdzona są komornikami sądowymi nadzorowanymi przez ten sam sąd.

Sąd Najwyższy odmówił przekazania sprawy karnej dotyczącej zniesławienia sędziego innemu sądowi, uznając brak wystarczających podstaw do stwierdzenia braku bezstronności sądu właściwego.

Sąd Rejonowy utrzymał w mocy postanowienie o umorzeniu dochodzenia w sprawie zniesławienia w Internecie z powodu niewykrycia sprawcy, wskazując na brak możliwości pozyskania danych od administratora portalu.

Sąd Rejonowy w Nidzicy uniewinnił Burmistrza J. K. od zarzutu zniesławienia oskarżycielki prywatnej A. L., uznając, że jego wypowiedzi radiowe dotyczące "brudnej kampanii" nie stanowiły przestępstwa.

Sąd Najwyższy odmówił przyjęcia wniosku o zezwolenie na pociągnięcie sędziego do odpowiedzialności karnej z powodu braku aktualnego statusu oskarżyciela przez wnioskodawcę.