VI Ka 767/19
Podsumowanie
Przejdź do pełnego tekstuSąd Okręgowy w Gliwicach, Wydział VI Karny Odwoławczy, rozpoznał sprawę z apelacji obrońcy oskarżonej M. U., skazanej przez Sąd Rejonowy w Tarnowskich Górach za oszustwo z art. 286 § 1 kk. Oskarżona wprowadziła w błąd K. S., doprowadzając ją do niekorzystnego rozporządzenia mieniem w kwocie 500 zł poprzez ogłoszenie sprzedaży wózka spacerowego online, którego nigdy nie dostarczyła. Sąd Rejonowy wymierzył karę 6 miesięcy pozbawienia wolności i nakazał naprawienie szkody. Obrońca zarzucał obrazę przepisów postępowania (m.in. art. 175 § 1 kpk, art. 6 kpk, art. 366 kpk, art. 4 kpk, art. 7 kpk, art. 410 kpk, art. 424 § 1 i 2 kpk), błąd w ustaleniach faktycznych, rażącą niewspółmierność kary oraz obrazę prawa materialnego (art. 115 § 2 kpk). Sąd Okręgowy uznał apelację za bezzasadną. Stwierdzono, że nie naruszono gwarancji procesowych oskarżonej, która miała możliwość obrony i nie usprawiedliwiła swojej nieobecności na rozprawach. Sąd odwoławczy podkreślił, że zarzut błędu w ustaleniach faktycznych nie może opierać się na odmiennej ocenie dowodów przez stronę. Uzasadnienie wyroku Sądu I instancji zostało ocenione jako prawidłowe. Sąd nie dopatrzył się naruszenia prawa do obrony ani przesłanek z art. 439 § 1 kpk i art. 440 kpk. Ustalono, że zamiar oskarżonej był uzyskanie korzyści majątkowej, co potwierdza korespondencja i brak zwrotu pieniędzy. Odnosząc się do kary, sąd uznał, że stopień społecznej szkodliwości czynu jest wysoki ze względu na niską motywację, sposób działania i wykorzystanie sytuacji pokrzywdzonej, co uzasadnia orzeczenie kary bez warunkowego zawieszenia. Utrzymano w mocy zaskarżony wyrok i zasądzono od oskarżonej koszty postępowania odwoławczego.
Przeanalizuj tę sprawę w pełnym kontekście orzecznictwa.
Analiza orzecznictwa · odpowiedzi na pytania · badanie przepisów · drafting pism.
Wartość praktyczna
Siła precedensu: ŚredniaInterpretacja przepisów dotyczących prawa do obrony, oceny dowodów w sprawach o oszustwo, a także zasad wymiaru kary w kontekście społecznej szkodliwości czynu i celów prewencyjnych.
Dotyczy konkretnego stanu faktycznego i specyfiki oszustwa internetowego na niewielką kwotę. Nie stanowi przełomu w orzecznictwie.
Zagadnienia prawne (4)
Czy naruszenie przepisów postępowania, w tym prawa do obrony i braku obecności oskarżonej na rozprawie, miało wpływ na treść orzeczenia?Ratio decidendi
Odpowiedź sądu
Nie, sąd odwoławczy nie dopatrzył się naruszenia gwarancji procesowych oskarżonej ani podstaw do odroczenia rozprawy.
Uzasadnienie
Oskarżona była prawidłowo zawiadamiana o terminach rozpraw, miała wystarczający czas na przygotowanie obrony i nie usprawiedliwiła swojej nieobecności.
Czy sąd pierwszej instancji prawidłowo ustalił stan faktyczny i ocenił dowody w sprawie oszustwa?Ratio decidendi
Odpowiedź sądu
Tak, sąd odwoławczy uznał, że sąd pierwszej instancji prawidłowo ocenił zebrane dowody i nie dopuścił się błędu w ustaleniach faktycznych.
Uzasadnienie
Zarzut błędu w ustaleniach faktycznych nie może opierać się na odmiennej ocenie materiału dowodowego przez stronę. Sąd I instancji rozważył wszystkie okoliczności i przedstawił tok rozumowania w uzasadnieniu.
Czy orzeczona kara 6 miesięcy pozbawienia wolności za oszustwo na kwotę 500 zł jest rażąco niewspółmierna?Ratio decidendi
Odpowiedź sądu
Nie, kara nie jest rażąco niewspółmierna.
Uzasadnienie
Stopień społecznej szkodliwości czynu jest wysoki ze względu na niską motywację oskarżonej, sposób działania i wykorzystanie sytuacji pokrzywdzonej. Nagminność tego typu przestępstw uzasadnia reakcję karną mającą cele ogólnoprewencyjne.
Czy zamiar popełnienia oszustwa przez oskarżoną został prawidłowo ustalony?Ratio decidendi
Odpowiedź sądu
Tak, sąd odwoławczy uznał, że zamiar oskarżonej był uzyskanie łatwej korzyści majątkowej.
Uzasadnienie
Dowodami są treść korespondencji, kolejne zapewnienia o wykonaniu umowy oraz brak zwrotu pieniędzy przez ponad rok.
Strony
| Nazwa | Typ | Rola |
|---|---|---|
| M. U. | osoba_fizyczna | oskarżona |
| K. S. | osoba_fizyczna | pokrzywdzona |
Przepisy (18)
Główne
k.k. art. 286 § § 1
Kodeks karny
kpk art. 437 § § 1
Kodeks postępowania karnego
kpk art. 636 § § 1
Kodeks postępowania karnego
Pomocnicze
k.k. art. 46 § § 1
Kodeks karny
orzekanie obowiązku naprawienia szkody
kpk art. 175 § § 1
Kodeks postępowania karnego
kpk art. 6
Kodeks postępowania karnego
kpk art. 366
Kodeks postępowania karnego
kpk art. 170 § § 3
Kodeks postępowania karnego
kpk art. 4
Kodeks postępowania karnego
kpk art. 7
Kodeks postępowania karnego
kpk art. 410
Kodeks postępowania karnego
kpk art. 424 § § 1 i 2
Kodeks postępowania karnego
k.k. art. 115 § § 2
Kodeks karny
kpk art. 452 § § 1
Kodeks postępowania karnego
uchylony z dniem 1.07.2015 r.
kpk art. 439 § § 1
Kodeks postępowania karnego
kpk art. 437 § § 2
Kodeks postępowania karnego
kpk art. 2 § § 2 i 4
Kodeks postępowania karnego
kpk art. 616 § § 1
Kodeks postępowania karnego
koszty procesu
Argumenty
Skuteczne argumenty
Brak naruszenia prawa do obrony i gwarancji procesowych oskarżonej. • Prawidłowa ocena dowodów i ustaleń faktycznych przez sąd pierwszej instancji. • Kara pozbawienia wolności nie jest rażąco niewspółmierna, biorąc pod uwagę społeczną szkodliwość czynu i cele prewencyjne. • Zamiar popełnienia oszustwa został prawidłowo ustalony.
Odrzucone argumenty
Obraza przepisów postępowania mająca wpływ na treść orzeczenia. • Błąd w ustaleniach faktycznych. • Rażąca niewspółmierność kary. • Obraza prawa materialnego.
Godne uwagi sformułowania
nie było podstaw do uznania obecności oskarżonej za obowiązkową • nie przybyła na rozprawę nie usprawiedliwiając w żaden sposób nieobecności • dążenie do odroczenia rozprawy nie miało nic wspólnego z gwarancjami procesowymi oskarżonej • istota zarzutu błędu w ustaleniach faktycznych (...) nie może opierać się na odmiennej ocenie materiału dowodowego • przekonanie sądu o wiarygodności jednych dowodów i niewiarygodności innych pozostaje pod ochroną art. 7 kpk • brak owych wyjaśnień wynika wyłącznie z prowadzonej przez oskarżoną obrony • zamiarem oskarżonej było wyłącznie uzyskanie łatwej korzyści majątkowej, nie zaś realizacja umowy • niska motywacja i sposób działania, w którym oskarżona wykorzystywała określoną sytuację życiową pokrzywdzonej i jej determinację w zakupie wózka dziecięcego, przekonuje o dużej społecznej szkodliwości zachowania oskarżonej • nagminność popełniania przestępstw danego rodzaju powinna być postrzegana przez pryzmat dyrektywy kształtowania świadomości prawnej społeczeństwa • wymiar kary jest wyrazem potępienia dla popełnionego czynu • nie budzi wątpliwości, że skala oszustw dokonywanych szczególnie za pośrednictwem portali internetowych jest znaczna
Skład orzekający
Grażyna Tokarczyk
przewodniczący
Informacje dodatkowe
Wartość precedensowa
Siła: Średnia
Powoływalne dla: "Interpretacja przepisów dotyczących prawa do obrony, oceny dowodów w sprawach o oszustwo, a także zasad wymiaru kary w kontekście społecznej szkodliwości czynu i celów prewencyjnych."
Ograniczenia: Dotyczy konkretnego stanu faktycznego i specyfiki oszustwa internetowego na niewielką kwotę. Nie stanowi przełomu w orzecznictwie.
Wartość merytoryczna
Ocena: 5/10
Sprawa dotyczy powszechnego problemu oszustw internetowych, a uzasadnienie sądu szczegółowo omawia kwestie proceduralne i merytoryczne, co może być interesujące dla prawników karnistów.
“Oszustwo na wózek spacerowy: Sąd Okręgowy potwierdza wyrok skazujący i wyjaśnia, dlaczego obrona nie zawsze działa.”
Dane finansowe
WPS: 500 PLN
naprawienie_szkody: 500 PLN
Twój asystent do analizy prawnej.
Zadaj pytanie prawne, zleć analizę orzecznictwa i przepisów, lub poproś o projekt pisma — AI przeszuka 1,4 mln orzeczeń i aktualne akty prawne.
- Analiza orzecznictwa i przepisów
- Drafting pism i dokumentów
- Odpowiedzi na pytania prawne
- Pogłębiona analiza z doktryny
Pełny tekst orzeczenia
Oryginalna treść postanowienia (niezmieniona). Otwiera się jako osobna strona.