XVI GC 363/10

Powód, Zakład Produkcyjno-Usługowy (...) Sp. z o.o. w M., wystąpił przeciwko Bankowi (...) S.A. w W. z żądaniem zasądzenia kwoty 181 460,00 zł tytułem zwrotu nienależnego świadczenia, które miało wynikać z pobrania tej kwoty przez bank w związku z rozliczeniami transakcji opcji walutowych. Powód podnosił szereg zarzutów, w tym nieważność transakcji z powodu błędu wywołanego podstępem, niezgodność z wyobrażeniem, naruszenie granic swobody kontraktowania oraz naruszenie zasad współżycia społecznego i dobrej praktyki bankowej. Sąd Okręgowy w Warszawie, po przeprowadzeniu postępowania dowodowego, oddalił powództwo. Sąd ustalił, że powód, jako podmiot prowadzący działalność gospodarczą od lat i narażony na ryzyko kursowe, dobrowolnie zawarł z bankiem umowy ramowe, dodatkowe i zabezpieczające dotyczące transakcji opcji walutowych. Sąd uznał, że przedstawiciele powoda zostali szczegółowo poinformowani o zasadach działania transakcji, w tym o ich zerokosztowym charakterze i jednostronnym działaniu tzw. "wyłącznika". Podkreślono, że powód, będąc profesjonalistą na rynku, podpisywał dokumenty, w tym potwierdzenia transakcji z adnotacją o zapoznaniu się z regulaminem, a jego zarzuty dotyczące niezrozumienia warunków lub działania pod wpływem podstępu nie znalazły potwierdzenia w zgromadzonym materiale dowodowym. Sąd pominął wnioski dowodowe powoda, uznając je za niezasadne lub bezprzedmiotowe dla rozstrzygnięcia sprawy, a także wnioski dowodowe pozwanego dotyczące opinii biegłych, uznając, że okoliczności, które mieliby wyjaśniać, były już rozstrzygnięte lub bezprzedmiotowe. W konsekwencji, sąd uznał, że transakcje zostały zawarte dobrowolnie w ramach swobody kontraktowania i nie były sprzeczne z prawem ani naturą zobowiązania. O kosztach procesu orzeczono na podstawie art. 98 i 99 kpc.

Zagadnienia prawne (3)

Skład orzekający