VI KA 216/20
Podsumowanie
Przejdź do pełnego tekstuSąd Okręgowy w Gliwicach, Wydział VI Karny Odwoławczy, wyrokiem z dnia 21 sierpnia 2020 r. utrzymał w mocy zaskarżony wyrok Sądu Rejonowego w Gliwicach z dnia 9 grudnia 2019 r. (sygn. akt IX K 970/18), którym K. M. została skazana z art. 158 § 1 kk. Apelację wniósł obrońca oskarżonej, zarzucając m.in. błąd w ustaleniach faktycznych polegający na uznaniu za wiarygodne zeznań świadka A. O., przeciwko której toczy się postępowanie karne o znęcanie się nad dziećmi, oraz brak dowodów na współdziałanie oskarżonej z A. C. Sąd odwoławczy uznał te zarzuty za niezasadne. Podkreślono, że zeznania A. O. są spójne z zeznaniami innych świadków (L. N., J. M., E. P., M. Z.) oraz dokumentacją medyczną i policyjnymi raportami, a także że A. O. niezwłocznie zgłosiła sprawę odpowiednim organom. Sąd odwoławczy nie dopatrzył się również naruszenia przepisów postępowania, w tym zasady domniemania niewinności czy swobodnej oceny dowodów. Uznano, że wina i sprawstwo oskarżonej zostały wykazane ponad wszelką wątpliwość. W konsekwencji utrzymano w mocy wyrok skazujący, uznając, że kara pozbawienia wolności z warunkowym zawieszeniem jej wykonania jest adekwatna do społecznej szkodliwości czynu i wieku pokrzywdzonego. Zasądzono od oskarżonej na rzecz Skarbu Państwa wydatki za postępowanie odwoławcze oraz wymierzono opłatę.
Przeanalizuj tę sprawę w pełnym kontekście orzecznictwa.
Analiza orzecznictwa · odpowiedzi na pytania · badanie przepisów · drafting pism.
Wartość praktyczna
Siła precedensu: NiskaUtrzymanie w mocy wyroku skazującego w sprawie o pobicie małoletniego dziecka, ocena wiarygodności świadka mimo toczącego się przeciwko niemu postępowania, interpretacja przepisów dotyczących oceny dowodów w postępowaniu karnym.
Sprawa dotyczy konkretnego stanu faktycznego i nie wprowadza nowych zasad prawnych.
Zagadnienia prawne (3)
Czy zeznania świadka oskarżenia, przeciwko któremu toczy się odrębne postępowanie karne, mogą stanowić podstawę skazania?Ratio decidendi
Odpowiedź sądu
Tak, zeznania takiego świadka mogą być uznane za wiarygodne, jeśli są spójne z innymi dowodami i nie ma wątpliwości co do ich obiektywizmu, a sam świadek nie został prawomocnie skazany.
Uzasadnienie
Sąd odwoławczy uznał zeznania świadka A. O. za wiarygodne, mimo toczącego się przeciwko niej postępowania karnego, ponieważ były one spójne z innymi dowodami (zeznaniami innych świadków, dokumentacją medyczną, raportami policyjnymi) i nie znaleziono podstaw do dyskwalifikacji świadka.
Czy brak bezpośrednich dowodów na współdziałanie oskarżonej z inną osobą wyklucza przypisanie im popełnienia czynu wspólnie i w porozumieniu?Ratio decidendi
Odpowiedź sądu
Nie, współdziałanie może wynikać z pośrednich dowodów i logicznych wniosków wyprowadzonych z całokształtu materiału dowodowego.
Uzasadnienie
Sąd odwoławczy uznał, że ustalenia Sądu Rejonowego o współdziałaniu oskarżonej z A. C. są prawidłowe, opierając się na zeznaniach świadka A. O., która dowiedziała się od dzieci, że mama razem z A. bili T. M. Dodatkowo, A. C. nie zaskarżył wyroku skazującego go za pobicie.
Czy sąd odwoławczy może utrzymać w mocy wyrok skazujący, jeśli apelacja podnosi zarzuty obrazy przepisów postępowania i błędu w ustaleniach faktycznych?Ratio decidendi
Odpowiedź sądu
Tak, jeśli sąd odwoławczy uzna te zarzuty za niezasadne po analizie materiału dowodowego i przepisów prawa.
Uzasadnienie
Sąd odwoławczy szczegółowo przeanalizował zarzuty apelacji dotyczące naruszenia przepisów postępowania (art. 414 § 1 kpk, art. 17 § 1 kpk, art. 5 § 2 kpk, art. 4 kpk, art. 7 kpk, art. 410 kpk, art. 424 § 1 pkt 1 kpk) oraz błędu w ustaleniach faktycznych i uznał je za niezasadne, stwierdzając, że sąd pierwszej instancji prawidłowo ocenił materiał dowodowy i nie naruszył zasady in dubio pro reo.
Strony
| Nazwa | Typ | Rola |
|---|---|---|
| K. M. | osoba_fizyczna | oskarżona |
| A. O. | osoba_fizyczna | świadek oskarżenia |
| A. C. | osoba_fizyczna | współoskarżony (w sprawie o pobicie) |
| T. M. | osoba_fizyczna | pokrzywdzony |
| N. M. | osoba_fizyczna | pokrzywdzony |
| C. i K. | osoba_fizyczna | rodzice oskarżonej |
| Justyna Smużyńska | osoba_fizyczna | Prokurator Prokuratury Rejonowej G. w G. |
| Aleksandra Pawłowska | osoba_fizyczna | Protokolant |
| L. N. | osoba_fizyczna | świadek |
| J. M. | osoba_fizyczna | świadek |
| E. P. | osoba_fizyczna | świadek |
| M. Z. | osoba_fizyczna | świadek |
Przepisy (13)
Główne
k.k. art. 158 § § 1
Kodeks karny
Pomocnicze
k.p.k. art. 437 § § 1
Kodeks postępowania karnego
k.p.k. art. 636 § § 1
Kodeks postępowania karnego
k.k. art. 207 § § 1a
Kodeks karny
k.p.k. art. 438 § pkt 2
Kodeks postępowania karnego
k.p.k. art. 438 § pkt 3
Kodeks postępowania karnego
k.p.k. art. 414 § § 1
Kodeks postępowania karnego
k.p.k. art. 17 § § 1
Kodeks postępowania karnego
k.p.k. art. 5 § § 2
Kodeks postępowania karnego
k.p.k. art. 4
Kodeks postępowania karnego
k.p.k. art. 7
Kodeks postępowania karnego
k.p.k. art. 410
Kodeks postępowania karnego
k.p.k. art. 424 § § 1 pkt 1
Kodeks postępowania karnego
Argumenty
Skuteczne argumenty
Wiarygodność zeznań świadka A. O. mimo toczącego się przeciwko niej postępowania karnego. • Spójność zeznań A. O. z innymi dowodami (zeznania innych świadków, dokumentacja medyczna, raporty policyjne). • Prawidłowa ocena materiału dowodowego przez Sąd Rejonowy. • Brak naruszenia zasady domniemania niewinności i swobodnej oceny dowodów. • Adekwatność orzeczonej kary pozbawienia wolności z warunkowym zawieszeniem jej wykonania.
Odrzucone argumenty
Zarzut błędu w ustaleniach faktycznych polegający na uznaniu za wiarygodne zeznań świadka A. O. • Zarzut braku dowodów na współdziałanie oskarżonej z A. C. • Zarzut obrazy przepisów postępowania (art. 414 § 1 kpk, art. 17 § 1 kpk, art. 5 § 2 kpk, art. 4 kpk, art. 7 kpk, art. 410 kpk, art. 424 § 1 pkt 1 kpk). • Zarzut nieobiektywnej i dowolnej oceny materiału dowodowego.
Godne uwagi sformułowania
Wiedzę o tym co działo się w mieszkaniu oskarżonej w okresie od 23 grudnia 2015 roku do 3 stycznia 2016 roku najistotniejsi świadkowie oskarżenia uzyskali od dzieci N. M. i T. M. • Zeznania A. O. są ważnym dowodem obciążającym oskarżoną. • Nie jest jednak tak, by był to jedyny dowód, z którego wynika, co konkretnie mówiły dzieci po powrocie z urlopowania. • Zeznania L. N. są konsekwentne i logiczne. • Nie można też zapominać o stwierdzonych u pokrzywdzonego obrażeniach a także policyjnych raportach. • W niniejszej sprawie zeznań A. O. nie można potraktować jako pomówienia. • Sąd Rejonowy cały materiał dowodowy, ujawniony w toku rozprawy głównej, ocenił w sposób zgodny z zasadami prawidłowego rozumowania oraz wskazaniami wiedzy i doświadczenia życiowego.
Skład orzekający
Krzysztof Ficek
przewodniczący
Informacje dodatkowe
Wartość precedensowa
Siła: Niska
Powoływalne dla: "Utrzymanie w mocy wyroku skazującego w sprawie o pobicie małoletniego dziecka, ocena wiarygodności świadka mimo toczącego się przeciwko niemu postępowania, interpretacja przepisów dotyczących oceny dowodów w postępowaniu karnym."
Ograniczenia: Sprawa dotyczy konkretnego stanu faktycznego i nie wprowadza nowych zasad prawnych.
Wartość merytoryczna
Ocena: 5/10
Sprawa dotyczy przemocy wobec dziecka i oceny wiarygodności świadków, co jest tematem budzącym zainteresowanie. Jednakże, rozstrzygnięcie jest zgodne z dotychczasowym orzecznictwem i nie wprowadza nowości.
“Sąd Okręgowy potwierdził winę matki za pobicie syna – kluczowa była ocena zeznań świadka z "wątpliwą" przeszłością.”
Sektor
inne
Twój asystent do analizy prawnej.
Zadaj pytanie prawne, zleć analizę orzecznictwa i przepisów, lub poproś o projekt pisma — AI przeszuka 1,4 mln orzeczeń i aktualne akty prawne.
- Analiza orzecznictwa i przepisów
- Drafting pism i dokumentów
- Odpowiedzi na pytania prawne
- Pogłębiona analiza z doktryny
Pełny tekst orzeczenia
Oryginalna treść postanowienia (niezmieniona). Otwiera się jako osobna strona.