Art. 211 KKKodeks karny

Sąd Najwyższy oddalił kasację obrońców skazanego, uznając zarzut nienależytej obsady sądu za oczywiście bezzasadny z powodu braku konkretnych argumentów podważających niezawisłość i bezstronność sędziego.

Sąd Najwyższy uchylił wyrok Sądu Okręgowego i przekazał sprawę do ponownego rozpoznania z powodu błędów proceduralnych.

Sąd Rejonowy w Łukowie skazał T.W. na 7 miesięcy pozbawienia wolności za zatrzymanie małoletniego syna wbrew woli matki, pozbawiając go wolności na okres dłuższy niż wskazany w orzeczeniu sądu.

Sąd Najwyższy oddalił kasację obrońcy skazanego S.W. od wyroku utrzymującego w mocy skazanie za zatrzymanie małoletnich wbrew woli opiekuna, uznając ją za oczywiście bezzasadną.

Sąd Okręgowy zmienił wyrok sądu pierwszej instancji, zaostrzając karę za uprowadzenie dziecka z grzywny na 5 miesięcy pozbawienia wolności, uznając pierwotną karę za rażąco łagodną.

Sąd Okręgowy utrzymał w mocy wyrok Sądu Rejonowego skazujący ojca za utrudnianie kontaktu matce z małoletnim dzieckiem, uznając jego działania za aktywne skłanianie dziecka do pozostania wbrew woli matki.

Sąd Rejonowy uniewinnił oskarżonego od zarzutu znęcania psychicznego nad synem, ale uznał go winnym pozbawienia matki kontaktu z dzieckiem, orzekając karę 6 miesięcy pozbawienia wolności z zawieszeniem na rok, co zostało utrzymane w mocy przez Sąd Okręgowy.

Sąd Najwyższy oddalił kasację obrońcy skazanego, uznając za bezzasadny zarzut nienależytej obsady sądu odwoławczego z powodu sposobu powołania sędziego.

Sąd Najwyższy oddalił kasację prokuratora jako oczywiście bezzasadną w sprawie dotyczącej przestępstwa z art. 211 k.k.

Sąd Okręgowy utrzymał w mocy wyrok uniewinniający oskarżonego od zarzutu z art. 211 kk, uznając, że nie można go było uznać za sprawcę przestępstwa, gdyż nadal posiadał pełnię władzy rodzicielskiej nad dzieckiem.