Art. 238 KCKodeks cywilny

Sąd Rejonowy w Kaliszu zasądził od pozwanej Spółki na rzecz Skarbu Państwa - Prezydenta Miasta K. zaległą opłatę roczną za użytkowanie wieczyste nieruchomości.

Sąd Okręgowy częściowo utrzymał w mocy wyrok zaoczny, zasądzając 44 963,73 zł, a częściowo go uchylił, oddalając powództwo o pozostałą kwotę 30 607,07 zł, rozliczając roszczenia regresowe między współodpowiedzialnymi.

Naczelny Sąd Administracyjny oddalił skargę kasacyjną, potwierdzając niedopuszczalność odwołania od jednostronnego oświadczenia woli organu w sprawie umorzenia opłaty za użytkowanie wieczyste.

Sąd utrzymał w mocy nakaz zapłaty opłaty za użytkowanie wieczyste, oddalając zarzuty pozwanej dotyczące wysokości opłaty, jej naliczania oraz zarzut sprzeczności z zasadami współżycia społecznego.

Sąd stwierdził nieważność uchwał spółki z ograniczoną odpowiedzialnością podjętych na zgromadzeniu zwołanym z naruszeniem przepisów prawa, w tym wadliwego zawiadomienia wspólników i braku umocowania pełnomocnika.

NSA oddalił skargę kasacyjną dotyczącą terminu rozpoczęcia naliczania opłat rocznych z tytułu użytkowania wieczystego gruntu nabytego w trybie komercjalizacji PKP.

Sąd Najwyższy oddalił kasację powoda, uznając, że do uzyskania renty z tytułu zwiększonych potrzeb nie wystarczy samo wykazanie uszczerbku na zdrowiu, lecz konieczne jest udowodnienie tych zwiększonych potrzeb.

Naczelny Sąd Administracyjny oddalił skargę dotyczącą zaliczenia opłaty za użytkowanie wieczyste na poczet opłaty przekształceniowej, uznając te opłaty za odrębne zobowiązania prawne.