Art. 41 [Zajmowanie stanowiska, wykonywanie zawodu]
§ 1. Sąd może orzec zakaz zajmowania określonego stanowiska albo wykonywania określonego zawodu, jeżeli sprawca nadużył przy popełnieniu przestępstwa stanowiska lub wykonywanego zawodu albo okazał, że dalsze zajmowanie stanowiska lub wykonywanie zawodu zagraża istotnym dobrom chronionym prawem.
§ 1a. Sąd orzeka zakaz zajmowania wszelkich lub określonych stanowisk, wykonywania wszelkich lub określonych zawodów albo działalności, związanych z wychowaniem, edukacją, leczeniem małoletnich lub z opieką nad nimi na czas określony albo dożywotnio w razie skazania:
1) na karę pozbawienia wolności za umyślne przestępstwo przeciwko życiu lub zdrowiu na szkodę małoletniego;
2) za przestępstwo przeciwko wolności seksualnej lub obyczajności na szkodę małoletniego.
§ 1aa. Sąd orzeka zakaz:
1) zajmowania wszelkich lub określonych stanowisk lub
2) wykonywania wszelkich lub określonych zawodów, lub
3) wykonywania wszelkiej lub określonej pracy na podstawie stosunku pracy, umowy agencyjnej, umowy zlecenia lub innej umowy o świadczenie usług, do której zgodnie z Kodeksem cywilnym stosuje się przepisy dotyczące zlecenia, lub umowy o dzieło
- w organach i instytucjach państwowych i samorządu terytorialnego, a także w spółkach prawa handlowego, w których Skarb Państwa lub jednostka samorządu terytorialnego posiadają bezpośrednio lub pośrednio przez inne podmioty co najmniej 10% akcji lub udziałów, w razie skazania osoby pełniącej funkcję publiczną za przestępstwa określone w art. 228 § 1 i 3 -6, art. 230 § 1, art. 230a § 1, art. 250a § 1 i 2, art. 271 § 3, art. 296a § 1, 2 i 4, art. 305 § 1-4 oraz art. 306b.
§ 1ab. W razie skazania innej osoby za przestępstwa określone w art. 229 § 1 i 3 -5, art. 230 § 1, art. 230a § 1, art. 250a § 1 i 2, art. 271 § 3, art. 296a § 1, 2 i 4, art. 305 § 1-4 oraz art. 306b sąd może orzec zakaz, o którym mowa w § 1aa.
§ 1b. Sąd orzeka dożywotnio zakaz, o którym mowa w § 1a i 1aa, w razie ponownego skazania sprawcy w warunkach określonych w tych przepisach.
§ 2. Sąd może orzec zakaz prowadzenia określonej działalności gospodarczej w razie skazania za przestępstwo popełnione w związku z prowadzeniem takiej działalności, jeżeli dalsze jej prowadzenie zagraża istotnym dobrom chronionym prawem.
Art. 41 odwołuje się do:
Powołują się na art. 41:
Sąd Najwyższy uchylił wyrok Sądu Rejonowego w Legnicy w części dotyczącej braku orzeczenia o środku karnym zakazu zajmowania stanowisk związanych z wychowaniem małoletnich i przekazał sprawę do ponownego rozpoznania.
Sąd Najwyższy pozostawił bez rozpoznania wniosek o wyłączenie sędziego, uznając brak podstaw faktycznych i prawnych do jego uwzględnienia.
Sąd Najwyższy oddalił wniosek o wyłączenie sędziego, uznając, że kwestie ustrojowe dotyczące powoływania sędziów nie stanowią podstawy do wyłączenia na podstawie art. 41 § 1 k.p.k.
Sąd Najwyższy oddalił wniosek o wyłączenie sędziego, uznając, że krytyka ustrojowych rozwiązań prawnych dotyczących trybu powoływania sędziów nie stanowi podstawy do wyłączenia sędziego z uwagi na brak jego bezstronności w konkretnej sprawie.
Sąd Najwyższy wyłączył sędziego T.A. od rozpoznania sprawy kasacyjnej z uwagi na jego publicznie wyrażane stanowisko dotyczące statusu sędziów powołanych po 2017 r., które mogło budzić wątpliwości co do jego bezstronności.
Sąd Najwyższy oddalił wniosek o wyłączenie sędziego, uznając, że kwestie ustrojowe związane z powołaniem sędziego nie stanowią podstawy do jego wyłączenia w konkretnej sprawie.
Sąd Najwyższy wyłączył sędziego Pawła Kołodziejskiego od rozpoznania wniosku o wyłączenie sędzi Małgorzaty Bednarek, uznając zasadność zarzutów o wątpliwości co do jego bezstronności w kontekście procedury powołania.
Sąd Najwyższy wyłączył sędziego Zbigniewa Kapińskiego od rozpoznania sprawy ze względu na wątpliwości co do jego bezstronności wynikające z procedury powołania.
Sąd Najwyższy wyłączył sędziego od rozpoznania sprawy ze względu na uzasadnioną wątpliwość co do jego bezstronności, wynikającą z procedury powołania.
Sąd Najwyższy wyłączył sędziów od udziału w sprawie ze względu na uzasadnioną obawę co do ich bezstronności, wynikającą z okoliczności powołania ich na urząd.
Potrzebujesz analizy prawnej do art. 41 KK?
Asystent AI przeanalizuje ten przepis w kontekście orzecznictwa, doktryny i powiązanych regulacji.
Zapytaj Asystenta AIArt. 41 [Zajmowanie stanowiska, wykonywanie zawodu]
§ 1. Sąd może orzec zakaz zajmowania określonego stanowiska albo wykonywania określonego zawodu, jeżeli sprawca nadużył przy popełnieniu przestępstwa stanowiska lub wykonywanego zawodu albo okazał, że dalsze zajmowanie stanowiska lub wykonywanie zawodu zagraża istotnym dobrom chronionym prawem.
§ 1a. Sąd orzeka zakaz zajmowania wszelkich lub określonych stanowisk, wykonywania wszelkich lub określonych zawodów albo działalności, związanych z wychowaniem, edukacją, leczeniem małoletnich lub z opieką nad nimi na czas określony albo dożywotnio w razie skazania:
1) na karę pozbawienia wolności za umyślne przestępstwo przeciwko życiu lub zdrowiu na szkodę małoletniego;
2) za przestępstwo przeciwko wolności seksualnej lub obyczajności na szkodę małoletniego.
§ 1aa. Sąd orzeka zakaz:
1) zajmowania wszelkich lub określonych stanowisk lub
2) wykonywania wszelkich lub określonych zawodów, lub
3) wykonywania wszelkiej lub określonej pracy na podstawie stosunku pracy, umowy agencyjnej, umowy zlecenia lub innej umowy o świadczenie usług, do której zgodnie z Kodeksem cywilnym stosuje się przepisy dotyczące zlecenia, lub umowy o dzieło
- w organach i instytucjach państwowych i samorządu terytorialnego, a także w spółkach prawa handlowego, w których Skarb Państwa lub jednostka samorządu terytorialnego posiadają bezpośrednio lub pośrednio przez inne podmioty co najmniej 10% akcji lub udziałów, w razie skazania osoby pełniącej funkcję publiczną za przestępstwa określone w art. 228 § 1 i 3 -6, art. 230 § 1, art. 230a § 1, art. 250a § 1 i 2, art. 271 § 3, art. 296a § 1, 2 i 4, art. 305 § 1-4 oraz art. 306b.
§ 1ab. W razie skazania innej osoby za przestępstwa określone w art. 229 § 1 i 3 -5, art. 230 § 1, art. 230a § 1, art. 250a § 1 i 2, art. 271 § 3, art. 296a § 1, 2 i 4, art. 305 § 1-4 oraz art. 306b sąd może orzec zakaz, o którym mowa w § 1aa.
§ 1b. Sąd orzeka dożywotnio zakaz, o którym mowa w § 1a i 1aa, w razie ponownego skazania sprawcy w warunkach określonych w tych przepisach.
§ 2. Sąd może orzec zakaz prowadzenia określonej działalności gospodarczej w razie skazania za przestępstwo popełnione w związku z prowadzeniem takiej działalności, jeżeli dalsze jej prowadzenie zagraża istotnym dobrom chronionym prawem.