Orzeczenie · 2019-09-27

VI Ka 467/19

Sąd
Sąd Okręgowy w Gliwicach
Miejsce
Gliwice
Data
2019-09-27
SAOSKarneprzestępstwa przeciwko mieniuŚredniaokręgowy
korupcjałapownictwoart. 228 kkart. 229 kkocena dowodówzeznania świadkapomówienieapelacjapostępowanie karne

Sprawa dotyczyła apelacji prokuratora od wyroku Sądu Rejonowego w Tarnowskich Górach, który uniewinnił oskarżonych M. M., W. B. i A. S. od zarzutów popełnienia przestępstw korupcyjnych (art. 228 § 1 kk i art. 229 § 1 kk). Prokurator zarzucił sądowi pierwszej instancji błąd w ustaleniach faktycznych i obrazę przepisów postępowania, w szczególności dowolną ocenę zeznań świadka A. J., które stanowiły główny dowód obciążający. Sąd Okręgowy w Gliwicach, po rozpoznaniu apelacji, uznał ją za bezzasadną. Sąd odwoławczy podkreślił, że ocena dowodów przez sąd pierwszej instancji była prawidłowa i zgodna z zasadami swobodnej oceny dowodów (art. 7 kpk). Zwrócono uwagę na liczne rozbieżności i niespójności w zeznaniach świadka A. J. dotyczące zarówno kwot, waluty, momentu przekazania korzyści, jak i osób, które miały je przyjąć. Sąd Okręgowy stwierdził, że zeznania te nie znalazły potwierdzenia w innych dowodach, w tym w dokumentach, które potwierdzały jedynie fakt wypłacania pieniędzy przez świadka, ale nie ich dalszy los. Oskarżeni konsekwentnie zaprzeczali zarzutom. Sąd odwoławczy uznał, że sąd pierwszej instancji prawidłowo zastosował zasadę in dubio pro reo (art. 5 § 2 kpk), gdyż wątpliwości co do winy i sprawstwa oskarżonych nie zostały usunięte. W związku z tym zaskarżony wyrok został utrzymany w mocy. Rozstrzygnięto również o kosztach postępowania odwoławczego, zasądzając zwrot wydatków na obrońców z wyboru na rzecz oskarżonych A. S. i W. B. oraz obciążając Skarb Państwa kosztami procesu.

Asystent · analiza prawna

Przeanalizuj tę sprawę w pełnym kontekście orzecznictwa.

Analiza orzecznictwa · odpowiedzi na pytania · badanie przepisów · drafting pism.

Wypróbuj Asystenta

Wartość praktyczna

Siła precedensu: Średnia
Do czego można powołać

Ocena wiarygodności zeznań świadka obciążającego w sprawach karnych, zwłaszcza w kontekście niespójności i braku potwierdzenia innymi dowodami. Stosowanie zasady in dubio pro reo.

Ograniczenia stosowania

Dotyczy specyfiki oceny dowodów w sprawach o korupcję, gdzie kluczowe mogą być zeznania jednego świadka.

Zagadnienia prawne (3)

Czy zeznania świadka obciążającego oskarżonych, mimo licznych rozbieżności i braku potwierdzenia w innych dowodach, mogą stanowić podstawę skazania?Ratio decidendi

Odpowiedź sądu

Nie, zeznania świadka obciążającego, które są niespójne, niekonsekwentne i nie znajdują potwierdzenia w innych dowodach, nie mogą stanowić wystarczającej podstawy do przypisania oskarżonym winy i sprawstwa.

Uzasadnienie

Sąd Okręgowy szczegółowo analizował zeznania kluczowego świadka, wskazując na ich liczne sprzeczności dotyczące kwot, waluty, momentu i osób przyjmujących korzyści. Stwierdzono, że zeznania te nie znalazły potwierdzenia w innych dowodach, a dokumenty potwierdzały jedynie fakt wypłacania pieniędzy przez świadka, ale nie ich dalszy los. Oskarżeni konsekwentnie zaprzeczali zarzutom. Wobec braku możliwości usunięcia wątpliwości co do winy i sprawstwa, zastosowano zasadę in dubio pro reo.

Czy sąd pierwszej instancji prawidłowo ocenił materiał dowodowy, w tym zeznania świadka A. J. i dokumenty, przy uniewinnieniu oskarżonych od zarzutów korupcyjnych?Ratio decidendi

Odpowiedź sądu

Tak, sąd pierwszej instancji prawidłowo ocenił materiał dowodowy, stosując zasady swobodnej oceny dowodów i uwzględniając całokształt okoliczności sprawy.

Uzasadnienie

Sąd Okręgowy uznał, że ocena dowodów dokonana przez sąd rejonowy była wszechstronna, zgodna z zasadami wiedzy, doświadczenia życiowego i nie zawierała błędów logicznych ani faktycznych. Ustalenia faktyczne były prawidłowe, a wywód prawny zgodny z utrwalonym orzecznictwem dotyczącym dowodu z pomówienia. Sąd zbadał okoliczności przemawiające zarówno na korzyść, jak i niekorzyść oskarżonych.

Czy oddalenie wniosku o przesłuchanie świadków B. Z. i T. Ż. (pełnomocników świadka A. J.) stanowiło obrazę przepisów postępowania?

Odpowiedź sądu

Nie, oddalenie wniosku o przesłuchanie świadków było uzasadnione, ponieważ okoliczności, które mieli wykazać, nie miały istotnego znaczenia dla rozstrzygnięcia sprawy, a uchylenie tajemnicy adwokackiej wymaga szczególnej ostrożności.

Uzasadnienie

Sąd Okręgowy uznał, że choć uzasadnienie oddalenia wniosku było lakoniczne, to okoliczności, które mieli wykazać pełnomocnicy świadka A. J. (dotyczące np. sposobu przygotowania do zeznań czy motywacji), nie miały znaczenia dla oceny wiarygodności zeznań świadka w kontekście innych dowodów. Podkreślono, że uchylenie tajemnicy adwokackiej jest środkiem wyjątkowym i musi być poprzedzone starannym rozważeniem interesów wymiaru sprawiedliwości.

Rozstrzygnięcie
Decyzja
Utrzymanie w mocy zaskarżonego wyroku
Strona wygrywająca
oskarżeni

Strony

NazwaTypRola
M. M. (1)osoba_fizycznaoskarżony
W. B. (1)osoba_fizycznaoskarżony
A. S. (1)osoba_fizycznaoskarżony
Prokurator Prokuratury Okręgowej w K.organ_państwowyoskarżyciel publiczny

Przepisy (15)

Główne

k.p.k. art. 437 § 1

Kodeks postępowania karnego

k.p.k. art. 636 § 1

Kodeks postępowania karnego

k.k. art. 228 § 1

Kodeks karny

w brzmieniu obowiązującym w okresie pomiędzy 1.09.1998 r. a 30.06.2003 r.

k.k. art. 229 § 1

Kodeks karny

w brzmieniu obowiązującym w okresie pomiędzy 1.09.1998 r. a 30.06.2003 r.

Pomocnicze

k.p.k. art. 632 § 2

Kodeks postępowania karnego

k.p.k. art. 4

Kodeks postępowania karnego

k.p.k. art. 7

Kodeks postępowania karnego

k.p.k. art. 410

Kodeks postępowania karnego

k.p.k. art. 424 § 1

Kodeks postępowania karnego

k.p.k. art. 366 § 1

Kodeks postępowania karnego

k.p.k. art. 170 § 1

Kodeks postępowania karnego

k.p.k. art. 5 § 2

Kodeks postępowania karnego

k.p.k. art. 180 § 2

Kodeks postępowania karnego

k.p.k. art. 226

Kodeks postępowania karnego

k.k. art. 229 § 6

Kodeks karny

Argumenty

Skuteczne argumenty

Niespójność i brak potwierdzenia zeznań kluczowego świadka. • Prawidłowa ocena dowodów przez sąd pierwszej instancji. • Zastosowanie zasady in dubio pro reo.

Odrzucone argumenty

Błąd w ustaleniach faktycznych przyjętych za podstawę orzeczenia. • Obraza przepisów postępowania (art. 4 i 7 kpk w zw. z art. 410 kpk). • Obraza przepisów postępowania (art. 366 § 1 kpk w zw. z art. 410 kpk) poprzez zaniechanie przesłuchania świadków B. Z. i T. Ż.

Godne uwagi sformułowania

apelacja Prokuratora nie zasługiwała na uwzględnienie • analiza wyników postępowania dowodowego, jak też argumentacji przedstawionej w pisemnych motywach zaskarżonego wyroku przekonuje Sąd odwoławczy o całkowitej prawidłowości zaskarżonego wyroku • przekonanie Sądu o wiarygodności lub niewiarygodności określonych dowodów pozostaje pod ochroną zasady wyrażonej w art. 7 kpk wtedy tylko, kiedy spełnione są warunki: ujawnienia całokształtu okoliczności sprawy ( art. 410 kpk ) w granicach respektujących zasadę prawdy obiektywnej ( art. 2 § 2 kpk ), rozważenia wszystkich okoliczności zgodnie z zasadą określoną w art. 4 kpk oraz wyczerpującego i logicznego – z uwzględnieniem wskazań wiedzy i doświadczenia życiowego – uzasadnienia przekonania Sądu ( art. 424 § 1 pkt 1 kpk ) • pomówienie, czyli obciążenie w złożonych wyjaśnieniach innej osoby odpowiedzialnością za przestępstwo, jest w ujęciu prawa karnego procesowego dowodem podlegającym swobodnej ocenie na równi z innymi dowodami i może być dowodem winy, jeżeli spełnia odpowiednie warunki. • nie można z tego faktu zdaniem skarżącego wyprowadzać arbitralnego wniosku o charakterze omawianego dowodu jako pomówienia. […]

Skład orzekający

Dariusz Prażmowski

przewodniczący

Małgorzata Peteja-Żak

sędzia sprawozdawca

Piotr Mika

sędzia

Informacje dodatkowe

Wartość precedensowa

Siła: Średnia

Powoływalne dla: "Ocena wiarygodności zeznań świadka obciążającego w sprawach karnych, zwłaszcza w kontekście niespójności i braku potwierdzenia innymi dowodami. Stosowanie zasady in dubio pro reo."

Ograniczenia: Dotyczy specyfiki oceny dowodów w sprawach o korupcję, gdzie kluczowe mogą być zeznania jednego świadka.

Wartość merytoryczna

Ocena: 6/10

Sprawa pokazuje złożoność oceny dowodów w sprawach karnych, szczególnie gdy opierają się one na zeznaniach jednego, niespójnego świadka. Pokazuje, jak sąd analizuje dowody i dlaczego wątpliwości prowadzą do uniewinnienia.

Niespójne zeznania świadka doprowadziły do uniewinnienia od zarzutów korupcyjnych – jak sąd ocenia dowody?

Sektor

przemysł wydobywczy

Asystent AI dla prawników

Twój asystent do analizy prawnej.

Zadaj pytanie prawne, zleć analizę orzecznictwa i przepisów, lub poproś o projekt pisma — AI przeszuka 1,4 mln orzeczeń i aktualne akty prawne.

  • Analiza orzecznictwa i przepisów
  • Drafting pism i dokumentów
  • Odpowiedzi na pytania prawne
  • Pogłębiona analiza z doktryny
Wypróbuj Asystenta AI za darmo
Powiązane tematy

Pełny tekst orzeczenia

Oryginalna treść postanowienia (niezmieniona). Otwiera się jako osobna strona.

Przeczytaj pełny tekst