Art. 441 KPCKodeks postępowania cywilnego

Sąd Najwyższy przekazał sprawę o wynagrodzenie z Sądu Okręgowego w Kielcach do rozpoznania Sądowi Okręgowemu w Krakowie.

Sąd Najwyższy odmówił przekazania sprawy do innego sądu, uznając, że pozwanie sędziów nie stanowi wystarczającej podstawy do naruszenia dobra wymiaru sprawiedliwości, zwłaszcza gdy istnieją inne środki prawne, jak wyłączenie sędziego.

Sąd Najwyższy przekazał sprawę do rozpoznania Sądowi Okręgowemu w Krakowie ze względu na właściwość rzeczową.

Sąd Najwyższy przekazał wniosek pozwanego o przekazanie sprawy innemu sądowi równorzędnemu do rozpoznania Sądowi Okręgowemu w Warszawie, uznając wadliwość wcześniejszego zarządzenia.

Sąd Najwyższy odmówił przekazania sprawy o zapłatę, w której pozwaną jest sędzia, innemu sądowi, wskazując na pierwszeństwo procedury wyłączenia sędziego przed wnioskiem o przekazanie sprawy.

Sąd Najwyższy odmówił przekazania sprawy do innego sądu, mimo że pozwanymi byli sędziowie z okręgu sądu, uznając, że istnieją inne procedury procesowe zapobiegające braku bezstronności.

Sąd Najwyższy odmówił przekazania sprawy o zapłatę innemu sądowi równorzędnemu, uznając argumentację sądu niższej instancji za niewystarczającą.

Sąd Najwyższy przekazał sprawę do rozpoznania Sądowi Apelacyjnemu w Białymstoku na podstawie art. 441 kpc.

Sąd Najwyższy przekazał sprawę dotyczącą zapłaty do rozpoznania innemu sądowi równorzędnemu ze względu na właściwość miejscową.

Sąd Najwyższy odmówił przekazania sprawy innemu sądowi równorzędnemu, uznając wystąpienie o to za przedwczesne, i oznaczył Sąd Okręgowy w Gdańsku jako właściwy miejscowo do jej rozpoznania.